Παραδείγματα εθελοντικών πρωτοβουλιών ανά την Ευρώπη για την αποτροπή της σπατάλης τροφίμων αναλύει σε έκθεσή της η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντλώντας συμπεράσματα από τη λειτουργία τους και τις δυσκολίες που έχουν αντιμετωπίσει. Ανάμεσα στις πρωτοβουλίες αυτές είναι και η ελληνική «Συμμαχία για τη Μείωση της Σπατάλης Τροφίμων», που όπως επισημαίνεται ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2020 σε ένα περιβάλλον όπου δεν υπήρχε νομοθετικό πλαίσιο για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων, δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα για τη σπατάλη τροφίμων, ενώ τα επίπεδα συνειδητοποίησης του κοινού για το πρόβλημα αυτό ήταν χαμηλά. Ποια είναι, σύμφωνα με την έκθεση, τα βασικά διδάγματα από το case study της «Συμμαχίας για τη Μείωση της Σπατάλης Τροφίμων»;

  • Η χρηματοδότηση αποτελεί σημαντική πρόκληση για την ίδρυση ενός εθελοντικού σχήματος και ειδικά για την υλοποίηση κοινών, επιδραστικών έργων, κάτι που είναι υψίστης σημασίας για την κινητοποίηση των συμμετεχόντων μελών.
  • Η διασφάλιση της ευρείας αντιπροσώπευσης διαφορετικών ειδών ενδιαφερόμενων πλευρών είναι σημαντική παράμετρος για την υλοποίηση ενεργειών προς την αποτροπή της σπατάλης τροφίμων που απαιτούν συνεργασία σε όλη την αλυσίδα διατροφικής αξίας.
  • Το ενδιαφέρον της κυβέρνησης και των δημοσίων αρχών είναι κρίσιμος παράγοντας για την προώθηση ενός υποστηρικτικού νομοθετικού και ρυθμιστικού πλαισίου.

Η μεγάλη εικόνα
Βλέποντας τη μεγάλη εικόνα στην Ευρώπη, η έκθεση αντλεί και άλλα χρήσιμα συμπεράσματα. Μεταξύ αυτών, η σημασία των ισχυρών συστημάτων παρακολούθησης και δυνατοτήτων ανάλυσης δεδομένων για την καταγραφή των στοιχείων γύρω από τη σπατάλη τροφίμων, τα οποία όταν είναι ακριβή μπορούν να βοηθήσουν στη λήψη των σωστών αποφάσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος. «Η επένδυση σε υποδομές δεδομένων και σε τεχνολογία αποτελεί κλειδί για τη διευκόλυνση του διαμοιρασμού διαφανών δεδομένων και τη συνεργασία μεταξύ των εμπλεκομένων μερών. Η συλλογή και η ανάλυση δεδομένων για τη δημιουργία σπατάλης τροφίμων, τη ρίψη και την ανάκτηση απορριμμάτων μπορεί να βοηθήσει στην ταυτοποίηση τάσεων, την καταγραφή της προόδου και σε ευκαιρίες βελτίωσης», τονίζεται.

Φυσικά, όπως ισχύει και στην ελληνική περίπτωση, η έκθεση τονίζει την ανάγκη για βιώσιμες, μακροχρόνιες οικονομικές δεσμεύσεις που μπορούν να επιτρέψουν την υλοποίηση των σχετικών πρωτοβουλιών. Όπως επισημαίνεται, «η δημόσια χρηματοδότηση παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτό, αλλά η οικονομική δέσμευση των επιχειρήσεων είναι επίσης σημαντική για την επιτάχυνση του ρυθμού δράσης». Σε κάθε περίπτωση, για να μπορεί ένα εθελοντικό σχήμα κατά της σπατάλης τροφίμων να είναι επιτυχημένο θα πρέπει να υπάρχουν διακριτοί ρόλοι και ευθύνες μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών, ώστε να είναι πιο ομαλή η διαδικασία λήψης αποφάσεων, να αποφεύγεται η αλληλεπικάλυψη δράσεων και να διασφαλίζεται η λογοδοσία όλων των μελών.


Πρώτη δημοσίευση της είδησης στο καθημερινό newsletter FOODReporter