σελφ σερβις - Ο πίθος των Δαναΐδων

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Οικονομία

Ο πίθος των Δαναΐδων

7 Απριλίου 2010 | 11:14 Γράφει ο Θανάσης  Ηλιοδρομίτης Topics: Αγορά

Ο πίθος των Δαναΐδων

Ο κύβος ερρίφθη! Τα πολυαναμενόμενα και πολυθρυλούμενα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης ανακοινώθηκαν επιτέλους -έστω και καθυστερημένα- υπό τις επευφημίες των κυβερνήσεων της Δύσης και τις αποδοκιμασίες του ελληνικού λαού, ο οποίος για ακόμα μια φορά θα πρέπει να «σφίξει το ζωνάρι» του, προκειμένου να «μπαλώσει» τις τρύπες του δημόσιου ελλείμματος, που μάλλον με τον «πίθο των Δαναΐδων» μοιάζει: όσο νερό και να του ρίξεις, δεν πρόκειται να γεμίσει ποτέ.

Πριν από περίπου 160 χρόνια, ο Καρλ Μαρξ έλεγε: «Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Το φάντασμα του κομουνισμού». Το φάντασμα αυτό δραπέτευσε στο υπερπέραν μετά την οικτρή αποτυχία του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όμως πάνω από τη γηραιά ήπειρο απλώνει βαριά τη σκιά της, όχι κάποια άλλη φανταστική οντότητα, αλλά η ωμή πραγματικότητα του νεοφιλελευθερισμού. Το δυτικοευρωπαϊκό μοντέλο του κράτους πρόνοιας και της κοινωνικής αλληλεγγύης στενάζει κάτω από τα χτυπήματα ενός άκρως επιθετικού νεοφιλελευθερισμού, που λίγο απέχει από το να θεωρεί ακόμη και τον Κέινς... κομουνιστή.

Οχυρωμένη πίσω από το φετίχ του 3% του Συμφώνου Σταθερότητας, η ηγέτης οικονομική δύναμη της Ευρώπης, η Γερμανία, η οποία αποκόμισε τα μεγαλύτερα οφέλη από την καθιέρωση του ευρώ ως κοινού νομίσματος, έχει οδηγήσει στα πρόθυρα της χρεοκοπίας τις αδύναμες και κάθε άλλο παρά ανταγωνιστικές οικονομίες του Νότου, επιδιώκοντας ουσιαστικά να τις μετατρέψει σε οικονομικές αποικίες.

Την ευκαιρία άδραξαν οι παγκόσμιοι κερδοσκόποι, βοηθούντων και των οίκων αξιολόγησης -ναι, εκείνων που αναβάθμιζαν τις αμερικανικές τράπεζες λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τη χρεοκοπία τους- και το άγριο παιχνίδι άρχισε, με την Ελλάδα να βρίσκεται αίφνης στην πρώτη γραμμή του μετώπου, χωρίς όπλα και στρατηγικά σχέδια για να αντιμετωπίσει την κρίση ή έστω να αποφύγει την ολομέτωπη επίθεση.

O δανεισμένος ελληνικός «παράδεισος»
Δυστυχώς, όμως, για τον ελληνικό λαό, τα όπλα στους κερδοσκόπους τα δώσαμε εμείς οι ίδιοι. Ή μάλλον οι κυβερνήσεις μας, όλες οι μεταπολιτευτικές -ή ακόμη και μεταπολεμικές- κυβερνήσεις μας, που οικοδόμησαν ένα απέραντο πελατειακό κράτος, που ώθησαν τη δημόσια σπατάλη σε ύψη δυσθεώρητα, που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαν ως στοιχεία ανάπτυξης την παραοικονομία, που... που... που..., αλλά, κυρίως, που απαξίωσαν την εργασία και μετέτρεψαν τους εργαζόμενους σε «απασχολήσιμους», που υποβίβασαν την παραγωγή σε διαδικασία για κατωτέρου επιπέδου ανθρώπους, που ανήγαγαν τις υπηρεσίες και τις «αεριτζίδικες» δουλειές σε κορυφαία κοινωνική καταξίωση.

