σελφ σερβις - Κατερίνα Πραματάρη, ΟΠΑ-UNI.FUND: Open Innovation, οι καιροί ου μενετοί

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Είσοδος Χρήστη

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Υπηρεσίες

Κατερίνα Πραματάρη, ΟΠΑ-UNI.FUND: Open Innovation, οι καιροί ου μενετοί

12 Ιουνίου 2018 | 09:38 Γράφει ο Νικόλας   Παπαδημητρίου Topics: Θεσμικά,Συνέντευξεις-Πρόσωπα

Κατερίνα Πραματάρη

«Το Open Innovation είναι η νέα προσέγγιση στην ανάπτυξη της καινοτομίας, βάζοντας στο παιχνίδι τις εδραιωμένες επιχειρήσεις σε συνεργασία με τις start-up. Δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και κινητοποιεί το ταλέντο, αυξάνει την προστιθέμενη αξία, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων μέσα από την ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών, μειώνει τα κόστη και το ρίσκο όλων. Πολλές επιχειρήσεις δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί τη νέα αυτή προσέγγιση και το ταλέντο δεν είναι αστείρευτο! Οι καιροί ου μενετοί», τονίζει η κ. Κατερίνα Πραματάρη, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, επιστημονική υπεύθυνη του Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας του ιδρύματος και partner του Uni.Fund.

Eνώ η 3η Βιομηχανική Επανάσταση των τεχνολογιών της πληροφορικής και της αυτοματοποίησης της παραγωγής δεν έχει ολοκληρωθεί, η 4η Βιομηχανική Επανάσταση της μικροηλεκτρονικής, της ρομποτικής κ.ά. άρχισε ήδη να επιταχύνεται. Μέσα σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον, σχολιάζει η κ. Κατερίνα Πραματάρη, «η καινοτομία ειδικά σε ό,τι αφορά την προσέγγιση του ανθρώπου της ψηφιακής εποχής ως καταναλωτή προϊόντων και υπηρεσιών έχει δυσκολέψει». Γιατί; Όπως εξηγεί, «από τη μια πλευρά νέοι με ταλέντο που δραστηριοποιούνται στο οικοσύστημα των start-up και σχεδιάζουν καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες, ενώ έχουν ιδιαίτερα υψηλές ψηφιακές και τεχνικές δεξιότητες και βάζουν πολύ μεράκι και χρόνο, συχνά ασχολούνται με τετριμμένα προβλήματα, δεν έχουν άμεση επαφή με το επιχειρηματικό περιβάλλον, με τα προβλήματα και τις προκλήσεις που αυτό αντιμετωπίζει. Από την άλλη πλευρά, οι εδραιωμένες επιχειρήσεις και οργανισμοί, ενώ έχουν τα κεφάλαια και τις πληροφορίες γνώσης του πελάτη τους, δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τις νέες τάσεις και να ανταποκριθούν στις ανάγκες της ψηφιακής εποχής, μη διαθέτοντας κατά κανόνα το ανθρώπινο δυναμικό με τις σχετικές δεξιότητες, ώστε να ανταποκριθούν στην πρόκληση αυτή».

Τι είναι το Open Innovation

    σελφ σέρβις: Τι ακριβώς δηλώνει ο όρος Open Innovation;

Κατερίνα Πραματάρη: Δηλώνει τη γεφύρωση αυτού του χάσματος, φέρνοντας κοντά τους δύο κόσμους, δηλαδή τις εδραιωμένες επιχειρήσεις με τις start-up, στο πλαίσιο νέων συνεργατικών μοντέλων, κάτι που αποτελεί ιδιαίτερα ανερχόμενη τάση στις δυτικές αγορές. Ειδικά την τελευταία διετία έχει εδραιωθεί ως κυρίαρχη αντίληψη για την προώθηση της καινοτομίας. Οι εδραιωμένες επιχειρήσεις απευθύνουν ανοιχτή πρόσκληση για καινοτομία στην κοινότητα των start-up, των ερευνητών και ευρύτερα του νέου ταλέντου, με γνώμονα τις ιδέες λύσεων σχετικά με το πεδίο δραστηριοποίησής τους. Ενώ στην αρχή μία τέτοια δραστηριοποίηση ξεκίνησε με τη μορφή διαγωνισμών καινοτομίας, σήμερα έχει εξελιχθεί σε διαδικασίες συν-δημιουργίας (co-creation) και ανάπτυξης καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών και σε νέα μοντέλα συνεργασίας εδραιωμένων επιχειρήσεων με start- up δομές. Τα μοντέλα αυτά αναφέρονται είτε στην ενσωμάτωση των start-up σε υφιστάμενες επιχειρήσεις είτε, κυρίως, στην πελατειακή ή επενδυτική-μετοχική ή συμβουλευτική-συνεργατική σχέση μεταξύ υφιστάμενων επιχειρήσεων και start-up. Ο σκοπός όλων αυτών των μοντέλων ώσμωσης του επιχειρείν με το καινοτόμο πνεύμα της κοινότητας των start-up είναι η ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων, υπηρεσιών κι εφαρμογών, που η εισαγωγή τους στην αγορά δημιουργεί καίρια συγκριτικά πλεονεκτήματα και αναδιαρθρώνει τους όρους του ανταγωνιστικού παιχνιδιού, κάτι που συχνά περιγράφεται με τον αγγλικό όρο disruption. Κοινός παρανομαστής όλων αυτών των μορφών συνεργασίας είναι, φυσικά, το αμοιβαίο όφελος (σχέση win-win), με το μικρότερο δυνατό κόστος και ρίσκο, τόσο για τις εδραιωμένες επιχειρήσεις όσο και για τις start-up. Σημειώνω, πάντως, ότι ο επιχειρηματικός κόσμος στην Ελλάδα εκτός εξαιρέσεων δεν έχει αντιληφθεί ακόμα το μέγεθος της ευκαιρίας του Open Innovation κι είναι κρίμα να μην αξιοποιείται το ταλέντο που υπάρχει σε αυτή τη χώρα και να συνεχίζεται η φυγή των νέων προς το εξωτερικό.

Οι πανεπιστημιακοί χώροι «ανοιχτής καινοτομίας»

    σ. σ.: Έχετε την επιστημονική ευθύνη του Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας ACEin του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ). Περί τίνος πρόκειται και πώς συνδέεται με την έννοια του Open Innovation;

Κ. Π.: Πρόκειται για ένα χώρο φιλοξενίας επιχειρηματικών ομάδων και start-up δομών, δηλαδή μικρών ομάδων φοιτητών, αποφοίτων και ερευνητών που δουλεύουν πίσω από την ανάπτυξη μίας καινοτόμου ιδέας, προετοιμάζοντας την έξοδό της στην αγορά, με την υποστήριξη και το συντονισμό του πανεπιστημίου. Εφόσον μία ιδέα ωριμάσει σε προϊόν ή υπηρεσία και κερδίσει την αποδοχή της αγοράς, οι ομάδες αυτές εξελίσσονται σε start-up επιχειρήσεις, αποκτούν πελατεία και σταδιακά αυτονομούνται. Κάτι τέτοιο προ δεκαετίας ήταν αδιανόητο...

Αν και για την ώρα η ύπαρξη μιας τέτοιας θερμοκοιτίδας, όπως το ACEin, σε περιβάλλον Πανεπιστημίου αποτελεί την εξαίρεση στη χώρα μας, είναι ένας θεσμός που έχει καθιερωθεί σε όλα τα δυτικά πανεπιστήμια. Σήμερα πλέον το πανεπιστήμιο διαμεσολαβεί το ίδιο την επαφή των νέων με την πραγματικότητα των επιχειρήσεων και της αγοράς. Συχνά βλέπει κανείς στα αντίστοιχα με το ACEin κέντρα τις start-up ομάδες να δουλεύουν από κοινού με στελέχη επιχειρήσεων στο πλαίσιο προγραμμάτων ανοικτής καινοτομίας. Αυτό συντελεί όχι μόνο στην εξοικείωσή τους με το σκέπτεσθαι και τους προβληματισμούς των επιχειρήσεων, αλλά, έχοντας άμεσο πρακτικό αντικείμενο και σκοπό, τους μεταβιβάζει εξειδικευμένη τεχνογνωσία και τους ωθεί σε σημαντική επιχειρηματική επιτάχυνση. Αυτό το μοτίβο, των πανεπιστημιακών χώρων «ανοιχτής καινοτομίας», είναι κυρίαρχο στο δυτικό κόσμο πια.

Eνώ η 3η Βιομηχανική Επανάσταση των τεχνολογιών της πληροφορικής και της αυτοματοποίησης της παραγωγής δεν έχει ολοκληρωθεί, η 4η Βιομηχανική Επανάσταση της μικροηλεκτρονικής, της ρομποτικής κ.ά. άρχισε ήδη να επιταχύνεται. Μέσα σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον, σχολιάζει η κ. Κατερίνα Πραματάρη, «η καινοτομία ειδικά σε ό,τι αφορά την προσέγγιση του ανθρώπου της ψηφιακής εποχής ως καταναλωτή προϊόντων και υπηρεσιών έχει δυσκολέψει». Γιατί; Όπως εξηγεί, «από τη μια πλευρά νέοι με ταλέντο που δραστηριοποιούνται στο οικοσύστημα των start-up και σχεδιάζουν καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες, ενώ έχουν ιδιαίτερα υψηλές ψηφιακές και τεχνικές δεξιότητες και βάζουν πολύ μεράκι και χρόνο, συχνά ασχολούνται με τετριμμένα προβλήματα, δεν έχουν άμεση επαφή με το επιχειρηματικό περιβάλλον, με τα προβλήματα και τις προκλήσεις που αυτό αντιμετωπίζει. Από την άλλη πλευρά, οι εδραιωμένες επιχειρήσεις και οργανισμοί, ενώ έχουν τα κεφάλαια και τις πληροφορίες γνώσης του πελάτη τους, δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τις νέες τάσεις και να ανταποκριθούν στις ανάγκες της ψηφιακής εποχής, μη διαθέτοντας κατά κανόνα το ανθρώπινο δυναμικό με τις σχετικές δεξιότητες, ώστε να ανταποκριθούν στην πρόκληση αυτή».

Τι είναι το Open Innovation

    σελφ σέρβις: Τι ακριβώς δηλώνει ο όρος Open Innovation;

Κατερίνα Πραματάρη: Δηλώνει τη γεφύρωση αυτού του χάσματος, φέρνοντας κοντά τους δύο κόσμους, δηλαδή τις εδραιωμένες επιχειρήσεις με τις start-up, στο πλαίσιο νέων συνεργατικών μοντέλων, κάτι που αποτελεί ιδιαίτερα ανερχόμενη τάση στις δυτικές αγορές. Ειδικά την τελευταία διετία έχει εδραιωθεί ως κυρίαρχη αντίληψη για την προώθηση της καινοτομίας. Οι εδραιωμένες επιχειρήσεις απευθύνουν ανοιχτή πρόσκληση για καινοτομία στην κοινότητα των start-up, των ερευνητών και ευρύτερα του νέου ταλέντου, με γνώμονα τις ιδέες λύσεων σχετικά με το πεδίο δραστηριοποίησής τους. Ενώ στην αρχή μία τέτοια δραστηριοποίηση ξεκίνησε με τη μορφή διαγωνισμών καινοτομίας, σήμερα έχει εξελιχθεί σε διαδικασίες συν-δημιουργίας (co-creation) και ανάπτυξης καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών και σε νέα μοντέλα συνεργασίας εδραιωμένων επιχειρήσεων με start- up δομές. Τα μοντέλα αυτά αναφέρονται είτε στην ενσωμάτωση των start-up σε υφιστάμενες επιχειρήσεις είτε, κυρίως, στην πελατειακή ή επενδυτική-μετοχική ή συμβουλευτική-συνεργατική σχέση μεταξύ υφιστάμενων επιχειρήσεων και start-up. Ο σκοπός όλων αυτών των μοντέλων ώσμωσης του επιχειρείν με το καινοτόμο πνεύμα της κοινότητας των start-up είναι η ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων, υπηρεσιών κι εφαρμογών, που η εισαγωγή τους στην αγορά δημιουργεί καίρια συγκριτικά πλεονεκτήματα και αναδιαρθρώνει τους όρους του ανταγωνιστικού παιχνιδιού, κάτι που συχνά περιγράφεται με τον αγγλικό όρο disruption. Κοινός παρανομαστής όλων αυτών των μορφών συνεργασίας είναι, φυσικά, το αμοιβαίο όφελος (σχέση win-win), με το μικρότερο δυνατό κόστος και ρίσκο, τόσο για τις εδραιωμένες επιχειρήσεις όσο και για τις start-up. Σημειώνω, πάντως, ότι ο επιχειρηματικός κόσμος στην Ελλάδα εκτός εξαιρέσεων δεν έχει αντιληφθεί ακόμα το μέγεθος της ευκαιρίας του Open Innovation κι είναι κρίμα να μην αξιοποιείται το ταλέντο που υπάρχει σε αυτή τη χώρα και να συνεχίζεται η φυγή των νέων προς το εξωτερικό.

