Την επομένη ήδη της απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών, που έκανε δεκτή την προσφυγή της Μαρινόπουλος στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, η PwC ανέλαβε έργο ελέγχων στην εταιρεία, ώστε βάσει των αποτελεσμάτων τους να στοιχειοθετηθεί η καταλληλότερη λύση για την επιβίωσή της υπό την «προστασία» της Σκλαβενίτης, στην οποία μέλλει να περιέλθει το πλειοψηφικό πακέτο της. Μάλιστα, η οικογένεια Μαρινόπουλου φέρεται διατεθειμένη να έρθει σε συμφωνία συντομότατα… Οψόμεθα.

Καυτό είναι το φετινό καλοκαίρι για τη Μαρινόπουλος, της οποίας οι μέτοχοι και η διοίκηση αναζητούν επειγόντως διαφυγή από το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο περιήλθε η αλυσίδα, ώστε να γλιτώσει την κατάρρευση.

Η προσφυγή της εταιρείας στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα, καθώς και τριών ακόμη θυγατρικών του ομίλου, όπως και τα ασφαλιστικά μέτρα τα οποία κέρδισαν και οι τέσσερις την 1η Ιουλίου, εξασφάλισαν στην αλυσίδα καταρχάς προστασία από τους πιστωτές, στους οποίους έχει «άνοιγμα» μεγαλύτερο των 1,3 δισ. ευρώ.

Αν μάλιστα στο ποσό αυτό προστεθούν και οι υποχρεώσεις των Αφοί Μαρινόπουλοι Συμμετοχών (196 εκατ. ευρώ), Express m (275 εκατ. ευρώ) και η Ξυνός (19,6 εκατ. ευρώ), τότε οι συνολικές «κόκκινες» υποχρεώσεις του ομίλου διαμορφώνονται στα επίπεδα του 1,8 δισ. ευρώ. Η Μαρινόπουλος εξασφάλισε επίσης χρόνο 80 ημερών, ώστε να καταθέσει ένα βιώσιμο πλάνο εξυγίανσης, το οποίο θα κριθεί στο Πρωτοδικείο Αθηνών στις 21 Σεπτεμβρίου.

Στο μεσοδιάστημα, η αλυσίδα θα συνεχίσει να λειτουργεί, διαθέτοντας τις καθημερινές εισπράξεις της προς τρεις κατευθύνσεις: Προς τους προμηθευτές, τους οποίους πλέον πληρώνει τοις μετρητοίς για την τροφοδοσία των καταστημάτων της, προς τους εργαζόμενους με τους οποίους, πριν κριθούν τα ασφαλιστικά μέτρα, συμφώνησε ότι θα τους καλύπτει οικονομικά, και προς τους ιδιοκτήτες των ακινήτων, οι οποίοι εξαιρέθηκαν των ασφαλιστικών μέτρων –για να μένουν ανοικτά τα καταστήματα της εταιρείας θα πρέπει να εισπράττουν τα ενοίκιά τους.

Πηγές του σελφ σέρβις αναφέρουν ότι όσες από τις θυγατρικές του ομίλου, που συμμετέχουν στο δίκτυο της Μαρινόπουλος, δεν προσέφυγαν για προστασία στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, τροφοδοτούνται χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Κάτι ανάλογο ισχύει για τα franchise καταστήματα, τα οποία επίσης συνεχίζουν να παραλαμβάνουν προϊόντα. Ασφαλώς, ο αρνητικός αντίκτυπος που έχει δημιουργηθεί σχετικά με το σήμα της Μαρινόπουλος επηρεάζει τις πωλήσεις τους, όχι όμως στο βαθμό που επηρεάζονται τα εταιρικά καταστήματα του δικτύου.

Τι προβλέπει το σχέδιο εξυγίανσης
Στην καρδιά του προβλήματος, που δεν είναι άλλη από την κατάρτιση ενός υλοποιήσιμου σχεδίου εξυγίανσης, ήδη την επομένη της 1ης Ιουλίου, οπότε ίσχυσαν τα ασφαλιστικά μέτρα, κατά πληροφορίες η PwC ανέλαβε έργο σχετικό με τη διενέργεια κάθε αναγκαίου ελέγχου, ώστε βάσει των αποτελεσμάτων τους να δομηθεί η καταλληλότερη λύση για την επιβίωση της εταιρείας.

Κατά τις παραμονές έκδοσης του τεύχους οι μέτοχοι και τα στελέχη της Μαρινόπουλος κάθισαν στο ίδιο τραπέζι με τους μετόχους και τη διοίκηση της Σκλαβενίτης, προκειμένου να διερευνήσουν τα περιθώρια διάσωσης της εταιρείας. Αν και επισήμως οι πληροφορίες που διέρρεαν στις αρχές του Ιουλίου ήταν κυριολεκτικά με το σταγονόμετρο, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης, πηγές του σελφ σέρβις ανέφεραν ότι η πλευρά Μαρινόπουλου διαπραγματεύεται αποφασισμένη όχι απλώς να δώσει λύση, αλλά η όποια συμφωνία να ανακοινωθεί πολύ πριν την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων, ίσως μέχρι το τέλος του Ιουλίου ή τις αρχές του Αυγούστου, ώστε η μεν αγορά να «ηρεμήσει» η δε Μαρινόπουλος υπό την «προστασία» της Σκλαβενίτης να φθάσει με τα λιγότερα κατά το δυνατόν προβλήματα τον Σεπτέμβριο στο Πρωτοδικείο Αθηνών.

