Η επίμαχη διερμηνεία ισχύει υποχρεωτικά για ετήσιες οικονομικές καταστάσεις (κατά IAS/IFRS) που ξεκινούν την -ή μετά την-1η Ιουλίου 2008, δηλαδή, πρακτικά, για την πλειονότητα των θιγόμενων επιχειρήσεων, θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά από την 1η Ιανουαρίου 2009. Οι εξελίξεις αναμένεται να οδηγήσουν, μεταξύ άλλων, σε μεταβολές στις προτιμώμενες μεθόδους διαφήμισης και προώθησης πωλήσεων.

Τι προβλέπει η IFRIC-13

Η IFRIC-13 επηρεάζει τη λογιστικά καταχωριζόμενη αξία των πωλήσεων, οι οποίες συνοδεύονται (αποκλειστικά αυτών) από εκπτωτικά και άλλα προγράμματα πιστότητας πελατών -μελλοντικές εκπτώσεις, παροχές, αγαθά/υπηρεσίες κά- μέσω διανομής κουπονιών, πόντων κλπ. Συγκεκριμένα, εφεξής δε θα επιτρέπεται να λογίζεται ως κύκλος εργασιών το σύνολο της αξίας μίας αντίστοιχης πώλησης (μετρητοίς ή επί πιστώσει), σε μία κατά IAS/IFRS κατάσταση λογαριασμού αποτελεσμάτων. Εξ αυτής, θα αφαιρείται υποχρεωτικά η αναλογούσα αξία του προγράμματος πιστότητας πελατών, η οποία πλέον θα αποτελεί αναβαλλόμενο έσοδο, δημιουργώντας παράλληλα μια αντίστοιχη υποχρέωση. Η λογική που διέπει τη διερμηνεία είναι ότι την παροχή-έκπτωση προπληρώνει σταδιακά ο πελάτης, μέσω των επαναλαμβανόμενων αγορών του.

Ειδικότερα, η IFRIC-13 υποδεικνύει την εφαρμογή της παραγράφου 13 του διεθνούς λογιστικού προτύπου IAS-18 (Revenue), επιβάλλοντας την αναγνώριση ως αναβαλλόμενου εσόδου του τμήματος της αξίας μιας ήδη πραγματοποιηθείσας πώλησης, η οποία αντιστοιχεί στο πρόγραμμα πιστότητας πελατών. Τα αναβαλλόμενα αυτά έσοδα θα μεταφέρονται στον κύκλο εργασιών μόνο μετά τη συγκέντρωση-συμπλήρωση από τον πελάτη των απαραίτητων πόντων, κουπονιών κλπ, που κατοχυρώνουν δικαίωμα στο αγαθό/υπηρεσία που προσφέρεται με το πρόγραμμα πιστότητας πελατών, αλλά και την παράδοσή του σε αυτόν.

Σε λογιστικό επίπεδο, η IFRIC-13 θα οδηγήσει σε αναβαλλόμενες φορολογικές υποχρεώσεις, ίσες προς την προσωρινή φορολογική διαφορά (τα αναβαλλόμενα έσοδα) επί τον φορολογικό συντελεστή που εφαρμόζεται. Για το ζήτημα του ακριβούς υπολογισμού της αξίας των εκάστοτε κουπονιών, πόντων κλπ, η IFRIC-13 ορίζει ότι θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως βάση η «εύλογη αξία» του υπεσχημένου αγαθού/υπηρεσίας και συγκεκριμένα η αξία, στην οποία τα κουπόνια-πόντοι θα μπορούσαν να πωληθούν ξεχωριστά και όχι, πχ, το κόστος του αγαθού/υπηρεσίας για την εταιρεία. Είναι αυτονόητο ότι, αν για την παράδοση του υπεσχημένου αγαθού/υπηρεσίας απαιτείται και η συμπληρωματική καταβολή τιμήματος σε μετρητά από τον πελάτη, τότε η αξία των πόντων-κουπονιών θα προσαρμόζεται αντίστοιχα.

Οι ενδιαφερόμενοι είναι σημαντικό να κατανοήσουν ότι η IFRIC-13 δεν ισχύει για πωλήσεις που δεν συνδέονται άμεσα με προγράμματα πιστότητας πελατών ή για αντίστοιχα προγράμματα που δεν συνοδεύουν πωλήσεις (πχ διανομή δωρο-επιταγής Χ ευρώ με κάθε επίσκεψη σε κάποιο νέο κατάστημα, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες). Η πράξη δείχνει ότι δεν εξαργυρώνουν όλοι οι πελάτες τους πόντους-κουπόνια που ενίοτε συνοδεύουν τις αγορές τους.

Η IFRIC-13 απαιτεί από την επιχείρηση πρώτα να εκτιμήσει στατιστικά (στη βάση ιστορικών στοιχείων εξαργύρωσης) το σχετικό επί συνόλου ποσοστό μη εξαργύρωσης αυτών, να αναβάλει και αυτά τα έσοδα και, τελικά, να τα καταχωρίσει σταδιακά ως τζίρο κατά τη διάρκεια της συνήθους περιόδου εντός της οποίας εξαργυρώνονται οι (υπόλοιποι) πόντοι-κουπόνια.

Επισημαίνεται ότι η IFRIC-13 εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το είδος του αγαθού/υπηρεσίας, παροχής κλπ που υπόσχεται το πρόγραμμα πιστότητας πελατών, το οποίο ενδέχεται να μην έχει καμία απολύτως σχέση με το αγοραζόμενο αγαθό (πχ δικαίωμα δωρεάν προμήθειας λαχανικών αξίας 20 ευρώ με αγορές ειδών σούπερ μάρκετ αξίας 500 ευρώ, ανά τρίμηνο). Ακόμα και στην περίπτωση, κατά την οποία οι συμπληρωμένοι πόντοι-κουπόνια δίνουν δικαίωμα στον καταναλωτή να επιλέξει μεταξύ μίας ομάδος αγαθών/υπηρεσιών, η αξία που αποδίδεται σε κάθε πόντο-κουπόνι θα πρέπει να παραμένει μοναδική και αμετάβλητη και να αντιστοιχεί, πχ, στη μέση “εύλογη αξία” των αγαθών/υπηρεσιών που είναι πιθανότερο ότι θα επιλεγούν τελικά.