Όταν γινόμασταν μέλη της ΕΟΚ, μας έλεγαν ότι η Ελλάδα θα μετατρεπόταν σε «λαχανόκηπο της Ευρώπης», αλλά τριάντα χρόνια μετά φτάσαμε να πληρώνουμε για εισαγωγές αγροτικών προϊόντων 6 δισ. ευρώ τον χρόνο, ενώ οι εξαγωγές μας κυμαίνονται γύρω στα 3-3,5 δισ. ευρώ.

Ούτε καν λαχανόκηπος, λοιπόν, δεν γίναμε, ίσως γιατί κάτι τέτοιο δεν συνάδει με το αεριτζήδικο πρότυπο που καλλιέργησαν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες οι κρατούντες. «Τάξαμε παραδείσους που δεν μπορούσαμε με εξυπηρετήσουμε», δήλωνε πρόσφατα σε μια στιγμή ειλικρίνειας κάποια υπουργός της νυν κυβέρνησης.

Ναι, ακριβώς αυτό. Ήταν το μοντέλο αυτό που ωθούσε τους συμπατριώτες μας σε έναν άκρατο και αλόγιστο δανεισμό, που σιγοντάριζε έναν καταναλωτισμό χωρίς όρια και χωρίς μέλλον, διακηρύσσοντας ότι η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο δυναμικές οικονομίες του κόσμου, με ρυθμούς ανάπτυξης διπλάσιους από αυτούς της ΕΕ. Εν τέλει, ζούσαμε σε μία χώρα που περιλαμβάνεται στις 25 πλουσιότερες χώρες του κόσμου και, άρα, μπορούμε να δανειζόμαστε πολύ πέρα από τις δυνάμεις μας, ποντάροντας στην «ισχυρή οικονομία» μας και στα μελλοντικά εισοδήματα που αυτή θα μας χαρίσει!

Ακριβώς αυτό το μοντέλο ήταν που αναγόρευε ως «έξυπνους» και «κοινωνικά αξιοπρόβλητους» και καταξιωμένους -για να μην πούμε σε πρότυπα επιτυχίας και μίμησης- τους φοροφυγάδες, τα «λαμόγια», τους «αεριτζήδες» και κάθε είδους νεόπλουτα τρωκτικά του δημοσίου πλούτου, αλλά και σε «χαϊβάνια» όσους πολίτες κοίταζαν τη δουλειά τους και ήταν συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος και την κοινωνία.

Αλλά, όταν οι «δημιουργικές λογιστικές» σταμάτησαν να αποδίδουν κι όταν τα «μαγειρεμένα» στατιστικά στοιχεία ξεσκεπάστηκαν, από τους καλά γνωρίζοντες τα κόλπα αυτά εταίρους μας, μιας κι αυτοί τα χρησιμοποίησαν κατά κόρον όταν τους εξυπηρετούσε, βρέθηκε η Ελλάδα με ένα διψήφιο έλλειμμα και ένα χρέος μεγαλύτερο από το ΑΕΠ. Ένα πραγματικά εκρηκτικό μίγμα, που άνετα μπορεί να οδηγήσει μια οικονομία στη χρεοκοπία, αλλά ακόμη πιο άνετα να οδηγήσει σε κατεδάφιση κάθε υπόλειμμα κοινωνικού κράτους και να κάνει πολύ φτωχότερους εκατομμύρια μοχθούντες -και αφρόνως παρασυρθέντες από τα κούφια λόγια περί πλούτου και κραταιάς οικονομίας- Έλληνες πολίτες.

Πριν από περίπου 160 χρόνια, ο Καρλ Μαρξ έλεγε: «Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Το φάντασμα του κομουνισμού». Το φάντασμα αυτό δραπέτευσε στο υπερπέραν μετά την οικτρή αποτυχία του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όμως πάνω από τη γηραιά ήπειρο απλώνει βαριά τη σκιά της, όχι κάποια άλλη φανταστική οντότητα, αλλά η ωμή πραγματικότητα του νεοφιλελευθερισμού. Το δυτικοευρωπαϊκό μοντέλο του κράτους πρόνοιας και της κοινωνικής αλληλεγγύης στενάζει κάτω από τα χτυπήματα ενός άκρως επιθετικού νεοφιλελευθερισμού, που λίγο απέχει από το να θεωρεί ακόμη και τον Κέινς... κομουνιστή.

