σελφ σερβις - Convenience stores: Η εκδίκηση του «µικρού»

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2020

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Λιανεμπόριο

Convenience stores: Η εκδίκηση του «µικρού»

8 Μαΐου 2013 | 09:33 Γράφει ο Πλάτωνας  Τσούλος Topics: Αγορά,Τάσεις

Στις γειτονιές φαίνεται πως περνά, αργά αλλά σταθερά, η «μάχη» που δίνει το οργανωμένο λιανεμπόριο για περισσότερο τζίρο και υψηλότερα μερίδια αγοράς, με όχημα τα convenience stores. Πρόκειται για καταστήματα των οποίων η έκταση δεν υπερβαίνει τα 400τμ. Αν και έχουν σημαντικό ρίσκο για τον επιχειρηματία, καθώς δύσκολα προσφέρουν κέρδη, προσελκύουν πιο εύκολα τον πελάτη, «αναζητώντας» τον πολύ κοντά στο σπίτι του.

Μια τελευταία καταμέτρηση δείχνει ότι με το μοντέλο της δικαιόχρησης οι «μικροί» οργνωμένοι επιχειρηματίες γίνονται όλο και περισσότεροι, «εκδικούμενοι» τους μεγάλους ή έστω «κλέβοντας» κάτι από την αίγλη τους... Πώς επιλέγει σήμερα ο καταναλωτής το κατάστημα που ψωνίζει; Υπάρχει, όντως, τάση υπέρ των μικρών σημείων πώλησης; Τα στελέχη του κλάδου δηλώνουν κατηγορηματικά ότι ο καταναλωτής, πράγματι, περιορίζει τις επισκέψεις του στα υπέρ μάρκετ, θεωρώντας ότι το καλάθι του έχει πλέον μικρύνει και ότι στις μεγάλες σάλες υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να «ξεφύγει» από το πρόγραμμα των αγορών του, κάνοντας περισσότερες αυθόρμητες επιλογές απ’ όσο στα μικρά καταστήματα.

Πρόκειται πραγματικά για μια τάση, που δεν καταγράφεται, όμως, εις βάρος των τυπικών σούπερ μάρκετ. «Ο καταναλωτής δεν εγκαταλείπει τις σάλες των 1.000-1.500τμ. Δεν έφυγε ποτέ από τα μεσαίου μεγέθους καταστήματα. Ωστόσο, επισκέπτεται πιο τακτικά τα μικρότερα σημεία πώλησης, διότι σε κάποιες περιπτώσεις τον διευκολύνουν περισσότερο», ομολογεί παράγοντας του κλάδου, προσθέτοντας ότι «οι χώροι των convenience stores είναι περιορισμένοι, με αποτέλεσμα οι αγορές να γίνονται ταχύτερα, το κατάστημα βρίσκεται πιο κοντά στον καταναλωτή, ενώ πολλές φορές δεν χρειάζεται καν η μετακίνησή του προς αυτά με το ΙΧ.

Εξάλλου, επειδή το καλάθι αγορών είναι πια μικρότερο, αυτού του τύπου τα καταστήματα εύκολα καλύπτουν τις καθημερινές ανάγκες του καταναλωτή». Με άλλα λόγια, η μερική στροφή προς τα μικρότερα σημεία πώλησης δεν αποτελεί μια σαφή καινούρια συνήθεια του καταναλωτή, αλλά μια κατάσταση που συνδέεται περισσότερο μάλλον με το location (θέση) του κάθε καταστήματος, όπως και με το γεγονός ότι ορισμένα από αυτά λειτουργούν με ελεύθερο ωράριο και κάποια, μάλιστα, και τις Κυριακές.

Ωράριο, κόστος μισθοδοσίας, ποσοστό κέρδους
Πότε τα convenience stores λειτουργούν τις Κυριακές και πότε όχι; Ξεκάθαρη απάντηση δεν υπάρχει. Η βασικότερη παράμετρος, ίσως, δεν αναφέρεται στη νομική τους υπόσταση (franchise ή εταιρικά), αλλά στο αν βασίζεται ή όχι η λειτουργία καθενός στην αυτοαπασχόληση του επιχειρηματία και των μελών της οικογένειάς του. Αν ναι, το κατάστημα παραμένει ανοικτό όσο ο ίδιος ο επιχειρηματίας το κρίνει συμφέρον.

