Τη ρεβάνς έναντι της ιδιωτικής ετικέτας φαίνεται ότι παίρνουν τα επώνυμα προϊόντα. Οι παραγωγοί τους βλέπουν τα μερίδιά τους στην οργανωμένη λιανική να κινούνται ανοδικά έναντι των private label κωδικών, των οποίων τα μεγέθη έχουν πάρει ήδη από το 2015 την κατιούσα, κατρακυλώντας φέτος με μεγαλύτερη ταχύτητα.

Τα στοιχεία της IRI καταγράφουν μια πτώση της τάξης του 7% στο 12μηνο του 2015, ενώ για το τρέχον έτος και ειδικότερα την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου εμφανίζουν την κατηγορία με αρνητική ανάπτυξη 18%. Η εξέλιξη αυτή έχει ως αποτέλεσμα τα προϊόντα ιδιωτικού σήματος να εμφανίζουν το χαμηλότερο ποσοστό συμμετοχής τους στο σύνολο των πωλήσεων της οργανωμένης λιανικής από το 2012, οπότε τα private label κατείχαν το 17,8% του συνολικού τζίρου: 19% το 2014, έναντι 18,3% το 2013, έναντι 17,8% το 2012 και έναντι 16,1% το 2011. Υπενθυμίζεται ότι πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση στη χώρα, η δυναμική της γενικής κατηγορίας των προϊόντων ιδιωτικού σήματος περιοριζόταν στο 5,9% (στοιχεία 2007), καταγράφοντας εν συνεχεία πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι έφθασαν σε ετήσια βάση και το 35,9% (2010).

Το μερίδιο των PL το «φτιάχνει» η βούληση των αλυσίδων
Σήμερα, λοιπόν, φαίνεται ότι κλείνει ο κύκλος ανάπτυξης της κατηγορίας, αν δεχθούμε, όπως σημειώνουν υψηλόβαθμα στελέχη της κλάδου, ότι οι παραγωγοί των επώνυμων προϊόντων έχουν επιδοθεί σε μια καλά οργανωμένη και συστηματική «επίθεση» στην αγορά, με γενναίες πρόσφορες και εκπτώσεις, ικανές να κερδίσουν την προσοχή του καταναλωτικού κοινού, αποσπώντας το από την τάση αναζήτηση προϊόντων εναλλακτικής τιμής.

«Υπάρχουν εταιρείες οι οποίες από την αρχή της κρίσης έχουν χάσει και το 40% του τζίρου τους. Κυρίως αυτές εξαναγκάζονται να υιοθετούν πολιτική επιθετικών προσφορών, ώστε να ανακόπτουν την καθοδική τους πορεία», τονίζει στο σελφ σέρβις υψηλόβαθμο στέλεχος του κλάδου, επισημαίνοντας: «Δεν ήταν λίγοι αυτοί που επένδυσαν για κάποιο διάστημα σε ζημιογόνα αποτελέσματα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη στροφή των καταναλωτών στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας».

Αρκετοί επισημαίνουν, βέβαια, ότι σε κάποιο βαθμό –ίσως μεγάλο– τα ποσοστά μείωσης των πωλήσεων των ιδιωτικών σημάτων οφείλονται στην κατάρρευση της Μαρινόπουλος. Αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι η Μαρινόπουλος, πριν πάρει την κατιούσα, ήταν leader στην αγορά της ιδιωτικής ετικέτας, εξασφαλίζοντας περισσότερο του 30% των ετήσιων εσόδων της. Ωστόσο, τουλάχιστον όπως υποστηρίζουν ορισμένοι, ανεξάρτητα από την εξέλιξη της Μαρινόπουλος η πορεία των private label προδιαγράφονταν πτωτική…

Εφόσον το deal για τη διάσωση της Μαρινόπουλος εξελιχθεί θετικά και το δίκτυο της νέας εταιρείας υπό τη Σκλαβενίτης αρχίσει να ανακάμπτει, οι απώλειες των ιδιωτικών σημάτων θα περιοριστούν αισθητά. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα αποκτήσουν δυναμική επέκτασης, αν οι ίδιες οι αλυσίδες δεν έχουν τη βούληση να ασκήσουν με αυτά επιθετική εμπορική πολιτική.

Απ’ ότι φαίνεται, λοιπόν, ορισμένες από τις αλυσίδες σήμερα ενδιαφέρονται να ασκήσουν την πειθώ τους στους προμηθευτές για επιθετική εμπορική με επώνυμα προϊόντα υπέρ αυτών, καθώς αναμένουν ότι τώρα έχουν περισσότερο ισχυρά επιχειρήματα να τους πείσουν, κερδίζοντας ασύγκριτα πιο πολλά από τα αναλογικά λίγα, που τους αφήνουν τα προϊόντα του δικού τους σήματος…