Οχυρωμένη πίσω από το φετίχ του 3% του Συμφώνου Σταθερότητας, η ηγέτης οικονομική δύναμη της Ευρώπης, η Γερμανία, η οποία αποκόμισε τα μεγαλύτερα οφέλη από την καθιέρωση του ευρώ ως κοινού νομίσματος, έχει οδηγήσει στα πρόθυρα της χρεοκοπίας τις αδύναμες και κάθε άλλο παρά ανταγωνιστικές οικονομίες του Νότου, επιδιώκοντας ουσιαστικά να τις μετατρέψει σε οικονομικές αποικίες.

Την ευκαιρία άδραξαν οι παγκόσμιοι κερδοσκόποι, βοηθούντων και των οίκων αξιολόγησης -ναι, εκείνων που αναβάθμιζαν τις αμερικανικές τράπεζες λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τη χρεοκοπία τους- και το άγριο παιχνίδι άρχισε, με την Ελλάδα να βρίσκεται αίφνης στην πρώτη γραμμή του μετώπου, χωρίς όπλα και στρατηγικά σχέδια για να αντιμετωπίσει την κρίση ή έστω να αποφύγει την ολομέτωπη επίθεση.

O δανεισμένος ελληνικός «παράδεισος»
Δυστυχώς, όμως, για τον ελληνικό λαό, τα όπλα στους κερδοσκόπους τα δώσαμε εμείς οι ίδιοι. Ή μάλλον οι κυβερνήσεις μας, όλες οι μεταπολιτευτικές -ή ακόμη και μεταπολεμικές- κυβερνήσεις μας, που οικοδόμησαν ένα απέραντο πελατειακό κράτος, που ώθησαν τη δημόσια σπατάλη σε ύψη δυσθεώρητα, που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαν ως στοιχεία ανάπτυξης την παραοικονομία, που... που... που..., αλλά, κυρίως, που απαξίωσαν την εργασία και μετέτρεψαν τους εργαζόμενους σε «απασχολήσιμους», που υποβίβασαν την παραγωγή σε διαδικασία για κατωτέρου επιπέδου ανθρώπους, που ανήγαγαν τις υπηρεσίες και τις «αεριτζίδικες» δουλειές σε κορυφαία κοινωνική καταξίωση.

Όταν γινόμασταν μέλη της ΕΟΚ, μας έλεγαν ότι η Ελλάδα θα μετατρεπόταν σε «λαχανόκηπο της Ευρώπης», αλλά τριάντα χρόνια μετά φτάσαμε να πληρώνουμε για εισαγωγές αγροτικών προϊόντων 6 δισ. ευρώ τον χρόνο, ενώ οι εξαγωγές μας κυμαίνονται γύρω στα 3-3,5 δισ. ευρώ.

Ούτε καν λαχανόκηπος, λοιπόν, δεν γίναμε, ίσως γιατί κάτι τέτοιο δεν συνάδει με το αεριτζήδικο πρότυπο που καλλιέργησαν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες οι κρατούντες. «Τάξαμε παραδείσους που δεν μπορούσαμε με εξυπηρετήσουμε», δήλωνε πρόσφατα σε μια στιγμή ειλικρίνειας κάποια υπουργός της νυν κυβέρνησης.

Ναι, ακριβώς αυτό. Ήταν το μοντέλο αυτό που ωθούσε τους συμπατριώτες μας σε έναν άκρατο και αλόγιστο δανεισμό, που σιγοντάριζε έναν καταναλωτισμό χωρίς όρια και χωρίς μέλλον, διακηρύσσοντας ότι η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο δυναμικές οικονομίες του κόσμου, με ρυθμούς ανάπτυξης διπλάσιους από αυτούς της ΕΕ. Εν τέλει, ζούσαμε σε μία χώρα που περιλαμβάνεται στις 25 πλουσιότερες χώρες του κόσμου και, άρα, μπορούμε να δανειζόμαστε πολύ πέρα από τις δυνάμεις μας, ποντάροντας στην «ισχυρή οικονομία» μας και στα μελλοντικά εισοδήματα που αυτή θα μας χαρίσει!

