Σύμφωνα με την πρώτη ετήσια έρευνα γνώμης του Παρατηρητηρίου Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος του ΣΕΒ, με τίτλο «Ο σφυγμός του επιχειρείν», που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή της MRB, κατά την εκτίμηση των επικεφαλής των ελληνικών επιχειρήσεων η αγορά αρχίζει μεν να σταθεροποιείται, χωρίς ωστόσο να έχει πειστεί ότι η χώρα θα επιστρέψει σύντομα στην ανάπτυξη.

Σημειώνεται ότι η εκτίμηση αυτή καταγράφηκε σε μια περίοδο κατά την οποία η εκκρεμότητα της αξιολόγησης τροφοδοτούσε την αβεβαιότητα, η οποία πλέον υποχωρεί σημαντικά. Ως πρώτο σημαντικό συμπέρασμα προκύπτει συνεπώς η ανάγκη αποφασιστικής υποστήριξης της ανάκαμψης, ώστε να μπορέσει να εδραιωθεί.

Επιπλέον οι επιχειρηματίες δηλώνουν πιο αισιόδοξοι για το μέλλον των δικών τους επιχειρήσεων –κατά το 54,8% αναμένουν ότι η οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεών τους θα παραμείνει σταθερή ή θα βελτιωθεί και κατά το 79,8% ότι το προσωπικό τους θα παραμείνει σταθερό ή θα αυξηθεί– εν αντιθέσει προς τις προοπτικές της χώρας, καθώς μόνο κατά το 40,7% πιστεύουν ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας θα βελτιωθεί εντός της επόμενης πενταετίας, «αναδεικνύοντας την αποφασιστικότητά τους να υπερκεράσουν τις αντιξοότητες της παρατεταμένης ύφεσης», κατά την ψυχολογική ερμηνευτική των ερευνητών. Ωστόσο, συνιστά αντίφαση το ότι το πόρισμα της ορθολογικής κρίσης για τις προοπτικές, το οποίο πηγάζει προϋπολογιστικά από το εταιρικό περιβάλλον, αντιστρέφεται όταν πρόκειται για την εκτίμηση των προοπτικών της χώρας.

Οι εκτιμήσεις για τις προοπτικές κάθε επιχείρησης συναρτώνται ασφαλώς με τον κλάδο δραστηριοποίησής της και το μέγεθός της. Ενδεικτικά, οι κλάδοι των κατασκευών και του εμπορίου εξακολουθούν να πλήττονται, ενόσω οι μεταποιητικές επιχειρήσεις με εξαγωγική δραστηριότητα και οι κλάδοι των υπηρεσιών και μεταφορών, της πρωτογενούς παραγωγής και του τουρισμού διαβλέπουν ήδη καλύτερες προοπτικές.

Συμπερασματικά η έρευνα, κατά τους αναλυτές της, επιβεβαιώνει ότι στην Ελλάδα, όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, οι μεγαλύτερες και πιο οργανωμένες επιχειρήσεις έχουν αυξημένη ανθεκτικότητα στην κρίση και καλύτερες προοπτικές ανάκαμψης.

1 Στις 3 Επιχειρήσεις Ικανή Να Ηγηθεί Στην Ανάκαμψη
Στην έρευνα καταγράφονται ως μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις το ασταθές φορολογικό πλαίσιο (84,8%), η αδυναμία πρόσβασης σε ρευστότητα με ανεκτούς όρους (54,6%), η καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης (49,2%), οι αδυναμίες που προκύπτουν από το θεσμικό πλαίσιο και την ποιότητα των νόμων (49,0%) και η απουσία κινήτρων για επενδύσεις (48,9%). Όμως, πλέον των απαιτούμενων οριζόντιων παρεμβάσεων για την άρση των σχετικών εμποδίων τα πεδία, στα οποία οι επιχειρήσεις ζητούν την ανάληψη δράσης, αυτές διαφοροποιούνται μεταξύ εκείνων που είναι σε θέση να ηγηθούν της ανάκαμψης και εκείνων που αντιμετωπίζουν την πρόκληση της επιβίωσης. Για τις πρώτες, που αναπτύσσονται ή σχεδιάζουν επενδύσεις (μερίδιο 36%), οι πιο σημαντικές προτεραιότητες είναι η βελτίωση του μηχανισμού εποπτείας της αγοράς και των υποδομών, η βελτίωση των διαδικασιών αδειοδότησης και της απονομής της δικαιοσύνης, μαζί με την υποστήριξη της καινοτομίας και των εξαγωγών και την ανάγκη εξεύρεσης του κατάλληλου προσωπικού. Οι άλλες, που αναζητούν καταρχάς στρατηγική επιβίωσης (64%), επιθυμούν βελτίωση των όρων λειτουργίας της αγοράς (ανταγωνισμός, εποπτεία, διαφάνεια), προσιτό δανεισμό, επενδυτικά κίνητρα και ευελιξία στην αγορά εργασίας.

Σημειώνεται ότι οι επιχειρήσεις εκφράζουν χαμηλή ικανοποίηση από την ποιότητα και τη διαφάνεια των υπηρεσιών του Δημοσίου, αξιολογώντας με χαμηλό βαθμό την αποτελεσματικότητα των μεταρρυθμίσεων που έχουν εφαρμοστεί. Την ίδια ώρα ζητούν την ένταση της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας. Ενδεικτικά, κατά το 69,3% θεωρούν μεν αναγκαίες τις μεταρρυθμίσεις στη φορολογική πολιτική και διοίκηση, όμως μόλις κατά το 7% αξιολογούν θετικά όσες πραγματοποιήθηκαν. Ως αιτία αναφέρεται ότι στην πλειονότητα των έως σήμερα υλοποιημένων μεταρρυθμίσεων διαπιστώνεται αποσπασματικότητα και μη συντονισμός κατά την εφαρμογή, χωρίς τη συμμετοχή των άμεσα εμπλεκόμενων και άνευ συνεκτικού σχεδίου επίλυσης των προβλημάτων του επιχειρείν, από την έναρξη μέχρι τη λήξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας.