σελφ σερβις - Οικονομική κρίση: Σκεπτικισμός και διαφορά προσεγγίσεων

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2020

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Λιανεμπόριο

Οικονομική κρίση: Σκεπτικισμός και διαφορά προσεγγίσεων

30 Απριλίου 2010 | 16:26 Γράφει ο Πλάτωνας  Τσούλος Topics: Αγορά,Τάσεις

Οικονομική κρίση: Σκεπτικισμός και διαφορά προσεγγίσεων

«Η ελληνική αγορά έκανε τον κύκλο της. Αύξησε το κόστος παραγωγής και διάθεσης των προϊόντων της, χωρίς ωστόσο να βελτιώσει αντίστοιχα και την ποιότητά τους. Την πολιτική αυτή πληρώνουμε όλοι μας εν μέσω κρίσης, όπως βέβαια και τον δαπανηρό και αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα». Αυτό δήλωσε στο σελφ σέρβις γνωστός παράγοντας του λιανεμπορίου, ο οποίος, γνωρίζοντας ότι η θέση του αυτή θα προκαλέσει τη διαφωνία, όπως και αντιδράσεις μέρους της βιομηχανίας -των προμηθευτών του, δηλαδή-, θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Για τα δεινά της ελληνικής οικονομίας οι ευθύνες θα πρέπει να καταμεριστούν στο σύνολο της αγοράς, συνεχίζει, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζει και την ευθύνη της ίδιας της πολιτείας, που επί δεκαετίες διατήρησε αδιαφανές το καθεστώς λειτουργίας της αγοράς, αντιμετώπισε με απάθεια τη γραφειοκρατία, δέχθηκε το γρηγορόσημο ως μοναδικό «λιπαντικό» της επιχειρηματικότητας και φοβήθηκε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ένα σταθερό φορολογικό καθεστώς, όπως και ένα ξεκάθαρο σύστημα ελέγχου της αγοράς.

Σύμφωνα με τα όσα εκτιμά ο ίδιος παράγοντας, σταδιακά η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μια εθνική αγορά χαμηλού κόστους με στόχο την εισροή επενδύσεων και, αφού διαμορφωθεί μια νέα παραγωγική βάση, για την οποία βέβαια θα απαιτηθεί χρόνος, θα αρχίσει εκ νέου ως οικονομία να αναζητεί την ποιότητα, την ανάπτυξη, όπως και αυξήσεις τιμών και μισθών.

Προσθέτει, δε, ότι στο μεσοδιάστημα, αν είναι να πληγούν κάποιοι, θα είναι πρώτα τα μεσαία και πολύ περισσότερο τα χαμηλά εισοδήματα, ενώ, όπως συνήθως συμβαίνει σε περιόδους κρίσης, ο πλούτος θα συσσωρευτεί στα υψηλά κλιμάκια της επιχειρηματικότητας. Με άλλα λόγια, η κρίση αποτελεί αφορμή για μια νέα αναδιανομή πλούτου.

Ελεύθερες οι απολύσεις χωρίς αποζημίωση;
Ενδιαφέρον έχουν, όμως, και τα σχόλια στελεχών του λιανεμπορίου για το ενδεχόμενο να υπάρξουν αλλαγές προς δύο ακόμη κατευθύνσεις: την απελευθέρωση των απολύσεων, όπως και την κατάργηση του καθεστώτος περί καταβολής αποζημιώσεων σε εργαζόμενους που απολύονται.

Παράγοντας της αγοράς, ο οποίος συνηθίζει να εκφράζεται ελεύθερα, δέχεται ότι το λιανεμπόριο θα το εξυπηρετούσε τόσο η απελευθέρωση των απολύσεων όσο και η κατάργηση των αποζημιώσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι επιχειρήσεις μας είναι εντάσεως εργασίας και κάθε αλλαγή του καθεστώτος που θα οδηγούσε σε μείωση των δαπανών μας στον τομέα της εργασίας θα οδηγούσε σχεδόν αυτόματα στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς μας».

Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η αγορά -κάθε αγορά, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά- έχει τη δυνατότητα των εναλλακτικών λύσεων, και το λιανεμπόριο μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση ενεργοποιώντας μια σειρά άλλων, λιγότερο επώδυνων για το κοινωνικό σύνολο, αμυντικών μηχανισμών πριν φθάσει στο έσχατο μέτρο των μαζικών απολύσεων.

Αν και δέχεται ότι σε μια επιχείρηση εντάσεως εργασίας οποιαδήποτε περικοπή κόστους θα λειτουργούσε προς όφελός της -και ενδεχομένως, από τεχνοκρατικής άποψης, ανάλογες λύσεις να επιβάλλονταν- θεωρεί ότι μοναδική υγιής και ισορροπημένη διέξοδος για τη βελτίωση του κλίματος στην οικονομία είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας μέσα από επενδύσεις, μέσα από την ανάπτυξη, με κίνητρα που θα έπρεπε να δοθούν από την κυβέρνηση ταυτόχρονα με την ανακοίνωση των μέτρων για την περιστολή των δαπανών του δημοσίου, την περικοπή μισθών και συντάξεων, όπως και την αύξηση των φορολογικών συντελεστών.

«Η ανάπτυξη της χώρας δεν μπορεί να βασισθεί μόνο στο ΕΣΠΑ και το ΤΕΜΠΜΕ, απαιτούνται πιο γενναίες παρεμβάσεις που δυστυχώς αργούν», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Για τα δεινά της ελληνικής οικονομίας οι ευθύνες θα πρέπει να καταμεριστούν στο σύνολο της αγοράς, συνεχίζει, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζει και την ευθύνη της ίδιας της πολιτείας, που επί δεκαετίες διατήρησε αδιαφανές το καθεστώς λειτουργίας της αγοράς, αντιμετώπισε με απάθεια τη γραφειοκρατία, δέχθηκε το γρηγορόσημο ως μοναδικό «λιπαντικό» της επιχειρηματικότητας και φοβήθηκε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ένα σταθερό φορολογικό καθεστώς, όπως και ένα ξεκάθαρο σύστημα ελέγχου της αγοράς.

Σύμφωνα με τα όσα εκτιμά ο ίδιος παράγοντας, σταδιακά η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μια εθνική αγορά χαμηλού κόστους με στόχο την εισροή επενδύσεων και, αφού διαμορφωθεί μια νέα παραγωγική βάση, για την οποία βέβαια θα απαιτηθεί χρόνος, θα αρχίσει εκ νέου ως οικονομία να αναζητεί την ποιότητα, την ανάπτυξη, όπως και αυξήσεις τιμών και μισθών.

Προσθέτει, δε, ότι στο μεσοδιάστημα, αν είναι να πληγούν κάποιοι, θα είναι πρώτα τα μεσαία και πολύ περισσότερο τα χαμηλά εισοδήματα, ενώ, όπως συνήθως συμβαίνει σε περιόδους κρίσης, ο πλούτος θα συσσωρευτεί στα υψηλά κλιμάκια της επιχειρηματικότητας. Με άλλα λόγια, η κρίση αποτελεί αφορμή για μια νέα αναδιανομή πλούτου.

Ελεύθερες οι απολύσεις χωρίς αποζημίωση;
Ενδιαφέρον έχουν, όμως, και τα σχόλια στελεχών του λιανεμπορίου για το ενδεχόμενο να υπάρξουν αλλαγές προς δύο ακόμη κατευθύνσεις: την απελευθέρωση των απολύσεων, όπως και την κατάργηση του καθεστώτος περί καταβολής αποζημιώσεων σε εργαζόμενους που απολύονται.

Παράγοντας της αγοράς, ο οποίος συνηθίζει να εκφράζεται ελεύθερα, δέχεται ότι το λιανεμπόριο θα το εξυπηρετούσε τόσο η απελευθέρωση των απολύσεων όσο και η κατάργηση των αποζημιώσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι επιχειρήσεις μας είναι εντάσεως εργασίας και κάθε αλλαγή του καθεστώτος που θα οδηγούσε σε μείωση των δαπανών μας στον τομέα της εργασίας θα οδηγούσε σχεδόν αυτόματα στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς μας».

Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η αγορά -κάθε αγορά, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά- έχει τη δυνατότητα των εναλλακτικών λύσεων, και το λιανεμπόριο μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση ενεργοποιώντας μια σειρά άλλων, λιγότερο επώδυνων για το κοινωνικό σύνολο, αμυντικών μηχανισμών πριν φθάσει στο έσχατο μέτρο των μαζικών απολύσεων.

Αν και δέχεται ότι σε μια επιχείρηση εντάσεως εργασίας οποιαδήποτε περικοπή κόστους θα λειτουργούσε προς όφελός της -και ενδεχομένως, από τεχνοκρατικής άποψης, ανάλογες λύσεις να επιβάλλονταν- θεωρεί ότι μοναδική υγιής και ισορροπημένη διέξοδος για τη βελτίωση του κλίματος στην οικονομία είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας μέσα από επενδύσεις, μέσα από την ανάπτυξη, με κίνητρα που θα έπρεπε να δοθούν από την κυβέρνηση ταυτόχρονα με την ανακοίνωση των μέτρων για την περιστολή των δαπανών του δημοσίου, την περικοπή μισθών και συντάξεων, όπως και την αύξηση των φορολογικών συντελεστών.

«Η ανάπτυξη της χώρας δεν μπορεί να βασισθεί μόνο στο ΕΣΠΑ και το ΤΕΜΠΜΕ, απαιτούνται πιο γενναίες παρεμβάσεις που δυστυχώς αργούν», αναφέρει χαρακτηριστικά.


Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα
Πάντως, το λιανεμπόριο εκφράζει την ανησυχία του ότι τα δύσκολα για τις επιχειρήσεις, όπως εξάλλου και για τους εργαζόμενους, δεν τελείωσαν. Το κλίμα στην αγορά είναι βαρύ και θα βαρύνει περισσότερο, παρά τα όσα δηλώνονται από τα κυβερνητικά στελέχη.

«Ας μην ξεχνάμε ότι το ασφαλιστικό βρίσκεται μπροστά μας. Η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, με ενδεχόμενη αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, όπως και των εισφορών, θα θέσει σε δυσμενέστερη θέση τους εργαζόμενους», τονίζει στέλεχος γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ, υπογραμμίζοντας και τις πιέσεις που ασκούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δείχνει, όπως τονίζει, να μην αντιλαμβάνεται το κλίμα που διαμορφώνεται στην κοινωνία μας, όπως και την αδυναμία της χώρας να αντιμετωπίσει χρόνια προβλήματα σε διάστημα ενός ή δύο ετών.

Αναφερόμενος στις περικοπές του 14ου μισθού, όπως και των επιδομάτων στον δημόσιο τομέα, επισημαίνει ότι τα μέτρα αυτά μπορεί να μην αφορούν στον ιδιωτικό τομέα, όμως σε κάθε περίπτωση δημιουργούν αρνητικό κλίμα για τη χορήγηση αυξήσεων. Σύμφωνα, ωστόσο, με εκτιμήσεις του, ενδεχόμενη μείωση του 14ου μισθού στα επίπεδα της μείωσης που ίσχυσε για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα θα σημάνει για μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ οικονομίες κλίμακος της τάξης του 6% επί του ετήσιου εργασιακού κόστους της.

Αντίθετα, όσες εταιρείες δεν είναι εντάσεως εργασίας δεν πρόκειται να διαπιστώσουν ουσιαστικά οφέλη στα οικονομικά τους. Μένει, λοιπόν, να φανεί, σε περίπτωση που το μέτρο επεκταθεί και στον ιδιωτικό τομέα, ποιος θα θελήσει να το εφαρμόσει. Ποιος, δηλαδή, θα ρισκάρει διαταράσσοντας τις σχέσεις του με το προσωπικό. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει πάντα να αναζητούν διεξόδους ανάπτυξης, διεξόδους διεύρυνσης του κοινού τους, της αγοράς στην οποία απευθύνονται και να μην εστιάζουν μόνο στο πώς θα διορθώσουν τα κόστη τους. Διότι, όσο κι αν περιορίσουν τις δαπάνες τους, η γενικότερη εικόνα της οικονομίας δεν πρόκειται να βελτιωθεί στο ελάχιστο.

