σελφ σερβις - Αλήθειες έξω απ’ τα δόντια

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Θεσμικά

Αλήθειες έξω απ’ τα δόντια

24 Δεκεμβρίου 2010 | 11:22 Γράφει ο Νικόλας   Παπαδημητρίου Topics: Guest Editor,Αγορά

Επεκτείνοντας τις σκέψεις του guest editor, κ. Νίκου Καραγεωργίου, τρεις διακεκριμένοι συνομιλητές μας, οι κ.κ. Δ. Ασημακόπουλος, πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Δ. Μαύρος, διευθύνων σύμβουλος της MRB Hellas, και Γ. Αυλωνίτης, καθηγητής του μάρκετινγκ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας, μιλούν «έξω από τα δόντια» για τα όσα σωρεύτηκαν «κάτω απ’ το χαλί» του μεταπολιτευτικού βίου της χώρας, το οποίο η κρίση του δημόσιου χρέους τραβά με βία κάτω από τα πόδια της οικονομίας μας.

Ώρα ευθύνης πολιτείας-επιχειρηματικού κόσμου:  Δημήτρης Ασημακόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ
Η άρση μακροπρόθεσμα των σημερινών αδιεξόδων της οικονομίας μας απαιτεί να δοθεί προτεραιότητα με εμπιστοσύνη στην υγιή επιχειρηματικότητα, διότι μόνο αυτή μπορεί να παράγει πλούτο και θέσεις εργασίας.

Αλλά κι ο κόσμος των επιχειρήσεων, είτε της μικρομεσαίας είτε της μεγάλης κλίμακας, πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά, αρνούμενος το ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας, με αντάλλαγμα το κρατικοδίαιτο βόλεμα, που του επεφύλαξε ως τώρα το πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας. Διότι οι ευθύνες για την αναπαραγωγή των πελατειακών σχέσεων είναι μοιρασμένες μεταξύ πολιτικού συστήματος και επιχειρηματιών – με διαφορετική, βέβαια, διαβάθμιση ευθυνών...

Προ διετίας, στο πλαίσιο της επίσκεψής της στην Ελλάδα, η πρόεδρος του Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας των ΗΠΑ, δήλωνε στην εφημερίδα «Καθημερινή» ότι, αν θέλετε να υπάρξει υγιής ανάπτυξη στη χώρα σας, πρέπει να σταματήσει η εύνοια υπέρ ενός μικρού κύκλου συμφερόντων, οι δραστηριότητες των οποίων, μέσω του συστήματος διαπλοκής με την πολιτική εξουσία, αποτελούν τη βάση της ελληνικής οικονομίας.

Φωτογράφιζε ακριβώς τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, για λογαριασμό των οποίων η πολιτεία απέφυγε να θέσει το πλαίσιο κανόνων που ισχύει σε άλλες προηγμένες οικονομίες της Δύσης, με αποτέλεσμα σήμερα πολλές από τις επιμέρους αγορές στη χώρα να έχουν συγκεντρωθεί στρεβλά και να ολιγοπωλούνται.

Αυτά τα συμφέροντα, λοιπόν, είναι που, συνεπικουρούμενα από τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά, αποτέλεσαν την τροχοπέδη για πολλά επενδυτικά σχέδια, μεγάλα και μικρά, ελληνικά και ξένα. Είναι άδικο να ενοχοποιείται μονομερώς η δημόσια διοίκηση για τη γραφειοκρατία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ευθύνη των εκάστοτε πολιτικών προϊσταμένων της, που οχύρωσαν νομοθετικά τη γραφειοκρατία, βάσει της λογικής των πελατειακών συναλλαγών με συγκεκριμένα συμφέροντα, οδηγώντας στην αποθάρρυνση, στην απώθηση της υγιούς επιχειρηματικότητας και στη δυσφήμιση της χώρας.

Τώρα πρέπει να επιλέξουμε
Σήμερα, που το κράτος αδυνατεί να διαθέτει πόρους για την «αιμοδότηση» των αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, οφείλει να αναθεωρήσει το αναχρονιστικό γραφειοκρατικό πλέγμα, που παρακωλύει την υγιή επιχειρηματικότητα. Κυρίως, όμως, έχει την τελευταία ευκαιρία να σχεδιάσει στρατηγικά σε ποιους κλάδους της οικονομίας πρέπει να γίνουν οι αναζωογονητικές παρεμβάσεις.

