Το πάγωμα των τιμών και η εφαρμογή του ΦΠΑ από 1ης Ιανουαρίου έφερε στην αγορά που μόλις ηρεμούσε, νέα αναστάτωση.

Δημιουργήθηκε πάλι μια κατάσταση υστερίας στους καταναλωτές (ιδιαίτερα σχετικά με τα είδη που επιβαρύνονται με μεγάλα ποσοστά ΦΠΑ) και η διοχέτευση των αποταμιεύσεων ή και των εισοδημάτων σε ανεπίκαιρες αγορές φέρνει σημαντικές εκτροπές στην κατανάλωση ειδών καθημερινής ανάγκης. Τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (16.11.86) ένας κλοιός κυβερνητικών παρεμβάσεων παγώνει όλη την αγορά.

Οι παρεμβάσεις αυτές γίνονται για δύο λόγους: Για τη συγκράτηση του τιμάριθμου γύρω στο 16%-17%, προκειμένου να επιτευχθεί ένας από τους κυβερνητικούς στόχους του προγράμματος λιτότητας, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη συνέχιση της βοήθειας από την ΕΟΚ. Και για τη συγκράτηση των τιμών εν όψει της εφαρμογής του ΦΠΑ από 1ης Ιανουαρίου 1987. Με την ανακοίνωση των συντελεστών του ΦΠΑ ήταν βέβαιοι οι κυβερνητικοί κύκλοι ότι θα επιπέσουν οι καταναλωτές στα διάφορα είδη, γι’ αυτό έλαβαν αυτά τα μέτρα, που ήταν σωστά σαν αρχή, αλλά χωρίς να μελετηθούν οι προεκτάσεις τους, που θα είναι εκρηκτικές μετά τον Ιανουάριο του 1987.

Ήταν Νοέμβριος του 2004 (σελφ σέρβις, τεύχος 334, σελ. 12). Ασφαλώς δεν υπάρχει περίπτωση να «ξεχάσουν» οι παλαιότεροι του κλάδου ή να «μη μάθουν» οι νεότεροι, …εφόσον η θύελλα έκτοτε το μόνο που δεν σάρωσε ακόμα είναι το πολιτικό σύστημα ως πάνθεο προσώπων, αντιλήψεων και μεσσιανικής κομπορρημοσύνης –και με τη βούλα σήμερα της τρόικας!