Οι πανεπιστημιακοί χώροι «ανοιχτής καινοτομίας»

    σ. σ.: Έχετε την επιστημονική ευθύνη του Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας ACEin του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ). Περί τίνος πρόκειται και πώς συνδέεται με την έννοια του Open Innovation;

Κ. Π.: Πρόκειται για ένα χώρο φιλοξενίας επιχειρηματικών ομάδων και start-up δομών, δηλαδή μικρών ομάδων φοιτητών, αποφοίτων και ερευνητών που δουλεύουν πίσω από την ανάπτυξη μίας καινοτόμου ιδέας, προετοιμάζοντας την έξοδό της στην αγορά, με την υποστήριξη και το συντονισμό του πανεπιστημίου. Εφόσον μία ιδέα ωριμάσει σε προϊόν ή υπηρεσία και κερδίσει την αποδοχή της αγοράς, οι ομάδες αυτές εξελίσσονται σε start-up επιχειρήσεις, αποκτούν πελατεία και σταδιακά αυτονομούνται. Κάτι τέτοιο προ δεκαετίας ήταν αδιανόητο...

Αν και για την ώρα η ύπαρξη μιας τέτοιας θερμοκοιτίδας, όπως το ACEin, σε περιβάλλον Πανεπιστημίου αποτελεί την εξαίρεση στη χώρα μας, είναι ένας θεσμός που έχει καθιερωθεί σε όλα τα δυτικά πανεπιστήμια. Σήμερα πλέον το πανεπιστήμιο διαμεσολαβεί το ίδιο την επαφή των νέων με την πραγματικότητα των επιχειρήσεων και της αγοράς. Συχνά βλέπει κανείς στα αντίστοιχα με το ACEin κέντρα τις start-up ομάδες να δουλεύουν από κοινού με στελέχη επιχειρήσεων στο πλαίσιο προγραμμάτων ανοικτής καινοτομίας. Αυτό συντελεί όχι μόνο στην εξοικείωσή τους με το σκέπτεσθαι και τους προβληματισμούς των επιχειρήσεων, αλλά, έχοντας άμεσο πρακτικό αντικείμενο και σκοπό, τους μεταβιβάζει εξειδικευμένη τεχνογνωσία και τους ωθεί σε σημαντική επιχειρηματική επιτάχυνση. Αυτό το μοτίβο, των πανεπιστημιακών χώρων «ανοιχτής καινοτομίας», είναι κυρίαρχο στο δυτικό κόσμο πια.


Ο σπόρος του ACEin έπιασε

    σ. σ.: Δώστε μας ένα παράδειγμα συντονισμού ως ACEin μιας καινοτόμου δράσης ανοιχτής καινοτομίας, για την οποίο έχετε την ικανοποίηση της ανταπόκρισης του επιχειρηματικού κόσμου και της επιχειρηματικής ωρίμασης ομάδων start-up.