Αγώνας επιβίωσης
Το φετινό Πάσχα αποκάλυψε την αδυναμία του λιανεμπορίου να αναπτυχθεί. Για πρώτη φορά, τα σούπερ μάρκετ σε συνολικό επίπεδο έδειξαν να μην μπορούν να αυξήσουν τον τζίρο τους. Φέτος, είδαμε προωθητικές ενέργειες που ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, όπως και γνωστούς προμηθευτές να χρηματοδοτούν από κοινού με μεγάλους πελάτες τους τη δωρεάν διάθεση προϊόντων τους.

Η κρίση υποχρέωσε επίσης τις αλυσίδες να επιμείνουν κατά τη διάρκεια των εορτών με μεγαλύτερη γενναιότητα σε προσφορές, που στόχο είχαν να μετακινήσουν τον καταναλωτή από τις παραδοσιακές αγορές στις οργανωμένες σάλες, πετυχαίνοντας έτσι τη διάθεση στην κατανάλωση περί των 130.000 αρνιών και κατσικιών κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, όπως και αύξηση των πωλούμενων όγκων σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Οι λιανέμποροι είδαν, βέβαια, τον τζίρο τους να κατρακυλάει από το Σάββατο του Λαζάρου μέχρι και τη Μεγάλη Τετάρτη και τις επόμενες ημέρες να αυξάνεται κατακόρυφα σε σχέση με το περυσινό Πάσχα. Είδαν, δηλαδή, τους καταναλωτές να εισρέουν στα σούπερ μάρκετ κυριολεκτικά στο παρά πέντε για τις αγορές τους.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι πόσο θα αντέξει η αγορά να αμύνεται έναντι της κρίσης ή αλλιώς πόσες από τις χιλιάδες εταιρείες, που αποτελούν τη βάση της πυραμίδας του λιανεμπορίου, θα επιβιώσουν, όπως και πώς θα διαμορφωθούν οι ισορροπίες στην κορυφή της πυραμίδας, όπου οι ανατροπές διαδέχονται η μια την άλλη.

Η Καρφούρ Μαρινόπουλος, για παράδειγμα, αν και έκλεισε το 2009 με αρνητική ανάπτυξη, κερδίζει σημαντικά μερίδια από την απορρόφηση της Dia Hellas. Η Ατλάντικ, που επίσης κατέγραψε πέρυσι αρνητική ανάπτυξη, διαχώρισε τη δραστηριότητα της χονδρικής από τη λιανική, μεταφέροντάς την στη θυγατρική της Βήτα Πι. Η Σκλαβενίτης ελπίζει φέτος σε μεγαλύτερα μερίδια με τη λειτουργία του υπερκαταστήματος στην Καλλιθέα, η Α-Β Βασιλοπούλας κλέβει σταθερά μερίδια από τον ανταγωνισμό, πετυχαίνοντας τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στον κλάδο, η Αφοί Βερόπουλοι καταφέρνει και διατηρεί τη δυναμική της, όπως και η Πέντε κλπ.

Όσο για το discount, σε αντίθεση με τις αισιόδοξες προβλέψεις που διατυπώνονταν στις αρχές της κρίσης, βιώνει πολλές δυσκολίες την περίοδο αυτή, καθότι μετά την πώληση της Plus, ακολούθησε η Dia Hellas, που επίσης εγκατέλειψε τον αγώνα της, ενώ και η Aldi αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα στην επέκτασή της, ενώ σε καλύτερη θέση φαίνεται πως βρίσκεται η Lidl.

σελφ σερβις (T. 394)
« 1 2 »
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Αγορά

Τεχνολογία

Τρόφιμα/Ποτά

Ενέργεια/Περιβάλλον

Μεταφορές/Logistics

Εκπαίδευση

Υγεία/Ομορφιά

Ευρωπαϊκή Ένωση

©2020 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778

ATCOM PRODUCTION