Αν απασχολεί τρίτους ως προσωπικό, υποχρεούται να ακολουθεί τα προβλεπόμενα από το νόμο. «Βέβαια, υπάρχει και η άποψη σύμφωνα με την οποία η εφαρμογή του νόμου για τους πιο μικρούς και αδύναμους είναι πάντα πιο ελαστική, άρα κάποιοι στις γειτονιές που δεν προκαλούν με τον όγκο τους, καταφέρνουν να παραμένουν εν λειτουργία και εκτός του επίσημου ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων», δηλώνεται χαρακτηριστικά.

Ανεξάρτητα, πάντως, από το ωράριο λειτουργίας τους, η ανάπτυξη των convenience stores συναρτάται κυρίως με τον παράγοντα «κόστος». Το κλειδί για να είναι κερδοφόρο ένα κατάστημα convenience βρίσκεται στο κόστος μισθοδοσίας. Όσο πιο μικρό είναι τόσο πιο δύσκολο γίνεται το μοντέλο ανάπτυξης, που πρέπει να εφαρμοστεί για να φέρνει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Αυτός είναι, εξάλλου, ο λόγος για τον οποίο το οργανωμένο λιανεμπόριο δύσκολα τολμά την οργάνωση δικτύων με πολύ μικρά σημεία πώλησης, έκτασης λχ 100τμ ή και λιγότερων.

Ένα μικρό κατάστημα έχει ανάγκη κατ’ ελάχιστον 4 ή 5 ατόμων προσωπικού, ώστε να λειτουργεί επαρκώς, καλύπτοντας τις ανάγκες των πελατών του. Υπό αυτή την έννοια, το στοίχημα της κερδοφορίας του κρίνεται από το πόσο καλά κεντρικο-ποιημένη είναι η τροφοδοσία του. Αν, για παράδειγμα, το προσεγγίζουν μέχρι τρία φορτηγά την ημέρα, όπου ανά φορτηγό απασχολείται έξτρα ένας εκφορτωτής εμπορευμάτων, προσφέροντας τις υπηρεσίες του για πολλά μικρά καταστήματα του δικτύου, ενδεχομένως κάθε χωριστό convenience store να αποδειχθεί κερδοφόρο στο τέλος της χρήσης.

Τα κέρδη, βέβαια, προκύπτουν και από τις τιμές ή, αλλιώς, από τα περιθώρια του μικτού κέρδους με τα οποία δουλεύει το κατάστημα. Το convenience store, εφόσον διαθέτει περιορισμένη έκταση, για να επιβιώσει οικονομικά υποχρεώνεται να ακολουθεί διαφορετική πολιτική τιμών από το βασικό δίκτυο πωλήσεων μιας αλυσίδας –πολύ δε περισσότερο, όταν λειτουργεί υπό καθεστώς ελεύθερου ωραρίου. Ειδάλλως, «τα νούμερα δεν βγαίνουν!»...

Τους κανόνες τους διαμορφώνει η αγορά 
Σε ό,τι αφορά την κατηγοριοποίηση των convenience stores με βάση την έκτασή τους, επί της ουσίας δεν υπάρχει κάποιος κανόνας. «Ούτε μαγικές συνταγές υπάρχουν ούτε στη βιβλιογραφία τα «καταστήματα ευκολίας» κατηγοριοποιούνται με βάση την έκτασή τους», σχολιάζει παράγοντας της αγοράς, προσθέτοντας ότι «όπως η αγορά καθιέρωσε τα μικρότερα καταστήματα έκτασης περίπου 400τμ και εν συνεχεία εφάρμοσε ένα νέο μοντέλο καταστήματος έκτασης 100τμ, τίποτε δεν αποκλείει ότι στο μέλλον θα καθιερωθεί ένα ενδιάμεσης έκτασης μοντέλο καταστήματος, πχ 250τμ, ένα κατάστημα, ας πούμε, «διευρυμένων ψιλικών»...».

Όπως επισημαίνει συμπερασματικά, «οι κανόνες του επιχειρείν έχουν τη δική τους δυναμική, που συνήθως διαμορφώνεται από τις ίδιες τις συνθήκες της αγοράς».
Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο το τελευταίο διάστημα γνωρίζουν άνθιση τα πολύ μικρά σημεία λιανικής σχετίζεται με το γεγονός ότι οι ελεύθεροι χώροι στην αγορά ακινήτων, που ικανοποιούν τις προδιαγραφές λειτουργίας του τυπικού σούπερ μάρκετ, εξακολουθούν να σπανίζουν. Μπορεί η κρίση να κατέβασε τα ρολά πολλών εμπορικών καταστημάτων, αλλά πολύ λίγα εξ αυτών είχαν έκταση 400τμ και άνω.