Κ. Π.: Βεβαίως. Δύο φορές, κατόπιν συνεργασίας με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών Ελ. Βενιζέλος, κατευθύναμε τις start-up να ασχοληθούν με συγκεκριμένα προβλήματά της αεροδρομικής κοινότητας, επινοώντας καινοτόμες λύσεις στο πλαίσιο του προγράμματος Digital Gate (https://thedigitalgate.gr/). Στον πρώτο κύκλο του προγράμματος δήλωσαν αρχικά συμμετοχή πάνω από πενήντα ενδιαφερόμενες ομάδες. Από αυτές επιλέχθηκαν οι είκοσι καλύτερες, από τη δουλειά των οποίων τελικά ξεχώρισαν οι επτά. Για να δώσω κάποια παραδείγματα, μια ομάδα εργάστηκε με επιτυχία σ’ ένα πρόγραμμα μέτρησης των συνθηκών περιβάλλοντος, με smart τεχνολογίες για τα καύσιμα και το θόρυβο, όπως ζήτησε το ίδιο το αεροδρόμιο. Μια άλλη προσάρμοσε μια εφαρμογή crisis management συναυλιακών χώρων στα δεδομένα του αεροδρομίου μετατρέποντας το σε λογισμικό ευρείας ειδοποίησης μέσω κινητού σε περίπτωση εκτάκτων συνθηκών (mass notification). Η εφαρμογή αυτή υπερτερούσε σημαντικά στα τεχνικά της χαρακτηριστικά έναντι διεθνούς ανταγωνιστή, ενώ παράλληλα το αεροδρόμιο εξοικονόμησε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ αγοράζοντας ως πελάτης αυτή την υπηρεσία. Σημειωτέον ότι η εφαρμογή προσαρμόστηκε περαιτέρω και διατίθεται ήδη σε άλλες μεγάλες επιχειρήσεις, όπως εμπορικά κέντρα, κεντρικές αποθήκες κ.α. για υποστήριξη της συνεργασίας υπαλλήλων μέσω κινητού (mobile collaboration). Μια τρίτη ομάδα, εστιάζοντας το ενδιαφέρον της στην υποδοχή των εισερχόμενων τουριστών, παρότι αυτό δεν ήταν στους αρχικούς τομείς ενδιαφέροντος του αεροδρομίου, δημιούργησε μια καινοτόμο εφαρμογή, την οποία όχι μόνο υιοθέτησε το αεροδρόμιο, συμφωνώντας με τους δημιουργούς της τη διανομή των κερδών από τη λειτουργία της, αλλά στη δεύτερη προκήρυξη Open Innovation που κάναμε στην αεροδρομική κοινότητα, έγινε αφορμή για την προσέλκυση του ενδιαφέροντος πολλών για αντίστοιχες ιδέες σχετικά με τον τουρισμό.

Καινοτόμα επιχειρηματικά μοντέλα

    σ. σ.: Προφανώς, πάντως, το καινοτόμο πνεύμα των start-up αμείβεται πάρα πολύ χαμηλά, τουλάχιστον σε σύγκριση με τα ισχύοντα στις αγορές των καταξιωμένων επιχειρήσεων...

Κ. Π.: Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης, διότι ο μετασχηματισμός μιας ομαδικής προσπάθειας σε start-up επιχείρηση, συνεπεία των καινοτόμων επιτευγμάτων της, τα οποία δημιουργούν ζήτηση, την καθιστούν καθαυτή ένα καινοτόμο επιχειρηματικό μοντέλο, του οποίου ακριβώς το πλεονέκτημα είναι η ασύγκριτη ανταγωνιστικότητα. Αν οι συγκεκριμένες start-up του παραδείγματός μας προσδοκούσαν να σταδιοδρομήσουν επιχειρηματικά με ένα μικρό κύκλο εγχώριων πελατών και υψηλές τιμές, θα κατέστρεφαν αυτόματα το πλεονέκτημά τους. Αντίθετα, οι δουλειές τους με το αεροδρόμιο τους έδωσαν σημαντικό πλεονέκτημα, όπως, άλλωστε, και στους πελάτες τους, γιατί τους άνοιξαν ένα ευρύ διεθνή ορίζοντα δυνητικής πελατείας, που θα τις προτιμά για τα καινοτόμα προϊόντα τους και την ανταγωνιστικότητά τους, και γιατί τώρα μπορεί να υπολογίζουν στην προσέλκυση funds, που έχουν βάσιμους λόγους να επενδύσουν στην προοπτική τους.

Έχουμε εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό στην χώρα, εφευρετικό, μορφωμένο, ακαταπόνητο, με ανταγωνιστικές ιδέες και σχέδια. Μέχρι τώρα ξενιτεύεται, γιατί δεν πιστεύουμε στη διεθνούς επιπέδου ανταγωνιστικότητά του. Προσωπικά είμαι ευτυχής, ζώντας μέσα στο περιβάλλον του οικοσυστήματος επιχειρηματικότητας και καινοτομίας, γιατί με κάνει να ελπίζω ότι ο μικρόκοσμός του μπορεί ν’ αγκαλιάσει σιγά-σιγά όλη τη χώρα και να μας λυτρώσει από τη μιζέρια. Το Open Innovation είναι αστείρευτη μήτρα ευκαιριών και για τις υφιστάμενες επιχειρήσεις και για τις start-up. Δημιουργεί θέσεις εργασίας, ξεκινώντας κυριολεκτικά από το μηδέν, θεραπεύει ή και αναστρέφει το brain drain, αυξάνει κατακόρυφα την προστιθέμενη αξία, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων, μειώνει τα κόστη και το ρίσκο όλων. Άλλες δυτικές χώρες ήδη αυτό το ξέρουν πολύ καλά και το προάγουν στρατηγικά. Η Ευρώπη άργησε κάπως να το μάθει, αλλά σήμερα συνειδητοποιεί ότι πρόκειται για την αποτελεσματικότερη άμυνα κατά της κρίσης.

