Τη γνώμη ενός ειδικού ζήτησε το FOODReporter αναφορικά με το πώς βλέπουν οι αγοραστές του εξωτερικού το ελληνικό ελαιόλαδο, με αφορμή την ανάκληση προϊόντων στην οποία προχώρησε η εταιρεία Gaea σε Δανία, Γερμανία και Νορβηγία, λόγω εντοπισμού απαγορευμένου φυτοφαρμάκου. Μιλήσαμε με τον Silvan Brun, Master of Olive Oil και ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας evoo ag, ο οποίος προ ημερών εξέφρασε την άποψη ότι αυτήν τη στιγμή είναι πιο δύσκολο από ποτέ να προμηθευτεί κανείς καλά ελαιόλαδα από την Ελλάδα, γνωστοποιώντας ότι η evoo ag θα απέχει σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ελληνικών ελαιολάδων φέτος.

Ρωτήσαμε τον κ. Brun τι γνώμη έχει για την ποιότητα των ελληνικών ελαιολάδων. «Θα πρέπει να κάνουμε μία διάκριση ανάμεσα στα premium προϊόντα και στα κλασικά ευρείας κατανάλωσης προϊόντα», σημείωσε, συνεχίζοντας: «Στην πρώτη περίπτωση, κατά τη γνώμη μου, η Ελλάδα υπολείπεται σαφώς έναντι άλλων ευρωπαϊκών κρατών-παραγωγών. Ωστόσο, αυτό δεν είναι τόσο ουσιώδες στη μαζική αγορά. Εδώ, το ελληνικό ελαιόλαδο είναι συγκρίσιμο με το ιταλικό ή το ισπανικό ελαιόλαδο όσον αφορά στην ποιότητα. Αυτός είναι πιθανότατα ένας από τους λόγους που τόσο πολύ ελληνικό ελαιόλαδο πωλείται χύμα στην Ιταλία. Παρεμπιπτόντως, το ελαιόλαδο από την κορωνέικη ποικιλία είναι πολύ αξιομνημόνευτο από πλευράς γεύσης – ανεξάρτητα από το αν είναι ένα ελαττωματικό ή εντελώς άψογο ελαιόλαδο. Το αναγνωρίζεις αμέσως. Με τον ίδιο τρόπο που μπορείς να αναγνωρίσεις το Picual από την Ανδαλουσία».

Κατά τον ίδιο, τα ελαιόλαδα που απευθύνονται στη μαζική αγορά δεν έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ιταλία και την Ισπανία. «Θα ήταν αδικία για τους Έλληνες παραγωγούς να πω κάτι άλλο. Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στις ισχυρές λιανεμπορικές αλυσίδες τροφίμων του κόσμου. Αυτές αποτρέπουν την πρόοδο που αναμφίβολα θα μας οδηγούσε σε προϊόντα καλύτερης ποιότητας», υποστήριξε.

Οι προκλήσεις στην προμήθεια ελληνικού ελαιολάδου
O ίδιος ανέφερε: «Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στην προμήθεια ελαιολάδου από την Ελλάδα είναι, από τη μία, το γεγονός ότι η τεχνολογία επεξεργασίας είναι παλιά σε πολλά μέρη και, από την άλλη, ότι την ελληνική βιομηχανία ελαιολάδου εκμεταλλεύονται εμφιαλωτές που εδρεύουν στην Ιταλία. Υπάρχει έλλειψη υπερηφάνειας και θάρρους για την παραγωγή καλών ελαιολάδων και την προώθησή τους μέσω των δικών τους καναλιών ως “ελληνικό ελαιόλαδο”». Όσον αφορά στο πώς βλέπει την παγκόσμια αγορά του ελαιολάδου τα επόμενα χρόνια, ο Silvan Brun απέφυγε να κάνει κάποια εκτίμηση, δεδομένου ότι δεν μπορεί κανείς να προβλέψει τις κλιματικές συνθήκες που θα επικρατήσουν, όμως σχολίασε ότι «ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες, όπου καταγράφεται μία τεράστια έλλειψη ελαιολάδου, είναι σαφές ότι υπάρχει υπεραρκετό ελαιόλαδο – απλά όχι της υψηλότερης ποιότητας».


Πρώτη δημοσίευση της είδησης στο καθημερινό newsletter FOODReporter