Στην ουσία κάποιες μεγάλες σάλες απελευθερώθηκαν μόνο αφότου έκλεισαν αρκετές εκθέσεις αυτοκινήτων και λίγες από τον κλάδο λιανικής ηλεκτρονικών-ηλεκτρονικών ειδών. Στην πλειονότητά τους οι χώροι των καταστημάτων που έκλεισαν δεν υπερβαίνουν τα 150τμ-200τμ. Η στροφή, επομένως, ορισμένων αλυσίδων του κλάδου σε νέα μικρότερα concept καταστημάτων οφείλεται και σε αυτό τον λόγο. Ας δούμε, όμως, τις στρατηγικές ανάπτυξης που ακολουθούν όσες εκ των αλυσίδων σούπερ μάρκετ αποφάσισαν να επενδύσουν σε κάποιο από τα μοντέλα των «καταστημάτων ευκολίας».

Μια τελευταία καταμέτρηση δείχνει ότι με το μοντέλο της δικαιόχρησης οι «μικροί» οργνωμένοι επιχειρηματίες γίνονται όλο και περισσότεροι, «εκδικούμενοι» τους μεγάλους ή έστω «κλέβοντας» κάτι από την αίγλη τους... Πώς επιλέγει σήμερα ο καταναλωτής το κατάστημα που ψωνίζει; Υπάρχει, όντως, τάση υπέρ των μικρών σημείων πώλησης; Τα στελέχη του κλάδου δηλώνουν κατηγορηματικά ότι ο καταναλωτής, πράγματι, περιορίζει τις επισκέψεις του στα υπέρ μάρκετ, θεωρώντας ότι το καλάθι του έχει πλέον μικρύνει και ότι στις μεγάλες σάλες υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να «ξεφύγει» από το πρόγραμμα των αγορών του, κάνοντας περισσότερες αυθόρμητες επιλογές απ’ όσο στα μικρά καταστήματα.

Πρόκειται πραγματικά για μια τάση, που δεν καταγράφεται, όμως, εις βάρος των τυπικών σούπερ μάρκετ. «Ο καταναλωτής δεν εγκαταλείπει τις σάλες των 1.000-1.500τμ. Δεν έφυγε ποτέ από τα μεσαίου μεγέθους καταστήματα. Ωστόσο, επισκέπτεται πιο τακτικά τα μικρότερα σημεία πώλησης, διότι σε κάποιες περιπτώσεις τον διευκολύνουν περισσότερο», ομολογεί παράγοντας του κλάδου, προσθέτοντας ότι «οι χώροι των convenience stores είναι περιορισμένοι, με αποτέλεσμα οι αγορές να γίνονται ταχύτερα, το κατάστημα βρίσκεται πιο κοντά στον καταναλωτή, ενώ πολλές φορές δεν χρειάζεται καν η μετακίνησή του προς αυτά με το ΙΧ.

Εξάλλου, επειδή το καλάθι αγορών είναι πια μικρότερο, αυτού του τύπου τα καταστήματα εύκολα καλύπτουν τις καθημερινές ανάγκες του καταναλωτή». Με άλλα λόγια, η μερική στροφή προς τα μικρότερα σημεία πώλησης δεν αποτελεί μια σαφή καινούρια συνήθεια του καταναλωτή, αλλά μια κατάσταση που συνδέεται περισσότερο μάλλον με το location (θέση) του κάθε καταστήματος, όπως και με το γεγονός ότι ορισμένα από αυτά λειτουργούν με ελεύθερο ωράριο και κάποια, μάλιστα, και τις Κυριακές.

Ωράριο, κόστος μισθοδοσίας, ποσοστό κέρδους
Πότε τα convenience stores λειτουργούν τις Κυριακές και πότε όχι; Ξεκάθαρη απάντηση δεν υπάρχει. Η βασικότερη παράμετρος, ίσως, δεν αναφέρεται στη νομική τους υπόσταση (franchise ή εταιρικά), αλλά στο αν βασίζεται ή όχι η λειτουργία καθενός στην αυτοαπασχόληση του επιχειρηματία και των μελών της οικογένειάς του. Αν ναι, το κατάστημα παραμένει ανοικτό όσο ο ίδιος ο επιχειρηματίας το κρίνει συμφέρον.

