Το κακό σε αυτόν τον τόπο είναι η επίδειξη… ευθύνης. Περί ευθύνης, όμως, άλλα λόγια. ‘Αλλωστε, αν η ευθύνη υποτεθεί πως αντιγράφεται, χρειάζεται δουλειά για να είναι πειστικό το αντίγραφο (κι η δουλειά πληρώνεται). Πόσο μάλλον, όταν δεν υπάρχει πρωτότυπο -ένα ΥΠΕΧΩΔΕ, κι εκείνο ρεζίλι της Ευρώπης. ‘Οσο για τον οβολό αλληλεγγύης υπέρ των πυροπαθών, θαύμα αποδόσεως σε Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου… Ζούμε σε μια «αυλή των θαυμάτων», ή κάνω λάθος;

Θα μου μείνει, λοιπόν, ο σαρκασμός του συνταξιούχου που βλέπει στον επικοινωνιακό εκχυδαϊσμό του green marketing αλά ελληνικά ένα βεβιασμένο «καλόπιασμα», ακόμα μια υστερόβουλη τσαχπινιά του επιχειρηματία, που, κατά τα άλλα, ανεβάζει τις τιμές στα «κόκκινα». Αυτά περνούν στον κόσμο, στους πελάτες σας. Το ερευνήσατε, τάχα, ποτέ;

Το marketing γενικώς -και το green marketing ειδικώς- δεν προσφέρει καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Χρειάζεται επίμονη προσπάθεια, έμπνευση, έρευνα, πρωτοτυπία για να αποδώσει. Κυρίως χρειάζεται τεράστια υπομονή και φειδώ μηνυμάτων, εκεί που όλοι φληναφούν ανέξοδα στην αγορά των εντυπώσεων.