Κοινή προσπάθεια με το λιανεμπόριο για την καθιέρωση της επαναχρησιμοποιούμενης σακούλας στα σούπερ μάρκετ, επιχειρεί ο Δήμαρχος Αθηναίων, κ. Νικήτας Κακλαμάνης. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που αφενός αναδεικνύει τις οικολογικές ευαισθησίες του κ. δημάρχου και αφετέρου ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές υλοποίησής της, αλλά που, δυστυχώς, στην πορεία φάνηκε ότι παραπέμπεται στις καλένδες. Πώς αλλιώς να εκληφθεί το ότι πριν ακόμη ολοκληρωθεί ο βασικός κύκλος επαφών του δημάρχου με το οργανωμένο λιανεμπόριο, ο κ. Κακλαμάνης προχώρησε σε ανακοινώσεις για την εφαρμογή της επαναχρησιμοποιούμενης σακούλας από τα σούπερ μάρκετ το Μάρτιο και στη συνέχεια συγκρότησε επιτροπή για τη συνέχιση της πρωτοβουλίας του;

Πώς αλλιώς να εκληφθεί το ότι πριν ακόμη ολοκληρωθεί ο βασικός κύκλος επαφών του δημάρχου με το οργανωμένο λιανεμπόριο, ο κ. Κακλαμάνης προχώρησε σε ανακοινώσεις για την εφαρμογή της επαναχρησιμοποιούμενης σακούλας από τα σούπερ μάρκετ το Μάρτιο και στη συνέχεια συγκρότησε επιτροπή για τη συνέχιση της πρωτοβουλίας του;

Τα στελέχη του λιανεμπορίου εκτιμούν ότι η υπόθεση «κατάργηση της πλαστικής σακούλας των σούπερ μάρκετ» θα έχει άδοξο τέλος, αφού, όπως επισημαίνουν, εκτός των λανθασμένων χειρισμών του δημάρχου, τουλάχιστον δύο από τις αλυσίδες της οργανωμένης λιανικής, σχεδιάζουν να καθιερώσουν για τις αγορές των πελατών τους τις φωτο-διασπόμενες πλαστικές σακούλες, αυτές δηλαδή που αποσυντίθενται με το φως του ήλιου.

Πάντως, ουδείς μέχρι σήμερα φαίνεται να σκέπτεται ότι η φωτο-διάσπαση του πλαστικού χρειάζεται φως κι ότι στις χωματερές η ταφή των απορριμμάτων σημαίνει απόλυτο σκοτάδι. Τι να υποθέσει, λοιπόν, κανείς; ‘Οτι όσοι υποστηρίζουν την ιδέα της φωτο-διασπόμενης σακούλας αγνοούν τι εστί χωματερή ή μήπως ότι προτάσσουν το επικοινωνιακό πλαίσιο του θέματος, θυσιάζοντας την ουσία του;

‘Ισως τελικά τη λύση στο όλο ζήτημα να δώσει ο νομοθέτης, επιβάλλοντας την κατάργηση της πλαστικής σακούλας σε όλες της τις μορφές. ‘Ισως πάλι θελήσει να τη δώσει η ίδια η αγορά, με τη σύμπραξη βιομηχανίας, λιανεμπορίου και των διαφημιστών τους, στο πλαίσιο μιας κοινής απόφασης για τη χρηματοδότηση της επαναχρησιμοποιούμενης σακούλας, στη λογική της χορηγίας. Αλλά και πάλι, τα προβλήματα που θα ανακύψουν είναι πολλά.

Για παράδειγμα, τα τμήματα marketing και πωλήσεων της βιομηχανίας και του λιανεμπορίου δύσκολα θα συμπράξουν. Καθένα έχει μάθει να βλέπει μόνο τους δικούς του στόχους. Ενδεχομένως, τα στελέχη της βιομηχανίας θεωρήσουν ότι οι αλυσίδες, μέσω των χορηγιών, θα βρουν το “πάτημα” για να ζητήσουν ακόμη μια ετήσια παροχή. Οι διαφημιστές πάλι θα αποφύγουν διακριτικά την υποστήριξη της ιδέας της χορηγίας, αφού γι’ αυτούς τη σχετική λύση μπορεί να δώσει, με αντικειμενικό τρόπο, σε κάθε ενδιαφερόμενο η ανάλυση των μετρήσεων θεαματικότητας, ακροαματικότητας και αναγνωσιμότητας.

Αλλά πέραν αυτών, μήπως η επιχειρηματική μας κουλτούρα αφήνει τα περιθώρια αισιοδοξίας για την ευόδωση τέτοιου είδους πρωτοβουλιών σε κλίμα σύμπνοιας και ομοθυμίας;

Τι μένει λοιπόν; Απλώς, η παράδοση, που θέλει τη σακούλα χρηστική, σαν να μην τρέχει τίποτε.