Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 ακόμα, όταν ήταν υπουργός Οικονομίας (Συντονισμού, τον έλεγαν τότε), ο κ. Παπαντωνίου, και πρόεδρος του ΕΒΕΑ ο κ. Παπαθανασίου, νυν υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, που χρημάτισε και υφυπουργός ΥΠΑΝ, οι επιτροπές και οι συσκέψεις για τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου της αγοράς έδιναν κι έπαιρναν και επί του προκειμένου, του λιανεμπορίου και του κλάδου των σούπερ μάρκετ, που μας απασχολεί ειδικότερα.

‘Eγιναν κάποια βήματα από όλους τους υπουργούς, τα οποία άλλοτε ήταν αποτυχημένα και άλλοτε ανεπαρκή, μικρής εμβέλειας κι ακόμα μικρότερης αποτελεσματικότητας. Οι επαγγελματικοί φορείς, σε κάθε περίπτωση, επισήμαιναν τις ανεπάρκειες και αφόριζαν τις αποτυχίες. Κι αυτό ήταν όλο!

Αλλά, όπως είναι προφανές, η ανεπάρκεια δεν αποτελεί προνόμιο των υπουργών. Οι επαγγελματικοί, οι θεσμικοί και οι επιστημονικοί φορείς φάνηκαν εξίσου ανεπαρκείς. Ποτέ δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν τον βηματισμό της αγοράς, πολλώ δε μάλλον, να τον προβλέψουν και να τον καθοδηγήσουν. Ακολουθούσαν ασθμαίνοντας και καταϊδρωμένοι, προσπαθώντας να τακτοποιήσουν όπως-όπως τα πράγματα. Αυτή η προχειρότητα βύθιζε την αγορά σε ένα διαρκές τέλμα. Τα σχέδια και τα νομοσχέδια παρέμεναν στα συρτάρια, και κάθε νέος υπουργός, μόλις αναλάμβανε καθήκοντα, τα ξεσκόνιζε και τα παρουσίαζε σαν νέους άμεσους στόχους  της πολιτικής του.

Από αυτή την πρακτική δεν ξέφυγε ούτε ο νέος (αν και… νέος) υπουργός ΥΠΑΝ, ο συμπαθής κ. Χατζηδάκης, αναφέροντας τις άμεσες προτεραιότητες του υπουργείου του, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του (αναφέρθηκαν επιγραμματικά σε προηγούμενο άρθρο του κ. Πλάτωνα Τσούλου, που δημοσιεύθηκε στο greekretail weekly στις 19/1/2009).

‘Oλα τα θέματα στα οποία έδωσε προτεραιότητα ο υπουργός, αλλά και άλλα, μικρότερης βαρύτητας, χρονίζουν και κακοφορμίζουν εδώ και χρόνια. Οι προηγούμενοι υπουργοί δεν τα ρύθμισαν σε βάθος χρόνου 15ετιας, θα τα ρυθμίσει ο κ. Χατζηδάκης σε 2,5 χρόνια (αν οι εκλογές γίνουν στο τέλος της τετραετίας);

Αλλά και η ολιγωρία των φορέων του εμπορίου και των επιμελητηρίων δεν πάει πίσω. Πού είναι οι ολοκληρωμένες προτάσεις, ουσιαστικές και διαδικαστικές; Δεν φτάνει να λέμε διαρκώς όχι. Απαιτούνται θετικές προτάσεις, επεξεργασμένες, τεκμηριωμένες. Και καλά, η εκπροσώπηση του κλάδου των σούπερ μάρκετ έχει τα χάλια της μετά την αποχώρηση των μεγάλων από τον ΣΕΣΜΕ. Από το 2004 και μετά βρίσκεται σε  αφασία, και δεν εκπροσωπεί όλο τον κλάδο των σούπερ μάρκετ. Η πληγή από αυτό το αγκάθι κοκοφόρμησε και δεν έγινε εφικτό να βρεθεί μια λύση. Ο καθένας βλέπει από την δική του κλειδαρότρυπα, και το θέμα παραπέμπεται εις τας καλένδας. Μικρόνοιες, συμφέροντα, ιδιοτελείς υπολογισμοί, που κάθε άλλο παρά τιμητικές είναι για χώρα μέλος της ΕΕ (μάλλον θυμίζουν Καφιριστάν και Μπανανία).

Αλλά πού είναι οι εμπορικοί σύλλογοι και η ομοσπονδία τους; Πού είναι το ΕΒΕΑ και το Οικονομικό Επιμελητήριο; Πού είναι οι κλαδικοί εμπορικοί φορείς; ‘Αφαντοι ή βολοδέρνουν στην ίδια συχνότητα με το υπουργείο, παρουσιάζοντας ένα ολιγοσέλιδο υπόμνημα κάθε φορά, ατεκμηρίωτο, πρόχειρο, ευκαιριακό και τίποτα παραπάνω.

Τα μέσα τα έχουν. Τα χρήματα δεν τους λείπουν. Οργάνωση τους λείπει, τόλμη και διορατικότητα πέρα από τα συμφέροντά τους και τον δικό τους κορβανά. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως, όταν νοσεί το σύνολο, νοσεί και το επί μέρους. Πηγαινοέρχονται στις Αμερικές και τις Βρυξέλλες, με γεμάτες αποσκευές για εκσυγχρονισμούς , νέες τεχνολογίες, νεοτερικότητες και τα συναφή. Αλλά δεν λένε να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων τη σκούφια του αφέντη και του μικροϊδιοκτήτη, κι ας κυβερνούν εταιρείες-κολοσσούς. Ας παραδειγματιστούν από το ΙΟΒΕ. ‘Εναν φορέα που ιδρύθηκε από τον ΣΕΒ πριν από 40 περίπου χρόνια και εξελίχθηκε σε ένα υπεύθυνο, ανεξάρτητο φορέα με απόψεις τεκμηριωμένες με βαρύτητα και προοπτική.