Η εποχή της χορήγησης των οριζόντιων επιδοτήσεων και των επιχειρηματικών κινήτρων, του μοιράσματος χρήματος που συνήθως διοχετεύονταν σε αντιπαραγωγικούς σκοπούς, έχει παρέλθει. Κράτος και κοινωνία τώρα πρέπει να επιλέξουμε. Πέρα από κάθε αμφιβολία το προβάδισμα πρέπει να δοθεί στους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας.

Όμως και στον τουρισμό, αλλά όχι μόνο βάσει κριτηρίων προσέλευσης και διαμονής τουριστών, μα και κριτηρίων ποιότητας, από τα οποία δεν μπορεί να απουσιάζει η παραγωγή και τυποποίηση ποιοτικών αγροτικών προϊόντων, που θα καταστήσει την παροχή των τουριστικών υπηρεσιών πιο ολοκληρωμένη και ελκυστική.  Η ελληνική αγροτική παραγωγή –ένα κεφάλαιο που εγκαταλείψαμε ως οικονομία όλα τα τελευταία χρόνια, παραδίδοντας την αγορά στις εισαγωγές– πρέπει να γίνει η πρώτη προτεραιότητά μας, γιατί αποτελεί το φυσικό μας πλεονέκτημα.

Όπως, εξάλλου, και το γεγονός ότι διαθέτουμε ένα πολύ πλούσιο από άποψη μόρφωσης ανθρώπινο δυναμικό, που μπορούμε και πρέπει να στραφεί στρατηγικά στην παροχή υπηρεσιών υγείας, νέων τεχνολογιών κλπ στην ευρύτερη περιοχή των λαών που μας περιβάλουν. Ας μη μιλούμε περί «αναπτυξιακού νόμου» – η «ανάπτυξη» είναι μεγάλη κουβέντα. Ας προτιμήσουμε το «επενδυτικός νόμος».

Σχετικά ως ΓΣΕΒΕΕ εδώ και πολλά χρόνια προτείνουμε το κύριο βάρος να δοθεί όχι σε χρηματοδοτικές επιδοτήσεις, αλλά σε ουσιαστικά κίνητρα. Οι χρηματοδοτήσεις, που διαχρονικά απέτυχαν στην Ελλάδα, είναι εύλογες στην περίπτωση των νέων επιχειρήσεων. Γενικότερα, όμως, εκείνο που πρέπει άμεσα να δημιουργηθεί είναι ένα περιβάλλον κινήτρων για την αναζήτηση επιχειρηματικών ευκαιριών, σε στρατηγικά επιλεγμένες, όμως, τώρα –επαναλαμβάνω- κατευθύνσεις.

Ώρα ευθύνης πολιτείας-επιχειρηματικού κόσμου:  Δημήτρης Ασημακόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ
Η άρση μακροπρόθεσμα των σημερινών αδιεξόδων της οικονομίας μας απαιτεί να δοθεί προτεραιότητα με εμπιστοσύνη στην υγιή επιχειρηματικότητα, διότι μόνο αυτή μπορεί να παράγει πλούτο και θέσεις εργασίας.

Αλλά κι ο κόσμος των επιχειρήσεων, είτε της μικρομεσαίας είτε της μεγάλης κλίμακας, πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά, αρνούμενος το ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας, με αντάλλαγμα το κρατικοδίαιτο βόλεμα, που του επεφύλαξε ως τώρα το πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας. Διότι οι ευθύνες για την αναπαραγωγή των πελατειακών σχέσεων είναι μοιρασμένες μεταξύ πολιτικού συστήματος και επιχειρηματιών – με διαφορετική, βέβαια, διαβάθμιση ευθυνών...

Προ διετίας, στο πλαίσιο της επίσκεψής της στην Ελλάδα, η πρόεδρος του Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας των ΗΠΑ, δήλωνε στην εφημερίδα «Καθημερινή» ότι, αν θέλετε να υπάρξει υγιής ανάπτυξη στη χώρα σας, πρέπει να σταματήσει η εύνοια υπέρ ενός μικρού κύκλου συμφερόντων, οι δραστηριότητες των οποίων, μέσω του συστήματος διαπλοκής με την πολιτική εξουσία, αποτελούν τη βάση της ελληνικής οικονομίας.

Φωτογράφιζε ακριβώς τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, για λογαριασμό των οποίων η πολιτεία απέφυγε να θέσει το πλαίσιο κανόνων που ισχύει σε άλλες προηγμένες οικονομίες της Δύσης, με αποτέλεσμα σήμερα πολλές από τις επιμέρους αγορές στη χώρα να έχουν συγκεντρωθεί στρεβλά και να ολιγοπωλούνται.

Αυτά τα συμφέροντα, λοιπόν, είναι που, συνεπικουρούμενα από τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά, αποτέλεσαν την τροχοπέδη για πολλά επενδυτικά σχέδια, μεγάλα και μικρά, ελληνικά και ξένα. Είναι άδικο να ενοχοποιείται μονομερώς η δημόσια διοίκηση για τη γραφειοκρατία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ευθύνη των εκάστοτε πολιτικών προϊσταμένων της, που οχύρωσαν νομοθετικά τη γραφειοκρατία, βάσει της λογικής των πελατειακών συναλλαγών με συγκεκριμένα συμφέροντα, οδηγώντας στην αποθάρρυνση, στην απώθηση της υγιούς επιχειρηματικότητας και στη δυσφήμιση της χώρας.

Τώρα πρέπει να επιλέξουμε
Σήμερα, που το κράτος αδυνατεί να διαθέτει πόρους για την «αιμοδότηση» των αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, οφείλει να αναθεωρήσει το αναχρονιστικό γραφειοκρατικό πλέγμα, που παρακωλύει την υγιή επιχειρηματικότητα. Κυρίως, όμως, έχει την τελευταία ευκαιρία να σχεδιάσει στρατηγικά σε ποιους κλάδους της οικονομίας πρέπει να γίνουν οι αναζωογονητικές παρεμβάσεις.

Η εποχή της χορήγησης των οριζόντιων επιδοτήσεων και των επιχειρηματικών κινήτρων, του μοιράσματος χρήματος που συνήθως διοχετεύονταν σε αντιπαραγωγικούς σκοπούς, έχει παρέλθει. Κράτος και κοινωνία τώρα πρέπει να επιλέξουμε. Πέρα από κάθε αμφιβολία το προβάδισμα πρέπει να δοθεί στους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας.

Όμως και στον τουρισμό, αλλά όχι μόνο βάσει κριτηρίων προσέλευσης και διαμονής τουριστών, μα και κριτηρίων ποιότητας, από τα οποία δεν μπορεί να απουσιάζει η παραγωγή και τυποποίηση ποιοτικών αγροτικών προϊόντων, που θα καταστήσει την παροχή των τουριστικών υπηρεσιών πιο ολοκληρωμένη και ελκυστική.  Η ελληνική αγροτική παραγωγή –ένα κεφάλαιο που εγκαταλείψαμε ως οικονομία όλα τα τελευταία χρόνια, παραδίδοντας την αγορά στις εισαγωγές– πρέπει να γίνει η πρώτη προτεραιότητά μας, γιατί αποτελεί το φυσικό μας πλεονέκτημα.

Όπως, εξάλλου, και το γεγονός ότι διαθέτουμε ένα πολύ πλούσιο από άποψη μόρφωσης ανθρώπινο δυναμικό, που μπορούμε και πρέπει να στραφεί στρατηγικά στην παροχή υπηρεσιών υγείας, νέων τεχνολογιών κλπ στην ευρύτερη περιοχή των λαών που μας περιβάλουν. Ας μη μιλούμε περί «αναπτυξιακού νόμου» – η «ανάπτυξη» είναι μεγάλη κουβέντα. Ας προτιμήσουμε το «επενδυτικός νόμος».

Σχετικά ως ΓΣΕΒΕΕ εδώ και πολλά χρόνια προτείνουμε το κύριο βάρος να δοθεί όχι σε χρηματοδοτικές επιδοτήσεις, αλλά σε ουσιαστικά κίνητρα. Οι χρηματοδοτήσεις, που διαχρονικά απέτυχαν στην Ελλάδα, είναι εύλογες στην περίπτωση των νέων επιχειρήσεων. Γενικότερα, όμως, εκείνο που πρέπει άμεσα να δημιουργηθεί είναι ένα περιβάλλον κινήτρων για την αναζήτηση επιχειρηματικών ευκαιριών, σε στρατηγικά επιλεγμένες, όμως, τώρα –επαναλαμβάνω- κατευθύνσεις.


