Στο Μουσείο Αλέκου Φασιανού οι επισκέπτες συνήθως κοιτούν τους τοίχους. Εκείνο το βράδυ κοιτούσαν τα ποτήρια τους. Δύο ετικέτες, μια brut και μια ροζέ, παρουσίασε στο Μουσείο Αλέκου Φασιανού ο Αργύρης Νταουλιάρης, ο μοναδικός Έλληνας παραγωγός σαμπάνιας στην Καμπανία της Γαλλίας. Η Ernest Berat παράγεται στην κοιλάδα του Μάρνη, κοντά στο Επερνέ, και διατίθεται στην ελληνική αγορά γύρω στα 30 ευρώ η φιάλη. Μιλώντας αποκλειστικά στο FOODReporter, ο κ. Νταουλιάρης στάθηκε στις πιέσεις που δέχεται πλέον η περιοχή. «Η κλιματική αλλαγή άλλαξε τις συνθήκες του τρύγου. Φέτος είχαμε πρώιμο τρύγο γιατί η Γαλλία βίωσε πρωτοφανή καύσωνα», δήλωσε.

Δύο ξεχωριστές ποικιλίες
Η brut σαμπάνια είναι χαρμάνι τριών ποικιλιών: 60% Chardonnay, 20% Pinot Noir και 20% Pinot Meunier. Η αυξημένη συμμετοχή των κόκκινων σταφυλιών τής δίνει πιο έντονο χρώμα και, σύμφωνα με τον παραγωγό, έγινε με το βλέμμα στο ελληνικό τραπέζι. «Βάλε περισσότερο pinot meunier, γιατί στην Ελλάδα τρώμε κοκκινιστά», τον συμβούλεψε ο πατέρας του. Η ροζέ σαμπάνια αποτελείται κατά 80% από Chardonnay και κατά 20% από Pinot Noir. Ο ίδιος την προτείνει με τάρτες φρούτων, ελαφριές κρέμες, κοτόπουλο με κρέμα και μανιτάρια, αλλά και ως απεριτίφ το καλοκαίρι.

Συνεταιρισμός δώδεκα παραγωγών
Η παραγωγή γίνεται μέσω συνεταιρισμού δώδεκα αμπελουργών, με σταφύλια αποκλειστικά από την ίδια πλαγιά, όπως ορίζουν οι κανόνες της ονομασίας προέλευσης. Για την αυστηρότητα του ποιοτικού ελέγχου ο κ. Νταουλιάρης έδωσε ένα παράδειγμα: σε πρόσφατο τρύγο, σταφύλια με υψηλότερα σάκχαρα από το επιτρεπτό απορρίφθηκαν ολόκληρα, «τόνοι», όπως είπε, για να μην αλλοιωθεί το τελικό αποτέλεσμα. Ξεκαθάρισε επίσης ότι η σύγκριση με τα υπόλοιπα αφρώδη δεν στέκει. Η σαμπάνια ωριμάζει για χρόνια πριν βγει στην αγορά, κάτι που της δίνει σώμα και φυσαλίδα με διάρκεια. «Στο prosecco η φυσαλίδα σταματά σε δύο λεπτά», σχολίασε.

Προσβασιμότητα στην ποιότητα μέσω της χαμηλής τιμής
Η τελική τιμή βρίσκεται, όπως παραδέχθηκε, πολύ κοντά στο κόστος παραγωγής. Στόχος του είναι μια σαμπάνια ελεγμένης ποιότητας που να μην αντιμετωπίζεται ως είδος πολυτελείας. «Στην Ελλάδα τη θεωρούμε κάτι luxury», είπε, σημειώνοντας ότι στο χωριό του πίνεται καθημερινά ως απεριτίφ, λίγο πριν από το μεσημέρι. Ο κ. Νταουλιάρης δεν είναι οινολόγος. Ανέλαβε τον οικογενειακό αμπελώνα μετά τον θάνατο του παππού του και εκπαιδεύτηκε στον τρύγο και την οινοποίηση από τους αμπελουργούς της κοινότητας. Η ετικέτα πήρε το όνομα του προπάππου του, Ernest Berat, από τον οποίο ξεκίνησε η αμπελουργική παράδοση της οικογένειας πριν από τέσσερις γενιές. Η μητέρα του είναι Γαλλίδα και ο πατέρας του Έλληνας. «Δεν υπάρχει Ελλάδα και Γαλλία, υπάρχει μία χώρα», είπε. «Αν συνδυάσεις τον γαλλικό με τον ελληνικό τρόπο σκέψης, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό».

Ακολουθήστε μας σε LinkedIn & Facebook και γίνετε μέλος της μεγαλύτερης ελληνικής κοινότητας του κλάδου.