Την «εθνική επενδυτική και οικονομική στρατηγική» για την Ελλάδα σκιαγράφησε με αρθρογραφία του ο πρόεδρος του SMERemediumCap, Νίκος Καραμούζης. Στην ανάλυσή του, τόνισε μεταξύ άλλων: ότι η Ελλάδα χρειάζεται «ολοκληρωμένο σχέδιο που θέτει τις επενδύσεις και την παραγωγικότητα σε πρώτη προτεραιότητα και συνδυάζει ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες ώθησης με μέτρα κοινωνικής και οικονομικής σύγκλισης, σε συνδυασμό με μέρισμα επιτυχίας για τους πολλού, ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή κοινωνική συναίνεση για την αναπτυξιακή ανάταση που απαιτεί η επόμενη μέρα». Ο κ. Καραμούζης εκτιμά ότι η Ελλάδα έχει διαμορφώσει «αξιόπιστη, σοβαρή και ελκυστική εικόνα στις διεθνείς αγορές, παρά τις υστερήσεις και τα δομικά προβλήματα». Ωστόσο, σημείωσε: «Η χώρα έχει σοβαρό αποταμιευτικό κενό. Η εγχώρια αποταμίευση αδυνατεί να χρηματοδοτήσει διαρκή επενδυτική ώθηση (αποταμίευση νοικοκυριών: −1,8% του ΑΕΠ το 2025). Χρειαζόμαστε σημαντικές εισροές παραγωγικών κεφαλαίων από το εξωτερικό. Οι εισροές έχουν βελτιωθεί χωρίς να εντυπωσιάζουν, ενώ κυριαρχούν επενδύσεις σε ακίνητα και εξαγορές υφιστάμενων επιχειρήσεων, με μικρή προστιθέμενη αξία. Αξίζει να εξεταστεί η δημιουργία νέου, αναβαθμισμένου, ανεξάρτητου φορέα με σύμπραξη δημοσίου–ιδιωτικού τομέα, με βάση το «Invest in Greece», που θα σχεδιάζει μεσοπρόθεσμη πολιτική προσέλκυσης ξένων κεφαλαίων, θα λειτουργεί ως ενιαίο κέντρο εγκρίσεων και θα προβάλλει συστηματικά διεθνώς τις επενδυτικές ευκαιρίες της χώρας».
Χρηματοδότηση, ανταγωνισμός και μέγεθος επιχειρήσεων
Ο κ. Καραμούζης παρατήρησε και την «τραπεζική αποστροφή κινδύνου» έναντι των μικρομεσαίων ελληνικών επιχειρήσεων, η οποία «ίσως δικαιολογείται από τα δυσμενή οικονομικά τους αποτελέσματα, τις αδυναμίες οργάνωσης, τον χαμηλό βαθμό επενδύσεων και εξωστρέφειας και τη χαμηλή αξιοπιστία των δημοσιευμένων ισολογισμών». «Οι ελληνικές επιχειρήσεις εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τον τραπεζικό δανεισμό, σε αντίθεση με ευρωπαϊκά και κυρίως αμερικανικά πρότυπα», συμπλήρωσε. Κατά την εκτίμησή του, επικρατεί φθίνων ανταγωνισμός και αυξημένη συγκέντρωση σε κρίσιμους κλάδους, που περιορίζουν την είσοδο νέων επιχειρήσεων και ενισχύουν την ακρίβεια στην αγορά. Κι ακόμη, υπάρχει τεχνολογική υστέρηση και αδυναμίες σύγχρονης διοίκησης και οργάνωσης, που καθιστούν τις ελληνικές επιχειρήσεις μεσοπρόθεσμα μη ανταγωνιστικές διεθνώς. Ένας αποτρεπτικός παράγοντας είναι το μικρό μέγεθος, με οικογενειακές επιχειρήσεις, από τις μικρότερες στην Ευρωζώνη και οι περιορισμένες δυνατότητές τους να επενδύσουν σε τεχνολογική αναβάθμιση και εξωστρέφεια.
Κλιματική κρίση και υποδομές
«Παράλληλα, η χώρα είναι από τις πιο εκτεθειμένες στην κλιματική κρίση (πυρκαγιές, πλημμύρες τύπου Daniel, λειψυδρία, θερμικό στρες) με άμεσο κόστος σε υποδομές, αγροτική παραγωγή, τουρισμό και ασφαλιστικό σύστημα. Χρειαζόμαστε ανταγωνιστικότερο βιομηχανικό ρεύμα και επενδύσεις, πρόληψη των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης», είπε ο κ. Καραμούζης. «Παρά τις βελτιώσεις των τελευταίων ετών (έκλεισε κατά 30% το επενδυτικό κενό), ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου παραμένει από τους χαμηλότερους στην Ευρωζώνη», επεσήμανε. Η «γερασμένη κεφαλαιακή βάση, σε υποδομές και μηχανολογικό εξοπλισμό, με χαμηλή τεχνολογική ενσωμάτωση» επιφέρει και περιορισμένες δυνατότητες πραγματικών μισθολογικών αυξήσεων.