Χωρίς ταμπού κι ιδεοληψίες
Είναι αλήθεια ότι το επιχειρείν στη χώρα μας, σε συνθήκες στρέβλωσης, δεν μπόρεσε όσο θα επιθυμούσαμε να εμπνεύσει στην κοινωνία ότι έχει συλλογικό περιεχόμενο, ότι είναι αποτέλεσμα κοινής προσπάθειας κι εμπιστοσύνης μεταξύ επιχειρηματία κι εργαζόμενου. Αυτό σήμερα είναι το ζητούμενο: η καθαρότητα σχέσεων, χωρίς ταμπού και ιδεοληψίες. Νομίζω ότι, αν ορθοποδήσουμε από τις τεκτονικές αλλαγές που ζούμε σήμερα, οι παραγωγικές τάξεις της χώρας θα βγούμε πιο δυναμωμένες όσον αφορά στο πνεύμα της συνεργασίας μας.

Ενοχοποίηση κέρδους, χαμηλή εμπιστοσύνη, υψηλές αξιώσεις: Δημήτρης Μαύρος, διευθύνων σύμβουλος της MRB Hellas SA
Ερευνητικά, πράγματι, διαπιστώνεται ένα σοβαρό έλλειμμα παιδείας της κοινωνίας μας όσον αφορά στην έννοια και τη σημασία του επιχειρηματικού κέρδους, το οποίο ο μέσος Έλληνας όχι μόνο δεν το αντιλαμβάνεται ως επένδυση των επιχειρήσεων (στην ποιότητα, στην καινοτομία κλπ) υπέρ του, αλλά το ενοχοποιεί λιγότερο ή περισσότερο ως «άδικο».

Αυτό συμβαίνει γιατί εδώ και πολλά χρόνια στη χώρα μας έχει κυριαρχήσει στην πολιτική ρητορική ο κεντροαριστερός λόγος, η ορθότητα του οποίου δεν προτάσσει τις αξίες του επιχειρηματικού κέρδους. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και οι κεντροδεξιοί πολιτικοί, για να είναι πειστικοί στην επικοινωνία τους, πολλές φορές χρησιμοποιούν ακριβώς αυτήν τη ρητορική.

Έτσι, καθίστανται ασύμβατες μεταξύ τους οι σχετικές αντιλήψεις μεταξύ επιχειρήσεων και πολιτών. Αλλά κι οι πολίτες, που δεν συμμερίζονται πολιτικά την ενοχοποίηση του κέρδους, διαπιστώνεται ότι δεν είναι σε θέση να κρίνουν κατά περίπτωση αγαθού ποιο μπορεί να είναι το ηθικώς αποδεκτό περιθώριο του κέρδους. Έτσι, η κυρίαρχη σε εποχή οικονομικής κρίσης απαίτηση των Ελλήνων από τις επιχειρήσεις είναι «να μειώσουν τα κέρδη τους»...

Μεταξύ σφύρας και άκμονος η εμπιστοσύνη
Σε ό,τι αφορά τον βαθμό εμπιστοσύνης των πολιτών σε θεσμούς κι οργανισμούς, που επηρεάζουν την εξέλιξη των πραγμάτων στη χώρα μας, η τελευταία μας έρευνα (Ιούνιος 2010) δείχνει ότι, με κορυφαίο θεσμό από άποψη εμπιστοσύνης τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που αποσπά το 67% των θετικών κρίσεων, οι μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις κατατάσσονται στη 12η θέση, με θετικές κρίσεις 23,6% (μετά τα πανεπιστήμια, τον Έλληνα πολίτη, τις ένοπλες δυνάμεις, την Εκκλησία, τις ΜΚΟ, τη Βουλή, την κυβέρνηση, την τοπική αυτοδιοίκηση, τη Δικαιοσύνη, τα εργατικά σωματεία), και οι πολυεθνικές εταιρείες στη 18η, με ένα αντίστοιχο 10,4%, (μετά τα πολιτικά κόμματα, τις εφημερίδες, την ΕΕ, την τηλεόραση, την ΕΚΤ και πριν... το ΔΝΤ και τις ΗΠΑ!).

