Μικρή ανάσχεση των τάσεων περαιτέρω συγκέντρωσης των επιχειρήσεων του κλάδου, με εστίαση στο μεσαίο δυναμικό του, φαίνεται πως προκαλεί η πανδημική κρίση. Μετά από ένα δύσκολο καλοκαίρι, οι μικροί της αγοράς άρχισαν να κερδίζουν ρευστότητα, ελπίζοντας ότι θα επιβιώσουν, ενόσω ο κλαδικός τζίρος εξελίσσεται με ανάπτυξη 9%, οπότε δύσκολα πείθεται κάποιος να διαπραγματευθεί την πώληση της εταιρείας του. Ακόμη κι όσοι από τους μικρομεσαίους είχαν προ πανδημίας απώλειες εσόδων, εμφανίζουν σήμερα ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3%-4%.

Τα περιοριστικά μέτρα στις μετακινήσεις και ο φόβος μετάδοσης του ιού λειτουργούν επίσης ανασταλτικά για τυχόν διαπραγματεύσεις μεταξύ διοικήσεων των αλυσίδων. Έτσι, οι περισσότεροι μεταθέτουν τις διαβουλεύσεις εν ευθέτω χρόνο. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι «πάγωσαν» τα πάντα. Κάποιου είδους συζητήσεις ήδη γίνονται και θα συνεχίσουν να γίνονται, όμως οι συνθήκες δεν ευνοούν τη συμφωνία νέων deals. Η συμφωνία πώλησης της OLA, για παράδειγμα, καθυστέρησε τουλάχιστον τέσσερις μήνες λόγω της πανδημίας, αφού, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς, επρόκειτο αρχικά να υπογραφεί από την Πέντε στις αρχές του καλοκαιριού. Τελικά ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο.

Υψηλόβαθμοι παράγοντες του κλάδου αναφέρουν ότι το ενδεχόμενο πώλησης των εταιρειών τους εξετάζουν κυρίως οι επιχειρηματίες που μπήκαν στον κλάδο μετά το ξέσπασμα της κρίσης δημόσιου χρέους. Τουλάχιστον τριάντα «εντάξεις» στο δυναμικό του κλάδου έγιναν την εν λόγω περίοδο. Δεν ήταν λίγοι οι εργολάβοι, οι έμποροι άλλων κλάδων της οικονομίας, όπως κι οι χονδρέμποροι τροφίμων, που θέλησαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στον ανθεκτικό κλάδο της εμπορίας αγαθών καθημερινής ανάγκης.

Ωστόσο, φαίνεται ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν είχαν σταθμίσει σωστά τη δυσκολία να δουλεύεις με χαμηλά περιθώρια κέρδους, ενώ υπερεκτίμησαν τις αντοχές τους έναντι των ισχυρών του κλάδου, με αποτέλεσμα σήμερα οι περισσότεροι να αναζητούν έξοδο διαφυγής. Ορισμένοι εκτιμάται ότι θα καταλήξουν σε συμφωνίες πώλησης, αρκετοί, ωστόσο, θα βρεθούν στο κενό και θα εγκαταλείψουν, λένε οι ίδιοι παράγοντες.

Η όχθη των δυνητικών αγοραστών
Στην όχθη των ισχυρών, η ΕΥΣ φαίνεται πως στην παρούσα φάση οι εξαγορές δεν είναι στις προτεραιότητές της. Η προσοχή της είναι στραμμένη στις ανακαινίσεις καταστημάτων και στο e-shop της, ενώ το γεγονός ότι κάθε χρόνο ενισχύει κατά 300 εκατ. ευρώ τις συνολικές πωλήσεις της, εξασθενεί το σχετικό ενδιαφέρον της.

Για την ΑΒ Βασιλόπουλος το πεδίο των εξαγορών αποτελεί μονόδρομο, στο βαθμό που επιδιώκει να «μαζέψει» τη διαφορά που τη χωρίζει από τον leader του κλάδου. Η εταιρεία κρατά κλειστά τα χαρτιά της, είναι βέβαιο όμως ότι το ενδιαφέρον της παραμένει ζωντανό, όπως και ότι τα στελέχη της «σκανάρουν» συνεχώς το χάρτη με τα καταστήματα των ανταγωνιστών της.

Από το στρατόπεδο της Metro τονίζεται ότι η εταιρεία δεν είναι αρνητική σε ενδεχόμενα εξαγορών, όμως, υποχρεούται να κινηθεί προσεκτικά και να λειτουργεί επιλεκτικά. Άλλωστε, οι περισσότεροι όσων προσφέρονται προς εξαγορά, λειτουργούν μικρά καταστήματα, τα οποία παρουσιάζουν δυσκολίες στη διαχείρισή τους ώστε να καταστούν αποδοτικά. Κατά συνέπεια για τη Metro το εύρος των ευκαιριών είναι εξ αρχής στενό.

Η Μασούτης συνεχίζει να δηλώνει ότι διατηρεί ζωντανό το ενδιαφέρον της για εξαγορές, αν και θεωρεί ότι σε αυτή τη φάση, λόγω της πανδημίας, δύσκολα κάποιος παζαρεύει την πώληση της εταιρείας του.

Η Πέντε, μετά την εξαγορά της OLA, επιμένει να αναζητεί ανάλογες ευκαιρίες. Ήδη το «σελφ σέρβις» έχει καταγράψει ότι διερευνά δύο περιπτώσεις στο Νομό Ιωαννίνων, ωστόσο, στελέχη της αλυσίδας τονίζουν ότι καμία δεν έχει προχωρήσει κατά τρόπο που να προδιαγράφει κάποιου είδους συμφωνία.

Τις αντένες της για την ενσωμάτωση στο δυναμικό της νέων μικρομεσαίων σχημάτων του κλάδου έχει ανοικτές η ΑΝΕΔΗΚ-Κρητικός, ενώ η Market In αναζητά κυρίως ευκαιρίες διεκδίκησης «ελεύθερων» καταστημάτων και λιγότερο το ενδεχόμενο εξαγορών.