Ακριβώς αυτό το μοντέλο ήταν που αναγόρευε ως «έξυπνους» και «κοινωνικά αξιοπρόβλητους» και καταξιωμένους -για να μην πούμε σε πρότυπα επιτυχίας και μίμησης- τους φοροφυγάδες, τα «λαμόγια», τους «αεριτζήδες» και κάθε είδους νεόπλουτα τρωκτικά του δημοσίου πλούτου, αλλά και σε «χαϊβάνια» όσους πολίτες κοίταζαν τη δουλειά τους και ήταν συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος και την κοινωνία.

Αλλά, όταν οι «δημιουργικές λογιστικές» σταμάτησαν να αποδίδουν κι όταν τα «μαγειρεμένα» στατιστικά στοιχεία ξεσκεπάστηκαν, από τους καλά γνωρίζοντες τα κόλπα αυτά εταίρους μας, μιας κι αυτοί τα χρησιμοποίησαν κατά κόρον όταν τους εξυπηρετούσε, βρέθηκε η Ελλάδα με ένα διψήφιο έλλειμμα και ένα χρέος μεγαλύτερο από το ΑΕΠ. Ένα πραγματικά εκρηκτικό μίγμα, που άνετα μπορεί να οδηγήσει μια οικονομία στη χρεοκοπία, αλλά ακόμη πιο άνετα να οδηγήσει σε κατεδάφιση κάθε υπόλειμμα κοινωνικού κράτους και να κάνει πολύ φτωχότερους εκατομμύρια μοχθούντες -και αφρόνως παρασυρθέντες από τα κούφια λόγια περί πλούτου και κραταιάς οικονομίας- Έλληνες πολίτες.


Όλοι υποχρεωτικά στην γ’ θέση
Πριν από ακριβώς εκατό χρόνια, το 1910, ο Γάλλος σοσιαλιστής ηγέτης, Ζαν Ζορές, όταν τον ρωτούσαν γιατί αυτός ταξιδεύει στην πρώτη θέση, τη στιγμή που οι εργάτες συνωστίζονται στην τρίτη, απαντούσε με αφοπλιστικό τρόπο: «Μα εγώ αγωνίζομαι για να ταξιδεύουν όλοι στην πρώτη θέση, όχι για να πάνε στην τρίτη αυτοί που σήμερα μπορούν και ταξιδεύουν στην πρώτη!». Σήμερα, ο σοσιαλισμός του Ζαν Ζορές φαντάζει παλιομοδίτικος, καθώς τόσο οι κλασικοί νεοφιλελεύθεροι όσο και οι μεταμοντέρνοι σοσιαλιστές διαγκωνίζονται για το ποιος θα τα καταφέρει να στριμώξει γρηγορότερα όλο τον κόσμο στην τρίτη θέση.

Κάποιοι στη χώρα μας -προφανώς κλασικοί νεοφιλελεύθεροι και λαϊκιστές- θυμήθηκαν τις «θαυματουργές» ιδιότητες του -αηδιαστικού κατά τα άλλα- μουρουνέλαιου, που δινόταν στα υποσιτιζόμενα παιδιά της δεκαετίας του ’50 και πρότειναν ανάλογες συνταγές για την αντιμετώπιση της λαίλαπας του νεοπτωχισμού που έχει ενσκήψει στη χώρα μας. Κάποιοι άλλοι, μεταμοντέρνοι σοσιαλιστές, το έχουν ρίξει στις διαδικτυακές διαβουλεύσεις, ονειρεύομενοι να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα απέραντο καφενείο, στο οποίο όλοι διαβουλεύονται, θορυβούν, διαπληκτίζονται και ξεδίνουν, αλλά ουδείς αποφασίζει.

Όμως, ύστερα από μήνες κυοφορίας, εκφοβισμών, καταστροφολογικών σεναρίων, απειλών και εκβιαστικών διλημμάτων, ήρθαν και οι αποφάσεις. Αλλά ήταν αποφάσεις βγαλμένες από το παρελθόν, που στέλνουν το βιοτικό μας επίπεδο 2-3 δεκαετίες πίσω. Οι πλουτίσαντες των τελευταίων δεκαετιών, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ούτε καν «τζάκια» δημιούργησαν, αφού το «τζάκι» προϋποθέτει δραστηριότητα που αυξάνει τον πλούτο και διανέμει μέρος της αύξησης στους συμμετέχοντες στην παραγωγική ή επιχειρηματική δραστηριότητα, συνεχίζουν να «μας βγάζουν τη γλώσσα» και να τρώνε τον πλούτο τους παρασιτώντας και πολυτελώς διαβιούντες, φροντίζοντας απλώς να τον μεταφέρουν σε κάποια τράπεζα του εξωτερικού ή, ακόμη καλύτερα, σε μία από τις δεκάδες χιλιάδες offshore εταιρείες τους.

