Ενώ τα σημειώματα της Εφορίας άρχισαν να φθάνουν μαζικά στους φορολογούμενους, εν αναμονή της ανακοίνωσης των εισπρακτικών μέτρων της κυβέρνησης για το κλείσιμο της "μαύρης τρύπας" του ελλείμματος, το οικονομικό επιτελείο της παρακολουθεί απαθές τη "χοάνη" της παραοικονομίας να καταπίνει απίστευτα ποσά. Στα 52 δισ. ευρώ προσδιορίζει η σχετική πανευρωπαϊκή έρευνα της A. T. Kearney-Management Consultants την αξία των δραστηριοτήτων της παραοικονομίας εν Ελλάδι και στα 2 τρισ. ευρώ συνολικά στις χώρες της ΕΕ. Με κριτήριο το μερίδιο της παραοικονομίας επί του ΑΕΠ κάθε χώρας, η Ελλάδα καταλαμβάνει σχετικώς την πρώτη θέση μεταξύ των παλαιών μελών της ΕΕ (26% επί του ΑΕΠ).

Επιπλέον, στο τελικό στάδιο επεξεργασίας βρίσκονται τα εισπρακτικά μέτρα για το κλείσιμο της “μαύρης τρύπας”, που εκτός απροόπτου αναμένεται να ανακοινωθούν την ερχόμενη εβδομάδα. Ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνονται η αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στη βενζίνη, η αύξηση των τέλους κινητής τηλεφωνίας και, βέβαια, η τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων, η νομιμοποίηση των καταπατητών κτημάτων του δημοσίου, η νομιμοποίηση των “φρουτακίων” κλπ.

Την ίδια στιγμή, στο πολιτικό σκηνικό κυριαρχεί η «Μανωλιάδα», η οποία προκαλεί νέες αναταράξεις στην κλυδωνιζόμενη έτσι κι αλλιώς κυβέρνηση, ενώ όλο και περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές προβλέπουν ότι οι βουλευτικές εκλογές πιθανότατα θα γίνουν στις αρχές του φθινοπώρου.

Πρωτοφανής ασφυξία στην αγορά

Το κυρίαρχο θέμα, βέβαια, παραμένει η οικονομία, με κύριες συνισταμένες τη δημοσιονομική πειθαρχία, τις απελπισμένες προσπάθειες να καλυφθούν οι «μαύρες τρύπες» κατά τις εντολές της Κομισιόν και να… συγκαλυφθούν -κατά το δυνατό- οι επιπτώσεις της κρίσης σε κοινωνικό επίπεδο (ανεργία, όξυνση κοινωνικών αντιθέσεων κλπ).

Η κυβέρνηση θα καταθέσει πιθανότατα τα όπλα το φθινόπωρο, παραδεχόμενη την αδυναμία της να συντάξει τον προϋπολογισμό του 2010. Οι “μαύρες τρύπες” δεν γιατρεύονται με μέτρα πανικού, που παραλύουν την αγορά και κλείνουν τους καταναλωτές στα σπίτια τους, καθόν χρόνον το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης παρακολουθεί απαθές τη χοάνη της παραοικονομίας να καταπίνει απίστευτα ποσά. Είναι, εξάλλου, προφανές πλέον ότι οι συνθήκες πρωτοφανούς ασφυξίας της αγοράς τους τελευταίους μήνες δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της διεθνούς οικονομικής κρίσης, αλλά και των χωρίς καμία αναπτυξιακή κατεύθυνση κυβερνητικών προσπαθειών να καλυφθεί πάση θυσία και σε χρόνο ρεκόρ, μεσούσης της κρίσης, το έλλειμμα.

Οι απλήρωτες υποχρεώσεις που δημοσιοποιεί η Τειρεσίας ΑΕ αποτελούν απλώς την κορυφή του παγόβουνου της κατάστασης στην αγορά: Το πρώτο πεντάμηνο του 2009 η αξία των ακάλυπτων επιταγών έφτασε τα 1,32 δισ. ευρώ, ποσό υπερτριπλάσιο σε σχέση με το περσινό αντίστοιχο διάστημα (αύξηση 228,5%) που υπερβαίνει το σύνολο των ακάλυπτων επιταγών όλου του 2008 (1,29 δισ. ευρώ)! Μόνο τον Μάιο φέτος καταγράφηκαν στις μαύρες λίστες του Τειρεσία 34.112 άτομα (έναντι 9.788 τον Μάιο του 2008) που δεν μπόρεσαν να καλύψουν τις επιταγές τους, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό για το α’ πεντάμηνο του 2009 σε 132.357 (αύξηση 248,5% σε σχέση με το αντίστοιχο πεντάμηνο του 2008).

Παραοικονομία: πρωτιά στην «Παλαιά Ευρώπη»

Σύμφωνα με τα πιο φρέσκα στοιχεία, οι δραστηριότητες της παραοικονομίας εν Ελλάδι παράγουν προϊόν αξίας 52 δισ. ευρώ, ενώ συνολικά στις χώρες της ΕΕ υπολογίζεται στα 2 τρισ. ευρώ! Με κριτήριο το μερίδιο της παραοικονομίας στη συνολική οικονομική δραστηριότητα της χώρας, η Ελλάδα καταλαμβάνει σχετικώς την πρώτη θέση μεταξύ των παλαιών μελών της ΕΕ, αφού το «μαύρο χρήμα» της παραοικονομίας της αντιστοιχεί στο 26% του ΑΕΠ της. Ακολουθούν η Ιταλία με 24%, η Ισπανία με 21%, η Πορτογαλία και το Βέλγιο με 20% κλπ.

Τα προαναφερόμενα στοιχεία προκύπτουν από έρευνα της A. T. Kearney-Management Consultants, με τίτλο «Η παραοικονομία στην Ευρώπη», τα ευρήματα της οποίας δημοσιοποιήθηκαν από τον πρόεδρο της Visa Europe, κ. Peter Ayliffe. Οι ερευνητές χωρίζουν τις χώρες της ΕΕ σε τρεις κατηγορίες: στη Δυτική Ευρώπη, τη Νότια Ευρώπη και την Ανατολική Ευρώπη. Το προϊόν της παραοικονομίας είναι ιδιαίτερα υψηλό (σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνά ακόμη και το 1/3 του ΑΕΠ) στην Ανατολική Ευρώπη, όπου περιλαμβάνονται οι περισσότερες χώρες της Νέας Διεύρυνσης, καθώς και ορισμένες ακόμη, όπως η Τουρκία και η Κροατία. Στις υπόλοιπες δύο κατηγορίες περιλαμβάνονται τα παλαιά μέλη της ΕΕ. Στη Νότια Ευρώπη το προϊόν της παραοικονομίας ξεπερνά κατά κανόνα το 20% του ΑΕΠ, ενώ πιο “συμμαζεμένη” εμφανίζεται η Δυτική Ευρώπη.