Σημειώνω ότι το 23,6% των θετικών κρίσεων για τις μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις περίπου ένα εξάμηνο πριν ήταν στο 32% –πτώση εντυπωσιακή–, ενώ η αντίστοιχη για τις πολυεθνικές εταιρείες μεταξύ των δύο τελευταίων κρίσεων ήταν 5 μονάδες. Επίσης, στην έρευνά μας, σχετικά με τον βαθμό ευθύνης των θεσμών ή φορέων για την κρίση που περνά η οικονομία της χώρας, οι πολίτες θεωρούν ότι «αρκετά» έως «πολύ» ευθύνεται κατά το 76% ο επιχειρηματικός κόσμος, με προηγούμενους κατά το 99% των κρίσεων τον πολιτικό κόσμο και 83% τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και επόμενους κατά το 61% την πνευματική ηγεσία του τόπου και 44% τους πολίτες.

Στις έρευνές μας φαίνεται ακόμα ότι οι πολίτες σε συνθήκες κρίσης απαιτούν από τις επιχειρήσεις να «μοιράζονται τη χασούρα» μαζί τους, αξιώνοντας να «κατέβουν από το βάθρο τους», όπου τις ανέβασαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να τους ανταποδώσουν τώρα τα «οφειλόμενα». Με μια διαφορετική ανάγνωση, αυτό σημαίνει ότι οι πειστικές πρακτικές ΕΚΕ δεν είναι απλώς θέμα επιλογής των επιχειρήσεων, αλλά προαπαιτούμενο για την εκδήλωση εμπιστοσύνης εκ μέρους των πελατών τους έναντί τους.

Ενεργητική άμυνα κατά της κρίσης
Ευρήματα διαφορετικών ερευνών μας οδηγούν στη διάγνωση μιας τάσης συνειδητής καταναλωτικής προτίμησης υπέρ των ελληνικών προϊόντων, έναντι των εισαγόμενων, πράγμα που δηλώνει την εμφάνιση νέων σημασιών στην αγοραστική συμπεριφορά, συνδεδεμένων όχι πλέον με ένα αφηρημένο πνεύμα πατριωτικής αλληλεγγύης για ό,τι ελληνικό, όπως παλιότερα, αλλά με τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας στην ελληνική παραγωγή.

Στο ίδιο πλαίσιο, άλλωστε, οι έρευνες μας δείχνουν ότι η κυρίαρχη αντίληψη των πολιτών για τις εισαγωγικές εταιρείες και τα ξένα brands είναι ότι, αφού δεν εξασφαλίζουν ελληνικές θέσεις εργασίας πέρα από τον τομέα της αποθήκευσης και των μεταφορών –σε αντίθεση με τις εγχώριες παραγωγικές επιχειρήσεις– έχουν χαμηλότερο λειτουργικό κόστος, άρα υψηλότερα κέρδη.

Αν συνδυάσουμε τις προαναφερόμενες πεποιθήσεις, με την κρατούσα αντίληψη στους Έλληνες ότι τα εγχωρίως παραγόμενα τρόφιμα είναι ποιοτικότερα από τα ξένα (άρα η προτίμησή τους σε αυτά δεν διεγείρει ενοχικά συμπλέγματα, σχετικά με την ποιότητά τους), ενδεχομένως θα γίνουμε μάρτυρες μιας τάσης ανάπτυξης του μεριδίου των εγχώρια παραγόμενων τροφίμων-ποτών, με χαρακτήρα ενεργητικής άμυνας κατά των επιπτώσεων της κρίσης –κυρίως κατά της ανεργίας, που βρίσκεται πλέον στην πρώτη θέση των φόβων της κοινωνίας (66%), ξεπερνώντας τους τελευταίους μήνες την «ακρίβεια», που βρίσκεται πια στη δεύτερη θέση (63%).

Το επιχειρείν είναι τρόπος ζωής: Γιώργος Αυλωνίτης, καθηγητής Μάρκετινγκ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας
«Το ότι η πολυνομία και η γραφειοκρατία του Δημοσίου, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη διαφθορά της τελευταίας, αποτελούν μάστιγα της ελληνικής επιχειρηματικότητας είναι κοινός τόπος. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι στη φετινή γενική κατάταξη του do in business βρεθήκαμε στην 109η θέση, μεταξύ 183 χωρών, κατρακυλώντας 12 θέσεις σε σχέση με την περυσινή χρονιά.