Μπαίνοντας στον φαύλο κύκλο των μέτρων
Οι κύβοι ερρίφθησαν, λοιπόν. Είναι όμως πολύ αμφίβολο αν τα μέτρα θα αποδώσουν τα αναμενόμενα, καθώς η αγορά έχει κυριολεκτικά παγώσει και ο κίνδυνος λουκέτων σε χιλιάδες επιχειρήσεις είναι πια κάτι παραπάνω από ορατός. Ουσιαστικά, τονίζουν παράγοντες της αγοράς, δημιουργείται ένας «πίθος των Δαναΐδων», ή ακόμη καλύτερα μια «μαύρη τρύπα» του Αϊνστάιν, η οποία θα καταπίνει τα πάντα και θα ζητά όλο και περισσότερα για να γεμίσει, χωρίς όμως καμιά ελπίδα επιστροφής.

Το λιανικό εμπόριο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ, υπέστη πέρσι μείωση του όγκου των πωλήσεών του της τάξης του 10%, ποσοστό που μεταφράζεται σε πάνω από 5 δισ. ευρώ, που σημαίνει και 1,2 δισ. ευρώ λιγότερο ΦΠΑ. Για το 2010 εκτιμάται ότι οι απώλειες θα είναι υψηλότερες και η υστέρηση των εσόδων θα φανεί πολύ γρήγορα. Οπότε, τον Ιούνιο ίσως να χρειαστούν και άλλα μέτρα για την τροφοδότηση της «μαύρης τρύπας», τον Οκτώβριο και άλλα, και πάει λέγοντας.

Στον «ντορβά» θα μπουν πολύ σύντομα, όπως όλα δείχνουν, ο 13ος και ο 14ος μισθός και στον ιδιωτικό τομέα, η αποζημίωση απόλυσης, οι περιορισμοί που υφίστανται στις απολύσεις, οι συλλογικές συμβάσεις, η μονιμότητα στο δημόσιο...

Η επόμενη μέρα της κρίσης, θα είναι πολύ διαφορετική, με τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων να είναι πτωχότεροι και πιο αδύνατοι έναντι των πιέσεων της ελεύθερης αγοράς εργασίας, αμοιβών, ασφάλισης, απολύσεων. Με ακόμη λιγότερο κοινωνικό κράτος, με ελάχιστες άμυνες, αλλά και με πιο αυθάδη golden boys στον ρόλο του Επιτρόπου είτε του ΔΝΤ είτε ατύπως της ΕΕ να ρυθμίζουν τη ζωή μας και το μέλλον μας.

Το «σιδηρούν προσωπείο» των μέτρων
Τα οικονομικά μέτρα, που πρόσφατα εξήγγειλε η κυβέρνηση, είναι λίγο πολύ γνωστά, αξίζει όμως να τα αναφέρουμε εντελώς επιγραμματικά.