Κατά τις ίδιες πηγές, το μοντέλο που εξετάζεται –υπό την προϋπόθεση ότι ο φορολογικός, οικονομικός και νομικός έλεγχος θα ολοκληρωθεί δίχως απρόοπτα– προβλέπει μια πιο ρεαλιστική λύση από αυτή που αρχικά σχεδιάζαν οι δύο πλευρές, όταν ανακοίνωσαν την ίδρυση κοινής εταιρείας για τα 33 υπέρ μάρκετ. Πλέον ο σχεδιασμός απαιτεί η Σκλαβενίτης να παίρνει πλειοψηφικό πακέτο στη Μαρινόπουλος, άρα τον έλεγχο της αλυσίδας. Το ποσοστό της Σκλαβενίτης δεν αποκλείεται να υπερβεί το 70%. Το ύψος του θα εξαρτηθεί από τις προθέσεις των δύο επιχειρηματικών οικογενειών σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση του όλου εγχειρήματος, όπως και από το πώς θα πράξουν εντέλει οι τράπεζες.

Το κεφάλαιο της χρηματοδότησης
Το πλέον κρίσιμο κεφάλαιο της συμφωνίας δεν είναι άλλο από το πόσα χρήματα θα απαιτηθούν για να κλείσει το deal και ποιος θα τα πληρώσει. Τραπεζικοί κύκλοι αναφέρουν ότι η συνολική χρηματοδότηση είναι πιθανό να ξεπεράσει τα 500 εκατ. ευρώ.

Τα σενάρια για το πώς θα καταβληθεί το «φρέσκο» χρήμα να είναι δύο: Το πρώτο προβλέπει την άμεση καταβολή περίπου του ενός τρίτου του ποσού, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου θα μοιραστεί στους προμηθευτές, και τη διάθεση του υπολοίπου με την πάροδο των μηνών, ανάλογα με τις ανάγκες τις εταιρείας για ρευστότητα και την πορεία των πωλήσεών της. Το δεύτερο σενάριο προβλέπει πιο γενναία προκαταβολή χρημάτων, που κατά μείζονα λόγο θα κατευθυνθούν στους προμηθευτές.

Και στα δύο σενάρια η Σκλαβενίτης φαίνεται πως θα έχει χρηματοδοτική συμμετοχή, ενώ έως την έκδοση του τεύχους δεν είχε ξεκαθαριστεί, αν θα ίσχυε το ίδιο για την οικογένεια Μαρινόπουλου.

Ένα ακόμη ζήτημα στο οποίο θα κριθεί η τελική συμφωνία αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο θα διευθετηθούν οι υποχρεώσεις των 1,8 δισ. ευρώ και κυρίως οι οφειλές της αλυσίδας προς τους προμηθευτές της, που μόνο για τη Μαρινόπουλος ανέρχονται στο ποσό των 750 εκατ. ευρώ.

Και εδώ τα σενάρια που εξετάζονται είναι δύο: Το πρώτο, που περιγράφεται στην κατατεθειμένη πρόταση της Μαρινόπουλος στο Πρωτοδικείο Αθηνών, προβλέπει την αποπληρωμή των χρεών σε βάθος 15ετίας. Το δεύτερο προβλέπει «κούρεμα», που θα ποικίλει από προμηθευτή σε προμηθευτή. Αλλά στην ουσία, όπως σχολίασαν στο σελφ σέρβις υψηλόβαθμοι παράγοντες της αγοράς, και η εφαρμογή του πρώτου σεναρίου οδηγεί σε «κούρεμα» των υποχρεώσεων, το οποίο βάσει των σημερινών τιμών υπολογίζεται σε 50%-55%.

Όσο για τις υποχρεώσεις της Μαρινόπουλος έναντι των τραπεζών, εξετάζεται το σενάριο της μετοχοποίησης μέρους ή του συνόλου των δανείων της εταιρείας, ώστε να κατέβει περισσότερο ο πήχης των υποχρεώσεών της και να καταστεί ευκολότερη η επαναχρηματοδότησή της.

Η «μάχη» στο δίκτυο
Τι θα συμβεί με το δίκτυο των 700 καταστημάτων της εταιρείας, εφόσον ο έλεγχός της περιέλθει στη Σκλαβενίτης; Τον πρώτο λόγο θα τον έχει η Επιτροπή Ανταγωνισμού, η οποία θα υποχρεώσει τις δύο εταιρείες να μειώσουν τον συνολικό αριθμό των καταστημάτων τους στην Αττική. Πρόκειται για μια «άσκηση» την οποία θα έχουν ήδη λύσει οι δύο εταιρείες, πριν γνωστοποιήσουν τη συμφωνία τους (εφόσον υπάρξει) στην Επιτροπή Ανταγωνισμού…

Στόχος της Σκλαβενίτης είναι να κρατήσει υπό τον έλεγχό της όλο το δυναμικό της προς εξαγορά εταιρείας, κλείνοντας έναν σημαντικό αριθμό καταστημάτων της στην Αττική, ώστε να εξασφαλίσει ένα απέριττα διαρθρωμένο δίκτυο σε όλη την Ελλάδα. Σχετικό ζήτημα ίσως υπάρξει και με την Κρήτη, όπου ήδη η Σκλαβενίτης έχει παρουσία μέσω της Χαλκιαδάκης. Ωστόσο η λύση του εκ των προτέρων μοιάζει με παρωνυχίδα μπροστά στο συνολικό θέμα…