Ως χώρα αποδεικνύεται ότι έχουμε περίσσια περιττών διαδικασιών στην έναρξη των δραστηριοτήτων μιας νέας επιχείρησης. Χαρακτηριστικά, εδώ απαιτούνται 11 διαδικασίες παραπάνω από τα ισχύοντα σε χώρες όπως η Ερυθραία, η Αλγερία, το Κατάρ, η Λιβερία και η Αιθιοπία, ενώ το minimum τόσο του χρόνου όσο και των διαδικασιών για την ίδρυση μιας εταιρείας στην Ελλάδα είναι 19 ημέρες και 15 γραφειοκρατικές διαδικασίες!

Μάλιστα, στον συγκεκριμένο δείκτη (μεταξύ άλλων, στους οποίους αποτιμάται διεθνώς το επιχειρείν) βρισκόμαστε στην 149η θέση, στο σύνολο των 183 χωρών, πιο πίσω από χώρες που δεν συγκρίνονται πολιτισμικά με την Ελλάδα, όπως η Γουατεμάλα, η Αιθιοπία, η Παραγουάη, το Μπαγκλαντές και η Υεμένη...

Επιθετική επικοινωνιακή πολιτική
Θεωρώ ότι γενικά οι εκπρόσωποι των παραγωγικών τάξεων -και πολύ περισσότερο της βιομηχανίας- έχουν χρέος να παρεμβαίνουν, επικοινωνώντας δημόσια με την κοινωνία, προκειμένου να επισημαίνουν εμφατικά και με επιχειρήματα τη σημασία της επιχειρηματικότητας για την ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας. Συνεπώς, η επικοινωνιακή τους πολιτική πρέπει να έχει δυναμικό χαρακτήρα, ώστε να παρακινεί κυρίως τους νέους ανθρώπους. Γιατί η επιχειρηματικότητα είναι πρώτα απ’ όλα νοοτροπία.

Η ανάληψη ευθυνών και ρίσκων, η αναζήτηση ευκαιριών, η άσκηση στη διορατικότητα συνιστούν τρόπο ζωής.  Αντίστοιχα, τα πανεπιστήμια, κυρίως οι σχολές και τα τμήματα που θεραπεύουν επιστήμες, οι οποίες άπτονται ευρύτερα της διοίκησης των επιχειρήσεων, οφείλουν να προβάλλουν τη σημασία και τις αξίες της επιχειρηματικότητας και να εντάσσουν σχετικά μαθήματα στα προγράμματα σπουδών τους –πράγμα που εμείς το κάνουμε–, παροτρύνοντας τους φοιτητές στην αναζήτηση ευκαιριών επαγγελματικής καριέρας στον ιδιωτικό τομέα, στην ανάληψη επιχειρηματικών ευθυνών ή ακόμα και ρίσκων αντί να κυνηγούν μια θέση στο Δημόσιο.

Μια τελευταία πρωτοβουλία σε αυτήν την κατεύθυνση των Οικονομικών Πανεπιστημίων της Αθήνας και του Πειραιά, όπως και του Πανεπιστημίου Θράκης, είναι ότι συμμετέχουμε ως συνδιοργανωτές σε έναν διαγωνισμό νεανικής επιχειρηματικότητας, με την επωνυμία «Young Businessman», που διοργανώνει το Koufalis Media Corporations.

Πρόκειται για έναν διαγωνισμό μεταξύ των απόφοιτων μεταπτυχιακών προγραμμάτων μας, τους οποίους καλούμε να συμμετάσχουν ως υποψήφιοι επιχειρηματίες, καταθέτοντας ένα ολοκληρωμένο business plan οποιασδήποτε επιχειρηματικής πρότασης έχουν, ώστε να αξιολογηθεί και, αφού διακριθούν, να τους βοηθήσουμε να την πραγματοποιήσουν.

Το πρόγραμμα συνδράμουν τρία επιμελητήρια (Ελληνοβρετανικό, Ελληνογερμανικό, Ελληνοσουηδικό) και 14 μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Οι δηλώσεις συμμετοχής, που ξεκίνησαν στις 18 Νοεμβρίου, θα ολοκληρωθούν στις 28 Φεβρουαρίου 2011 (περισσότερες πληροφορίες www.youngbusinessman.gr).

σελφ σερβις (T. 401)
« 1 2 3 »
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Αγορά

Τεχνολογία

Τρόφιμα/Ποτά

Ενέργεια/Περιβάλλον

Μεταφορές/Logistics

Εκπαίδευση

Υγεία/Ομορφιά

Ευρωπαϊκή Ένωση

©2018 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778

ATCOM PRODUCTION