Ενώ ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) δεν έχει δώσει ακόμη τελική έγκριση για το επιχειρησιακό σχέδιο της DRS Hellas, η αγορά βρίσκεται επί ποδός, κυρίως υπολογίζοντας τα επιπλέον κόστη που θα επιφέρει το σύστημα στους παραγωγούς. Ο ΕΟΑΝ δεν έχει καταθέσει παρατηρήσεις. Υπ’ ευθύνη του είναι και οι απαιτήσεις επισήμανσης, προ των διαγωνισμών για τα μηχανήματα υποδοχής των ανακυκλώσιμων φιαλών. Οι απαιτήσεις επισήμανσης έχουν καθυστερήσει, όπως μαθαίνει και το FOODReporter, και τις επόμενες παραγγελίες ετικετοποίησης (labelling) των παραγωγών από τους αντίστοιχους προμηθευτές τους.

Ο τεχνικός σύμβουλος για προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας, ιδρυτής της συμβουλευτικής Linn Forward, Δημήτρης Βούρης, μίλησε στο FOODReporter για το χρήσιμο παράδειγμα της εφαρμογής συστήματος επιστροφής εγγυοδοσίας (DRS) στην Ιρλανδία, όπου εργαζόταν ως Brand and Policy Compliance Manager στα καταστήματα λιανικής Dunnes Stores. Πρωτίστως, κρίνει ως σημαντική τη συγχώνευση δεδομένων, με μετατροπές για να ταιριάζουν στο νέο σύστημα. Στην Ελλάδα, θα λέγαμε, φαίνεται ότι το ίδιο το σύστημα ορίζει τις προτεραιότητες και όχι οι προμηθευτέςμέλη της DRS Hellas που θα πληρώσουν τα κόστη. Σύμφωνα με τον τρέχοντα διαγωνισμό προμηθειών, κάθε ενδιαφέρομενος υποβάλει προσφορά εντός δέκα ημερών, αν πρόκειται για διαγωνισμό προϋπολογισμού άνω των €100.000 -απευθείας ανάθεση έργου γίνεται για ποσά έως €30.000. Οι προμηθευτές αξιολογούνται μειοδοτικά ως προς τις οικονομικές προσφορές -μετέπειτα, ως προς την παροχή προδιαγεγραμμένων προϊόντων και υπηρεσιών, τη συνέπεια τήρησης χρονικών περιορισμών και ορίων, την πρότερη εμπειρία στον κλάδο και πρότερη συνεργασία με την DRS Hellas.

Ενιαία επικοινωνία και συμμορφούμενες συσκευασίες από την αρχή
Από την εμπειρία του στην Ιρλανδία, ο κ. Βούρης στάθηκε στα παρακάτω: Το τελικό κατάστημα απορροφά το λειτουργικό φορτίο. Το εικαστικό (artwork) του συστήματος (ή της δράσης, όπως θα επικοινωνηθεί σε πανελλήνιο επίπεδο) είναι η «κρίσιμη διαδρομή». Δεν πρέπει να υπάρξει καμία περίοδος χάριτος για νέα προϊόντα. Κι επιπλέον, χρειάζεται όλοι να συνειδητοποιήσουν το εξής: Οι συσκευασίες γίνονται ειδικές μόνο για Ελλάδα. «Η ετοιμότητα για σύστημα επιστροφής εγγύησης αποτελεί δοκιμασία του λειτουργικού μοντέλου, όχι της πολιτικής», εκτίμησε. Οι κατευθυντήριες γραμμές δείχνουν νέο καταχωρημένο barcode για κάθε συσκευασία που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής. «Κάθε 10 εκατ. μονάδες συσκευασιών ιδιωτικής ετικέτας αντιπροσωπεύουν 1 έως 1,5 εκατ. ευρώ σε αξία εγγύησης, πριν από το χρόνο πληρωμής, τις επιστροφές και τη συμφωνία. Από την ημερομηνία έναρξης, οι νέες συσκευασίες θα πρέπει να συμμορφώνονται.

Το παλιό απόθεμα θα έχει το πολύ πέντε μήνες για να εξαντληθεί. Μετά από αυτό, κανένας λιανέμπορος δεν μπορεί να δεχτεί ή να πουλήσει μη καταχωρημένο ή χωρίς σήμανση προϊόν. Ο ανέτοιμος παραγωγός “χάνει” το ράφι, o ανέτοιμος λιανέμπορος “χάνει” την πώληση, ενώ επιβαρύνεται το κόστος. Χρειάζεται σύμπνοια για το artwork και τον τρόπο επικοινωνίας, συμφωνία με τους προμηθευτές πριν εγκριθεί το σχέδιο», ανέλυσε ο κ. Βούρης.

Ακολουθήστε μας σε LinkedIn & Facebook και γίνετε μέλος της μεγαλύτερης ελληνικής κοινότητας του κλάδου.