Ήταν Μάιος του 1986 (σελφ σέρβις, τεύχος 122, σελίδα 10), εποχή στην οποία οι μικροί της αγοράς σαρώνονταν από τις τάσεις συγκέντρωσης του κλάδου. Εικοσιπέντε χρόνια μετά, η αγορά σαρώνεται από την οικονομική κρίση, οδηγώντας τη συγκέντρωση του κλάδου στην τελευταία της φάση...

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Νίλσεν, τα καταστήματα τροφίμων της χώρας (εκτός των νήσων Αιγαίου και Ιονίου) μειώθηκαν σημαντικά σε δύο χρόνια! Συγκεκριμένα από 28.650 που ήταν το 1983 μειώθηκαν σε 27.698 καταστήματα το 1985. Δηλαδή η μείωση ήταν 952 καταστήματα τροφίμων. Υπολογιζομένων, όμως, και περίπου 300 νέων καταστημάτων, ο αριθμός των παντοπωλείων που χάθηκαν ήταν περίπου 1.250.

Τα περισσότερα καταστήματα έκλεισαν στις περιοχές Στερεάς, Θεσσαλίας, Ηπείρου (-578) και Αττικής (-265).

Μέσα στο διάστημα της διετίας αυξήθηκαν τα καταστήματα τροφίμων με 2+ ταμιακές μηχανές κατά 82 μονάδες, τα «μεσαία» σούπερ μάρκετ κατά 214, ενώ μειώθηκαν τα υπόλοιπα καταστήματα τροφίμων –τα «μεσαία» κατά 204 και τα μικρά κατά 1.054 μονάδες.

Η πιο σημαντική αλλαγή παρατηρήθηκε στα «μεγάλα» σούπερ μάρκετ, που συγκεντρώνουν σχεδόν τη μισή καταναλωτική δαπάνη του εμπορίου τροφίμων. Αν ληφθεί υπόψη ότι το 1982 η Νίλσεν έδινε 40,4% του συνολικού τζίρου στα «μεγάλα» σούπερ μάρκετ, η αύξηση είναι ραγδαία και δεν οφείλεται τόσο στην αύξηση του αριθμού των καταστημάτων, όσο στη μεγαλύτερη «προσήλωση» των πελατών στα σούπερ μάρκετ.

Εξάλλου, παρατηρούμε ότι το 13,3% του συνολικού αριθμού των καταστημάτων, δηλαδή 3.684 μονάδες, έχουν το 67,7% του συνολικού τζίρου της εμπορίας καταναλωτικών προϊόντων.