Το πρώτο σκέλος τους αφορά στην αύξηση των δημοσίων εσόδων:
• Αύξηση συντελεστών ΦΠΑ από 4,5% σε 5%, από 9% σε 10%, από 19% σε 21%. Από τις αλλαγές αυτές προκύπτουν αυξήσεις από 0,48% έως 1,68% στο σύνολο των προϊόντων και των υπηρεσιών.
• Αύξηση ΕΦΚ στη βενζίνη κατά 8 λεπτά το λίτρο. Σε συνδυασμό και με την προηγούμενη αύξηση του ΕΦΚ και του ΦΠΑ, η τιμή της βενζίνης αυξάνεται περίπου 25% μέσα σε έναν μήνα.
• Αύξηση του ΕΦΚ κατά 68% στα τσιγάρα και 20% στα ποτά. Η αύξηση αυτή μεταφράζεται σε ένα επιπλέον κόστος έως 1,20 ευρώ για κάθε πακέτο τσιγάρα και για κάθε φιάλη ποτού.
• ΕΦΚ στο ηλεκτρικό ρεύμα, που θα επιβαρύνει τους λογαριασμούς με 10 ευρώ κατά μέσο όρο κάθε τρίμηνο.
• ΕΦΚ στα είδη πολυτελείας (αυτοκίνητα, σκάφη κλπ). Περιλαμβάνονται όμως και τα δερμάτινα είδη (τα δερμάτινα ζωνάρια, άραγε, που πρέπει να σφίξουν;).
Η μείωση των δημόσιων δαπανών είναι ο στόχος της δεύτερης δέσμης μέτρων, τα οποία δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι χαρακτηρίζει η πρωτοτυπία:
• Μειώνονται 30% τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτομάτως, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι χάνουν το 60% ενός μισθού.
• Ψαλιδίζονται επιπλέον 2% τα επιδόματα του δημοσίου, ανεβάζοντας τη συνολική περικοπή στο 12%.
• Περικόπτονται 7% οι αποδοχές και 30% ο 13ος και ο 14ος μισθός των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.
• Μειώνεται 10% η επιχορήγηση των ταμείων ΔΕΗ και ΟΤΕ.
• Παγώνουν οι συντάξεις, όλες ανεξαίρετα οι συντάξεις!
• Περικόπτεται το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
• Περικόπτονται οι δαπάνες για την εκπαίδευση!
Επιπλέον, επιβάλλεται έκτακτη εισφορά στα εισοδήματα πάνω από 100.000 ευρώ (δηλαδή στους συμπατριώτες μας που τα δήλωσαν και πλήρωσαν γι’ αυτά τους αναλογούντες φόρους). Για τα ίδια εισοδήματα δημιουργείται φορολογική κλίμακα 45%, ενώ επιβάλλεται φόρος 30% στα πολυτελή αυτοκίνητα και 15% στα ακίνητα offshore.

Μετάφραση σε απλά ελληνικά
Τι σημαίνουν όλα αυτά τα μέτρα για το λιανικό εμπόριο; Ο οικογενειακός προϋπολογισμός, σύμφωνα με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις θα επιβαρυνθεί με 100 ευρώ τον μήνα ή πάνω από 1.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ η «χασούρα» της αγοράς θα είναι πολλαπλάσια των μειώσεων των εισοδημάτων των δημοσίων υπαλλήλων. Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι δημόσιοι υπάλληλοι χάνουν ετήσια εισοδήματα που κυμαίνονται από 750-1.800 ευρώ, ενώ οι απώλειες για τους καλύτερα αμειβόμενους εφοριακούς και τελωνειακούς κυμαίνονται από 3.000-6.200 ευρώ, για τους δικαστικούς από 3.400-6.200 ευρώ και για τους γιατρούς από 1.700-2.200 ευρώ.

Όπως εκτιμούν στελέχη της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, ΕΣΕΕ, για κάθε ευρώ που αφαιρείται από τα εισοδήματα προς κατανάλωση, το εμπόριο χάνει 3 ευρώ. Επισημαίνουν, επίσης, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι αυτοί που κινούν την αγορά, καθώς, έχοντας τη σιγουριά της απασχόλησης και των σταθερών εισοδημάτων για πολλά χρόνια, και ψωνίζουν και δανείζονται και προγραμματίζουν τις οικονομικές τους κινήσεις με βάθος χρόνου. Η μείωση, λοιπόν, των εισοδημάτων τους θα δράσει πολλαπλασιαστικά.

Από την άλλη, σημειώνουν όλοι ανεξαίρετα οι φορείς των επιχειρήσεων, από τα εξαγγελθέντα μέτρα απουσιάζουν πλήρως κάποια που θα δημιουργούσαν προϋποθέσεις και ελπίδες ανάκαμψης.

σελφ σερβις (T. 393)
« 1 2 3 »
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Αγορά

Τεχνολογία

Τρόφιμα/Ποτά

Ενέργεια/Περιβάλλον

Μεταφορές/Logistics

Εκπαίδευση

Υγεία/Ομορφιά

Ευρωπαϊκή Ένωση

©2017 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778

ATCOM PRODUCTION