    σ. σ.: Οι επιχειρήσεις του κλάδου των σούπερ μάρκετ και των προμηθευτών τους έχει εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον;

Κ. Π.: Όπως γνωρίζετε, ίσως, το ΟΠΑ, με τη συνεργασία του ECR Hellas, διοργάνωσε δύο φορές το πρόγραμμα Mini MBA in Retail Innovation. Στο πλαίσιό του, κινητοποιήσαμε πολλά στελέχη του κλάδου να σκεφτούν καινοτόμα, βασισμένα στις εμπειρίες από τη ζωή των εταιρειών τους. Το αποτέλεσμα ήταν η καταγραφή εξαιρετικών ιδεών για καινοτομίες πραγματικά αναγκαίες για τον ανταγωνιστικό εκσυγχρονισμό της κλαδικής αγοράς. Η υλοποίησή τους ασυζητητί δεν θα άφηνε ασυγκίνητο κανέναν. Αλλά μένουν στο συρτάρι...


Προτιμήστε τη βέλτιστη πρακτική!

    σ. σ.: Γιατί;

Κ. Π.: Η μετατροπή μιας ιδέας από το χαρτί σε ένα καινοτόμο πραγματικό προϊόν ή υπηρεσία έτοιμη προς πώληση είναι δύσκολη υπόθεση. Χρειάζεται δέσμευση, επιμονή, χρόνο, δεξιότητες, ανθρώπους με ταλέντο και αντίληψη για την επιχειρηματικότητα, full time απασχόληση και τόλμη. Κάτι τέτοιο απαιτεί, με άλλα λόγια, πίσω από κάθε ιδέα να στήνεται μια ολόκληρη ομάδα δουλειάς, είτε στο πλαίσιο μιας εδραιωμένης επιχείρησης, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο και ακριβό στις μέρες μας, είτε, όμως, με όρους ώσμωσης της επιχειρηματικής εμπειρίας και της γόνιμης διαθεσιμότητας των start-ups, στο πλαίσιο προγραμμάτων Open Innovation, το οποίο αποτελεί και διεθνώς τη βέλτιστη πρακτική. Αλλά στο βαθμό που οι επιχειρήσεις διστάζουν ή καθυστερούν να εμπλέκονται σε οικοσυστήματα επιχειρηματικότητας –ή, αλλιώς, με τις θερμοκοιτίδες των νέων επιχειρηματικών ομάδων, με accelerators, με angel investors και funds, δηλαδή με το σύνολο των παραγόντων που συντείνουν στην ωρίμαση των σχετικών ιδεών σε εμπορεύσιμα πρωτοποριακά αγαθά–, υστερούμε χάνοντας πολύτιμο χρόνο. Επισημαίνω, μάλιστα, ότι είναι μάλλον σπάνια η περίπτωση επιτυχίας των μεμονωμένων επιχειρηματικών προσπαθειών για την παραγωγή τέτοιων αγαθών, διότι το ρίσκο είναι ασύμφορα υψηλό, όπως άλλωστε και το επενδυτικό τους κόστος και οι κόποι που προϋποθέτουν. Αντίθετα, στο περιβάλλον των οικοσυστημάτων επιχειρηματικότητας οι παράμετροι του επενδυτικού κόστους και του ρίσκου των καινοτομιών μετριάζονται σημαντικά, ενώ οι πιθανότητες της επιτυχίας τους πολλαπλασιάζονται.

Ας έχουν, επίσης, οι επιχειρήσεις του κλάδου υπόψη τους ότι το να μην προσανατολίζουν το ενδιαφέρον των start-up στα δικά τους θέματα, είναι σαν να «χαρίζουν» το νέο ταλέντο, που δυστυχώς σπανίζει, σε άλλους κλάδους της οικονομίας πιο έτοιμους να επωφελούνται. Βέβαια, σιγά-σιγά η κοινότητα των start-up δημιουργεί καινοτόμες λύσεις και για την οργανωμένη λιανική, όπως λ.χ. νέες καινοτόμες υπηρεσίες προς τον καταναλωτή, αλλά η μεγιστοποίηση των πιθανοτήτων επιτυχίας τους, ώστε να επιταχυνθεί η καινοτομία στον κλάδο με κερδισμένους όλους τους εμπλεκόμενους, συναρτάται με την ενεργό συμμετοχή των επιχειρήσεων στο οικοσύστημα επιχειρηματικότητας.