Αν απασχολεί τρίτους ως προσωπικό, υποχρεούται να ακολουθεί τα προβλεπόμενα από το νόμο. «Βέβαια, υπάρχει και η άποψη σύμφωνα με την οποία η εφαρμογή του νόμου για τους πιο μικρούς και αδύναμους είναι πάντα πιο ελαστική, άρα κάποιοι στις γειτονιές που δεν προκαλούν με τον όγκο τους, καταφέρνουν να παραμένουν εν λειτουργία και εκτός του επίσημου ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων», δηλώνεται χαρακτηριστικά.

Ανεξάρτητα, πάντως, από το ωράριο λειτουργίας τους, η ανάπτυξη των convenience stores συναρτάται κυρίως με τον παράγοντα «κόστος». Το κλειδί για να είναι κερδοφόρο ένα κατάστημα convenience βρίσκεται στο κόστος μισθοδοσίας. Όσο πιο μικρό είναι τόσο πιο δύσκολο γίνεται το μοντέλο ανάπτυξης, που πρέπει να εφαρμοστεί για να φέρνει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Αυτός είναι, εξάλλου, ο λόγος για τον οποίο το οργανωμένο λιανεμπόριο δύσκολα τολμά την οργάνωση δικτύων με πολύ μικρά σημεία πώλησης, έκτασης λχ 100τμ ή και λιγότερων.

Ένα μικρό κατάστημα έχει ανάγκη κατ’ ελάχιστον 4 ή 5 ατόμων προσωπικού, ώστε να λειτουργεί επαρκώς, καλύπτοντας τις ανάγκες των πελατών του. Υπό αυτή την έννοια, το στοίχημα της κερδοφορίας του κρίνεται από το πόσο καλά κεντρικο-ποιημένη είναι η τροφοδοσία του. Αν, για παράδειγμα, το προσεγγίζουν μέχρι τρία φορτηγά την ημέρα, όπου ανά φορτηγό απασχολείται έξτρα ένας εκφορτωτής εμπορευμάτων, προσφέροντας τις υπηρεσίες του για πολλά μικρά καταστήματα του δικτύου, ενδεχομένως κάθε χωριστό convenience store να αποδειχθεί κερδοφόρο στο τέλος της χρήσης.

Τα κέρδη, βέβαια, προκύπτουν και από τις τιμές ή, αλλιώς, από τα περιθώρια του μικτού κέρδους με τα οποία δουλεύει το κατάστημα. Το convenience store, εφόσον διαθέτει περιορισμένη έκταση, για να επιβιώσει οικονομικά υποχρεώνεται να ακολουθεί διαφορετική πολιτική τιμών από το βασικό δίκτυο πωλήσεων μιας αλυσίδας –πολύ δε περισσότερο, όταν λειτουργεί υπό καθεστώς ελεύθερου ωραρίου. Ειδάλλως, «τα νούμερα δεν βγαίνουν!»...

Τους κανόνες τους διαμορφώνει η αγορά 
Σε ό,τι αφορά την κατηγοριοποίηση των convenience stores με βάση την έκτασή τους, επί της ουσίας δεν υπάρχει κάποιος κανόνας. «Ούτε μαγικές συνταγές υπάρχουν ούτε στη βιβλιογραφία τα «καταστήματα ευκολίας» κατηγοριοποιούνται με βάση την έκτασή τους», σχολιάζει παράγοντας της αγοράς, προσθέτοντας ότι «όπως η αγορά καθιέρωσε τα μικρότερα καταστήματα έκτασης περίπου 400τμ και εν συνεχεία εφάρμοσε ένα νέο μοντέλο καταστήματος έκτασης 100τμ, τίποτε δεν αποκλείει ότι στο μέλλον θα καθιερωθεί ένα ενδιάμεσης έκτασης μοντέλο καταστήματος, πχ 250τμ, ένα κατάστημα, ας πούμε, «διευρυμένων ψιλικών»...».

