Ξυπνάτε παλιοί συνάδελφοι, ο ανταγωνισμός των προμηθευτών λειτουργεί υπέρ σας! Αφήστε τους να σφαχτούν μεταξύ τους για να τους περιποιηθείτε μετά εσείς σφαγμένους...

Πάσχιζε ο άνθρωπος να μας μάθει τα δύσκολα κομμάτια του ανεφοδιασμού. Τελικά, μετά από δυο-τρεις μήνες προετοιμασίας τα τρία άτομα που ήμασταν υπό εκπαίδευση καθίσαμε στις μεγαλοπρεπείς πολυθρόνες των προϊσταμένων αγορών!

Δούλεψα με συνέπεια στη θέση αυτή, όσα χρόνια ήμουν εκεί και με την όση γνώση και πείρα αποκόμισα. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι πέρασαν χρόνια μέχρι να καταλάβω την ουσία της θέσης του προϊστάμενου αγορών.

Φαντάζομαι λοιπόν ότι, όπως και τότε, οι σημερινοί αγοραστές αισθάνονται λίγο σαν μικροί θεοί. Αυτοί έχουν το χρήμα, αυτοί αγοράζουν. Οι άλλοι που τους πλευρίζουν, έρχονται παρακαλετά για να τους πουλήσουν.

Οι αγοραστές θέλουν την ησυχία τους. Αν μπορούν να έχουν έναν προμηθευτή για πολλά πράγματα, να αγοράζουν ποσότητες, να μπορούν να ζητάνε εκπτώσεις, να παίρνουν τις καλύτερες τιμές και τις πιο μακρινές πιστώσεις και γενικώς να κάνουν ακριβώς αυτό που ζητάει ο διευθυντής, είναι η καλύτερή τους: Αγοράζω όσο πιο καλά γίνεται, σε φτηνή τιμή και με μεγάλη πίστωση. Αυτό είναι το ζητούμενο!

Ανοδος και πτώση των «μικρών θεών»

Κι εκεί που ο «μικρός θεός» των αγορών έχει τις φούριες του, πέφτει ένα τηλεφωνηματάκι. Είναι ένας κακομοίρης που πουλάει ένα και μοναδικό προϊόν, ας πούμε ένα λαδάκι ή κάτι μακαρόνια βιοτεχνικά. Ζητάει επίμονα ένα ραντεβού. Οι εννιά στις δέκα φωνές που του απαντούν στο τηλέφωνο τον στέλνουν, ταπεινό μα φέρελπιν πωλητή, αδιάβαστο. Την δέκατη φορά θα του κανονίσουν επιτέλους κάποιο ραντεβού, όχι για άλλο λόγο, αλλά για να πάει διαβασμένος…

Αλλά τι σοφία, τι γνώση, τι ταπεινότητα θέλει, αγαπητοί μου, αυτή η θέση του αγοραστή για να λειτουργήσει σωστά, να κρατηθούν οι ισορροπίες ανάμεσα στον προμηθευτή και τον διευθυντή αγορών, ανάμεσα στη σωστή ποιότητα και την καλή τιμή, ανάμεσα στην απαίτηση από τον απελπισμένο πωλητή για μακροχρόνια πίστωση και στην προγραμματισμένη πληρωμή ενός προμηθευτή, χωρίς κεφάλαιο…

Ομως, όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή, κυρίες και κύριοι, έχουν το αντίκρισμά τους. Ετσι κι αυτές οι «μικρές θεότητες» δεν κρατάνε πολύ. Εκεί που φουσκώνουν τα μυαλά και πέφτουνε κι οι καλές προτάσεις, ξάφνου παίρνει μπόι εκείνη η πιθανότητα ο αγοραστής να βρεθεί στη θέση του πωλητή και τρέχα τότε, χρυσέ μου άνθρωπε, να δεις τη γλύκα. Γι’ αυτό σου λέω, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, στο κάτω-κάτω της γραφής τη σκληρότητά σου δείξε την στη μεγάλη την εταιρεία, που σου έρχεται με τα σαράντα προϊόντα της για να σε ψευτοεκβιάζει με το ένα σούπερ προϊόν της, αρκεί να πάρεις και τη μπακατέλα της. Που σου δίνει κλιμακωτά τις πραγματικά πολύ ελκυστικές εκπτώσεις της για τις τεράστιες ποσότητες που θα ψωνίσεις, όμως με μοναδικό σκοπό τον εξοστρακισμό των ανταγωνιστών της.

Ξυπνάτε παλιοί συνάδελφοι,

ο ανταγωνισμός των προμηθευτών λειτουργεί υπέρ σας! Αφήστε τους να σφαχτούν μεταξύ τους για να τους περιποιηθείτε μετά εσείς σφαγμένους. Και τελειώνοντας, θέλω να σας πω ακόμα τούτο: Κι αν ακόμα δεν σας βολεύει το λαδάκι του άγνωστου παραγωγού από τη Μεσσηνία ή τα χειροποίητα μακαρονάκια του άλλου από τη Βυτίνα ή τα λουκάνικα του μικρού παραγωγού από τη Μάνη, τουλάχιστον φερθείτε τους με ευγένεια, με κατανόηση, με καλοσύνη και με σεβασμό. Να γυρίσουν πίσω στον τόπο τους οι άνθρωποι και να ‘χουν να λένε για την επίσκεψή τους στο γραφείο σας, κι ας φύγουν ολίγον δαρμένοι. Σκεφθείτε όλα τούτα κι αποφασίστε…

Επισκεφθείτε το website του Ηλία Μαμαλάκη: www.eliasmamalakis.gr.