Κλειδί η χρηματοδοτική στήριξη των start-up

    σ. σ.: Ως partner, συντονίστρια και εκπρόσωπος του Uni.Fund, το οποίο συστάθηκε για να στηρίζει χρηματοδοτικά τη δραστηριότητα των start-up, «συντηρώντας» τις μέχρι να εξελιχθούν σε βιώσιμες επιχειρηματικές οντότητες, θεωρείτε πως δημιουργούνται πλέον οι προϋποθέσεις για την εμπλοκή των επιχειρήσεων του κλάδου σε οικοσυστήματα επιχειρηματικότητας;

Κ. Π.: Ο σκοπός και, ταυτόχρονα, το όραμα όσων μετέχουμε στο Uni.Fund είναι πριν απ’ όλα να ευδοκιμήσουν οικοσυστήματα επιχειρηματικότητας σε όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια και να ξεχωρίσουν παντού καλές start-up ομάδες, τις οποίες το fund προτίθεται να στηρίξει μέχρι την ωρίμανσή τους μέσα στον πενταετή ορίζοντα της χρηματοδοτικής του δράσης. Αν σκεφτείτε ότι μέχρι προ διετίας στην Ευρώπη ήταν πολύ περιορισμένες οι προσπάθειες open innovation με κάθετη στόχευση σε συγκεκριμένους κλάδους, αλλά ότι σήμερα αυτό έχει γίνει πλέον ο κανόνας, νομίζω ότι αιτιολογείται η πεποίθησή μου για την ανταπόκριση των επιχειρήσεων. Η έκπληξη θα ήταν να αδιαφορήσουν!


Ιλιγγιώδης η ταχύτητα των εξελίξεων

    σ. σ.: Αληθεύει ότι εσείς είστε η «νονά» του Uni.Fund;

Κ. Π.: Η προσπάθεια του Uni.Fund ξεκίνησε μέσα από τα πανεπιστήμια –εξ ου και το «Uni» από το «University». Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Το Σεπτέμβριο του 2016, στο πλαίσιο των αναζητήσεων του ΟΠΑ για το ACEin, ήρθα σε επαφή με το μοντέλο των οικοσυστημάτων επιχειρηματικότητας του Ισραήλ –το πλέον προηγμένο παγκοσμίως. Γνώρισα μια άλλη, ριζοσπαστική αντίληψη για το ρόλο που μπορεί να παίξει το πανεπιστήμιο στη στήριξη ερευνητών και επιχειρηματικών ομάδων, προγραμμάτων Open Innovation, με ακαδημαϊκές δομές μεταφοράς τεχνολογίας (technology transfer), που βοηθούν τα ερευνητικά προγράμματα, κοινοποιώντας, παράλληλα, τα περιεχόμενά τους στις επιχειρήσεις, και εντυπωσιάστηκα από την αμεσότητα της χρηματοδοτικής υποστήριξης των start-up από fund. Με μια κουβέντα, είδα στην πράξη τι είναι και πώς λειτουργεί ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα επιχειρηματικότητας με κέντρο το πανεπιστήμιο και κυρίως διαπίστωσα ότι αυτό ήδη υφίσταται ως αυτονόητη κατάσταση για όλη την επιστημονική κοινότητα! Σκέφτηκα «μακάρι να είμαστε σε αυτό το επίπεδο μετά είκοσι, έστω, χρόνια». Αλλά το σοκ ήρθε τέσσερις μήνες αργότερα, όταν τον Ιανουάριο του 2017, στο πλαίσιο διεθνούς ενημερωτικής συνάντησης στο Μιλάνο, με θέμα τη «γεφύρωση» των νέων ερευνητών με τις επιχειρήσεις σε ό,τι αφορά τη μεταβίβαση τεχνογνωσίας κι εμπειριών, την προστασία των δικαιωμάτων πατέντας κ.ά., και με έμφαση στην επιτάχυνση της ωρίμασης του έργου των start-up, διαπίστωσα ότι παντού στην Ευρώπη τα πανεπιστήμια είχαν ήδη τέτοιες δομές, δηλαδή γραφεία μεταφοράς τεχνογνωσίας και δίπλα τους funds για χρηματοδοτική υποστήριξη! Τότε συνειδητοποίησα ότι ναι μεν το ΟΠΑ πρωτοπορεί από αυτή την άποψη στην Ελλάδα, αλλά επί της ουσίας είμαστε σε εμβρυακό στάδιο σε σχέση με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Κατά ευτυχή συγκυρία ακριβώς τότε έμαθα ότι αυτό ήταν και το περιεχόμενο της πρόσκλησης του Equifund. Μάλιστα, επρόκειτο σύντομα να λήξει ο χρόνος υποβολής των σχετικών αιτήσεων ενδιαφέροντος. Ο χρόνος ανταπόκρισης ήταν ελάχιστος. Η αρχική πρόταση κατατέθηκε με την υποστήριξη επτά ελληνικών πανεπιστημίων, αλλά τελικά το Uni.Fund εξελίχθηκε σε αυτόνομο fund για να υποστηρίξει ευρύτερα το start-up οικοσύστημα και ομάδες που προέρχονται από όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.