Όπως επισημαίνει συμπερασματικά, «οι κανόνες του επιχειρείν έχουν τη δική τους δυναμική, που συνήθως διαμορφώνεται από τις ίδιες τις συνθήκες της αγοράς».
Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο το τελευταίο διάστημα γνωρίζουν άνθιση τα πολύ μικρά σημεία λιανικής σχετίζεται με το γεγονός ότι οι ελεύθεροι χώροι στην αγορά ακινήτων, που ικανοποιούν τις προδιαγραφές λειτουργίας του τυπικού σούπερ μάρκετ, εξακολουθούν να σπανίζουν. Μπορεί η κρίση να κατέβασε τα ρολά πολλών εμπορικών καταστημάτων, αλλά πολύ λίγα εξ αυτών είχαν έκταση 400τμ και άνω.

Στην ουσία κάποιες μεγάλες σάλες απελευθερώθηκαν μόνο αφότου έκλεισαν αρκετές εκθέσεις αυτοκινήτων και λίγες από τον κλάδο λιανικής ηλεκτρονικών-ηλεκτρονικών ειδών. Στην πλειονότητά τους οι χώροι των καταστημάτων που έκλεισαν δεν υπερβαίνουν τα 150τμ-200τμ. Η στροφή, επομένως, ορισμένων αλυσίδων του κλάδου σε νέα μικρότερα concept καταστημάτων οφείλεται και σε αυτό τον λόγο. Ας δούμε, όμως, τις στρατηγικές ανάπτυξης που ακολουθούν όσες εκ των αλυσίδων σούπερ μάρκετ αποφάσισαν να επενδύσουν σε κάποιο από τα μοντέλα των «καταστημάτων ευκολίας».


Μαρινόπουλος
Η Μαρινόπουλος δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα convenience stores. Σήμερα δραστηριοποιείται στην κατηγορία μέσω των Carrefour Express, με 82 franchise και 168 εταιρικά καταστήματα έκτασης 250-500τμ, των Smile, με 98 καταστήματα έκτασης 120-250τμ και των OK Anytime, με 94 σημεία έκτασης 65-90τμ. Η γεωγραφική διασπορά της εταιρεία σε σύνολο δικτύου είναι μεγάλη, λόγω του γεγονότος ότι τα convenience stores, ανεξάρτητα από το brand υπό το οποίο δουλεύουν, φθάνουν σήμερα σε αριθμό τα 442. Στις προθέσεις της Μαρινόπουλος είναι να επιμείνει επενδυτικά, βασιζόμενος και στο franchise.

Μάλιστα, τα δύο από τα τρία δίκτυά της, αυτά των Smile και των OK! Anytime Markets, επεκτείνονται μόνο μέσω συμβάσεων δικαιόχρησης. Στα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της εταιρείας περιλαμβάνεται το γεγονός ότι τα OK! Anytime Markets λειτουργούν με απελευθερωμένο ωράριο, παραμένοντας ανοικτά από τις 8 το πρωί έως τις 11 το βράδυ και τις Κυριακές.

ΑΒ Βασιλόπουλος
Με δύο διαφορετικά μοντέλα καταστήματος αναπτύσσεται η ΑΒ Βασιλόπουλος στα convenience stores. Με τα ΑΒ Shop & Go, έκτασης περίπου 100τμ, που συνδυάζουν την εικόνα ενός παντοπωλείου και ενός καταστήματος πώλησης προϊόντων σφολιάτας, και τα City, έκτασης 400-500τμ, τα οποία λειτουργούν ως οργανωμένα παντοπωλεία. Με δεδομένο ότι τα City διαθέτουν πλέον ένα δίκτυο 45 εταιρικών καταστημάτων, έχοντας χαράξει μια πορεία ανάπτυξης, η ΑΒ Βασιλόπουλος επικεντρώνει το ενδιαφέρον της στα ΑΒ Shop & Go, ένα μοντέλο βάσει του οποίου σχεδιάζει να διεισδύσει στις γειτονιές, με το σύστημα της δικαιόχρησης.

