΄Οχημα ενιαίας εκπροσώπησης της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας κατά το ευρωπαϊκό πρότυπο δημιουργεί ο ΣΕΒ. Η πορεία του ήδη χαράχτηκε από τη διοίκηση του Συνδέσμου, οι στόχοι του καθορίσθηκαν από τη συνέλευσή του, οι θέσεις των επιβαινόντων προσδιορίστηκαν και, ενώ τα πάντα είναι έτοιμα για την επιβίβαση των φορέων, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΕΒΕΑ και ΣΕΣΜΕ σπεύδουν να δηλώσουν ότι δεν θα "επιβιβαστούν"... Η εν λόγω εξέλιξη, λένε, δεν πρέπει να ξαφνιάζει και, ενθυμούμενοι "παλιότερες πληγές", τονίζουν ότι ο ΣΕΒ δεν δημιούργησε τις αναγκαίες γέφυρες επικοινωνίας με τους φορείς της αγοράς, αλλά και την κυβέρνηση.

Από τον ΣΕΒ η πρώτη κίνηση έγινε όταν από το βήμα της τελευταίας γενικής συνέλευσης των μελών του ο κ. Δασκαλόπουλος αναφέρθηκε στη νέα στρατηγική του Συνδέσμου και στον ρόλο που οραματίσθηκε να διαδραματίσει. Πρότεινε και αλλαγές επί του καταστατικού, ώστε η λειτουργία του φορέα να προσαρμοστεί απόλυτα στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό του: τον προσανατολισμό του UNICE, του Εργοδοτικού Συνδικαλιστικού φορέα της Ευρώπης, που επιδιώκει την έκφραση κοινών θέσεων για το σύνολο της ευρωπαϊκής επιχειρηματικής κοινότητας.

Οι φετινές αλλαγές στο καταστατικό του συνδέσμου και οι προσδιορισμένες πλέον προθέσεις του ΣΕΒ, μόνο ως κεραυνοί εν αιθρία δεν έπεσαν. Πέρυσι ο κ. Δασκαλόπουλος, από το βήμα και πάλι της Γενικής Συνέλευσης του Συνδέσμου δήλωνε: «Η αναζήτηση της συναίνεσης δεν μπορεί πλέον να αποτελεί ένα βολικό άλλοθι αναβολής και απραξίας. Η συναίνεση δεν μπορεί να γίνεται κομματικό ή συντεχνιακό πρόσχημα για αντίσταση στην αναγκαία αλλαγή». Πρόσθετε δε: «Η συνείδηση της κοινωνικής μας ευθύνης, μας δημιουργεί αυξημένες υποχρεώσεις συμμετοχής και συνεισφοράς στα κοινά», για να διευκρινίσει ότι «ο ΣΕΒ δεν αποτελεί μια κλειστή κάστα, αλλά ένα οργανικό στοιχείο των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας. Δεν είναι ένα συντεχνιακό όργανο ή απλά μια επαγγελματική οργάνωση. Είναι ο κατ’ εξοχήν θεσμικός εκπρόσωπος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, των δυνάμεων που παράγουν πλούτο και θέσεις εργασίας». Είχε μάλιστα χαρακτηρίσει το ΣΕΒ ως «τον κεντρικό σύνδεσμο των δυνάμεων της ιδιωτικής πρωτοβουλίας της χώρας».

Φέτος, λοιπόν, ο κ. Δασκαλόπουλος πρότεινε αλλαγές επί του καταστατικού του φορέα, με βασικότερες τις εξής:

  • Ο Σύνδεσμος θα επιδιώξει τη στήριξή του από όλες τις επιχειρήσεις που δρουν στην Ελλάδα.
  • Ως μέλη του θα μπορούν να εγγράφονται ΑΕ και ΕΠΕ που είναι νομίμως εγκαταστημένες στην Ελλάδα.
  • ΄Εκτακτα μέλη του θα μπορούν να εγγράφονται εταιρείες και οργανώσεις του εξωτερικού, που έχουν συναλλαγές στην Ελλάδα.
  • Η επωνυμία του φορέα γίνεται “Σύνδεσμος Επιχειρήσεων ΣΕΒ”, ενώ παραμένει ο διακριτικός τίτλος “ΣΕΒ”.

Το μοναχικό ταξίδι του κ. Δασκαλόπουλου 

Αλλά στο νέο “συνδικαλιστικό άνοιγμα” του Συνδέσμου η επιχειρηματική κοινότητα αντέδρασε μάλλον αρνητικά. Εκπρόσωποι φορέων όπως οι ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΕΒΕΑ και ΣΕΣΜΕ, καθώς και ανεξάρτητων συνδικαλιστικά επιχειρήσεων του οργανωμένου λιανεμπορίου, έσπευσαν να δηλώσουν στο “σελφ σέρβις” ότι δεν θα ακολουθήσουν τον ΣΕΒ στο ευρωπαϊκό του ταξίδι. Μάλιστα, ορισμένα από τα σχόλια στελεχών του κόσμου των επιχειρήσεων ήταν άκρως απαξιωτικά, ενώ μόνο από την πλευρά του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών υποστηρίχθηκε ότι η πρόταση του ΣΕΒ πρέπει να εξετασθεί προσεκτικά και να διερευνηθούν όλες οι παράμετροί της πριν υπάρξουν οι σχετικές τοποθετήσεις.

Από τις πρώτες αντιδράσεις της αγοράς όλα δείχνουν ότι το ταξίδι του προέδρου του ΣΕΒ προς τη συνδικαλιστική ενοποίηση θα είναι μοναχικό. ΄Οπως μας επισημάνθηκε, η εν λόγω εξέλιξη δεν πρέπει να ξαφνιάζει τον ίδιο και τη διοίκηση του Συνδέσμου, αφού μέχρι σήμερα ο ΣΕΒ δεν δημιούργησε τις αναγκαίες γέφυρες επικοινωνίας με τους φορείς της αγοράς, αλλά και την κυβέρνηση. Σήμερα, ο πρόεδρος του ΣΕΒ βρίσκεται σε πλήρη ρήξη με τα παραγωγικά και οικονομικά υπουργεία, ενώ δεν είναι λίγες οι πληγές -ακόμα ανοικτές- που προκάλεσε παλιότερα σε φορείς, όπως ο ΣΕΣΜΕ.