Το σημαντικό από αυτή την ιστορία είναι να συνειδητοποιηθεί ευρύτερα η ιλιγγιώδης ταχύτητα των εξελίξεων στον τομέα αυτό σε διεθνές επίπεδο. Οι καιροί ου μενετοί!

Τι είναι το Equifund και το Uni.Fund
Το 2017 με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ελληνικής κυβέρνησης δημιουργήθηκε το Equifund (Ταμείο Επιχειρηματικών Συμμετοχών), δηλαδή ένα υπερταμείο συνεπενδύσεων ή, αλλιώς, μια επενδυτική πλατφόρμα «συνάντησης» κεφαλαίων από δημόσιους και κοινοτικούς πόρους, από ιδιώτες επενδυτές (κυρίως τράπεζες και μεγάλες επιχειρήσεις) και από διεθνείς χρηματοδοτικούς οργανισμούς. Σκοπός του είναι η κινητοποίηση και προαγωγή της καινοτόμου επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, μέσω της χρηματοδοτικής υποστήριξης των εγχειρημάτων της και της αλλαγής των σχετικών νοοτροπιών, ώστε να υπάρξουν επιταχυνόμενα και πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην ταλαιπωρημένη οικονομία της χώρας.

Τo Equifund έχει «προικιστεί» με κεφάλαια ύψους 200 εκατ. ευρώ από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία του ΕΣΠΑ 2014-2020, 60 εκατ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων (European Investment Fund/EIF), καθώς και με κεφάλαια από διεθνή πιστωτικά ιδρύματα και ιδιώτες επενδυτές. Αθροιστικά οι προαναφερόμενοι πόροι φτάνουν σχεδόν τα 450 εκατ. ευρώ. Διαχειριστής του Equifund είναι το EIF.

Το Uni.Fund είναι ένα από τα τέσσερα funds του λεγόμενου «Innovation Window» του Equifund. Με «προίκα» 35 εκατ. ευρώ, δημιουργήθηκε για να υποστηρίξει καινοτόμα ερευνητικά προγράμματα που εξελίσσονται στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής κοινότητας, τα οποία βρίσκονται σε προωθημένη φάση τεχνολογικής ετοιμότητας, προκειμένου να αξιοποιήσουν εμπορικά το προϊόν της δημιουργίας τους και να ωριμάσουν ως επιχειρηματικές οντότητες. Η κ. Κατερίνα Πραματάρη μετέχει στην ομάδα των partners του fund, μεριμνώντας για τη σύνδεση της πανεπιστημιακής έρευνας με τους σκοπούς και τις δραστηριότητές του. Σημειωτέον ότι μόλις το 10 % της «προίκας» του fund (ήτοι 3,5 εκατ. ευρώ) προέρχεται από ιδιώτες επενδυτές (Εθνική Τράπεζα, όμιλος ΟΤΕ, Ίδρυμα Ωνάση, Viva κ.ά.).

σελφ σερβις (T. 483)
« 1 2 3 4 »
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Αγορά

Τεχνολογία

Τρόφιμα/Ποτά

Ενέργεια/Περιβάλλον

Μεταφορές/Logistics

Εκπαίδευση

Υγεία/Ομορφιά

Ευρωπαϊκή Ένωση

©2018 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778

ATCOM PRODUCTION