Σήμερα, πάντως, η αλυσίδα λειτουργεί 6 σημεία, εταιρικά στο σύνολό τους, στα οποία πραγματοποιεί σειρά προσαρμογών έως οριστικοποιηθεί το μοντέλο τους. Εν συνεχεία, πιθανότατα από το 2014, θα τα αναπτύξει με στόχο σε διάστημα πέντε ή έξι ετών το δίκτυό τους να αριθμεί 200 καταστήματα. Τα ΑΒ Shop & Go έχουν ένα κόστος οργάνωσης 80.000-100.000 ευρώ, απασχολούν 4-5 άτομα προσωπικό, διαθέτουν 1.000-1.400 κωδικούς προϊόντων, τροφοδοτούνται δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα και, εφόσον αποφασισθεί να δοθεί και σε αυτά μεγαλύτερη έμφαση στο έτοιμο και στο φρέσκο προϊόν, η τροφοδοσία τους πιθανότατα να γίνει καθημερινή. Τα AB Shop & Go θα λειτουργούν με ελεύθερο ωράριο, καθότι θα είναι μόνο franchise. Στόχος της αλυσίδας είναι να εξασφαλίσει ετήσιο τζίρο της τάξης των 100 εκατ. ευρώ, εφόσον αναπτύξει πλήρως το δίκτυό τους.

Μετρό
Με αργούς ρυθμούς και με μεθοδικότητα εξελίσσεται το πλάνο ανάπτυξης των convenience stores της Μετρό. Η διοίκηση της εταιρείας, αν και επιδιώκει τη γρήγορη επέκτασή της σε αυτό τον τύπο καταστημάτων, εντούτοις αντιμετωπίζει προβλήματα στην εξεύρεση των κατάλληλων χωρών, με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να λειτουργεί μόλις δύο καταστήματα Easy My Market αντί έξι, όπως επιθυμούσε. Σύντομα, πάντως, θα εγκαινιαστεί και το τρίτο κατά σειρά Easy My Market.

Σε αντίθεση με τα άλλα της καταστήματα, ειδικά για τα convenience stores η Μετρό επιλέγει την ενοικίαση χώρων, ώστε να μπορέσει να αναπτύξει το δίκτυό τους με γρήγορο ρυθμό και χαμηλό επενδυτικό κόστος. Στο πλαίσιο αυτό, ένα κατάστημα 400τμ –αυτή είναι η έκταση των Easy My Market– κοστίζει στην εταιρεία περί τα 600.000 ευρώ. Η Μετρό αποφάσισε στρατηγικά να μην επεκτείνει το δίκτυό της με καταστήματα μικρότερης έκτασης, θεωρώντας ότι το ρίσκο του να καταστούν κερδοφόρα ή μη είναι μεγάλο κι ότι ένας από τους λόγους που τα κάνουν «ακριβά» στη λειτουργία τους είναι η τροφοδοσία τους.

Σχολιάζοντας το «γιατί» η εταιρεία δεν αναπτύσσεται με μικρότερα σημεία μέσω του συστήματος δικαιόχρησης, στέλεχός της χαρακτήρισε το franchise «λάθος επιλογή», εξηγώντας ότι «ο δανεισμός του ονόματός σου σε τρίτους εμπεριέχει μεγάλο ρίσκο, πολύ δε περισσότερο όταν το εμπιστεύεσαι σε επίδοξους επιχειρηματίες, χωρίς γνώση περί του τι σημαίνει οργανωμένη λιανική». Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι ένας συνεργάτης στη συγκυρία της κρίσης είναι αρκετά πιθανό να αφήσει «φέσι» στον franchisor και να «στρίψει», εγκαταλείποντας τον χώρο του.

Market In
Την δυναμική επέκταση των Daily, των «καταστημάτων ευκολίας», σχεδιάζει φέτος η Market In. Διαθέτοντας μέχρι σήμερα μόλις 5 εταιρικά σημεία πώλησης υπό αυτήν την επωνυμία, η διοίκηση της αλυσίδας σχεδιάζει να αναπτύξει άμεσα το δίκτυό τους προσθέτοντας 20 νέα καταστήματα, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι εγκαθίστανται σε νοικιασμένους χώρους, οπότε δεν απαιτούνται σημαντικά κεφάλαια για την ανάπτυξη του δικτύου τους. Πρόκειται για καταστήματα έκτασης
90-140τμ, εταιρικά στο σύνολό τους, που προσφέρουν τους βασικούς κωδικούς προϊόντων για τις καθημερινές αγορές των καταναλωτών, ακολουθώντας το τυπικό ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων.

σελφ σερβις (T. 427)
« 1 2 »
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Αγορά

Τεχνολογία

Τρόφιμα/Ποτά

Ενέργεια/Περιβάλλον

Μεταφορές/Logistics

Εκπαίδευση

Υγεία/Ομορφιά

Ευρωπαϊκή Ένωση

©2020 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778

ATCOM PRODUCTION